ibretlik hayat hikayem toplanın

bugün parti olduğu için geç kaldım biraz kusura bakmayın başlıyorum hemen.

babası ne dedi diye zorlasa da bişey söylemedim daha doğrusu söyleyemedim gururuma yediremedim yaşadıklarımı.aylardır sadece bi taşşak muhabbeti yüzünden oynatılmıştım.mekandan hızla kalkıp ağlaya ağlaya dolaştım ağlamak insanı rahatlatır diyolar ya gerçekten de öyle insan ağlayınca rahatlıyo.evde içmek için bütün paramla içki aldım eve gittim odama geçtim yandan bi müzik açtım ama açtığım müzik bile neler yaşadığımı anlatıyodu aslında merak edenler için: http://fizy.com/#s/1lqt29

ahmet kayanında dediği gibi bu aşkı o huur kirletmişti.ben onu gerçekten sevmiştim dokunmaya kıyamadığım kız gidip başkalarının altına yatmıştı ve bunu utanmadan bana söyleyebiliyodu.insanlara olan güvenim tamamen bitmişti artık gerçekten inandığım bi söz vardı:

ne kadar çok seversen o kadar çok gibilirsin.