bu da benim hikayem

#14

odaya gider gitmez büyük bir heyecan başladı tabi bende, acaba ne tepki verecek acaba beğenecek mi diye düşünmeye başladım. bir süre geçti, bundan tık yok tabi bende endişelenmeye başladım. tam o sırada telefona mesaj geldiğini bildiren bir ses geldi ve ben uçarak telefonu elime aldım. iki tane mesaj vardı beyler, bir tanesi -ki yeni gelen mesajdı o- denizdendi ama diğeri tanımadığım bir numaradandı. önceliği tabi ki sevgilime vererek denizin mesajını okudum;

özgürlüğe giden yol?

evet birtanem, özgürlüğe giden yol. sana bomboş bir tuval aldım inatla, zihninin kıvrımlarını serbest bırak diye. cevapladım mesajını. ondan gelecek cevabı beklerken telefondaki diğer mesaja bakayım dedim. demez olaymışım. tanımadığım numara eceye aitti, kendisi biz ayrıldıktan sonra numarasını değiştirmiş ama bana vermemişti, ne çok istemiştim koduumun numarasını. peşinden aylarca koştuğum numara şimdi elimdeydi ama umrumda değildi.
attığı mesaj, seni çok özledim bize bir şans ver içerikliydi ve sinirlerimi bozmaya yetmişti amk. resmen içimde bir endişe vardı deniz ece'yi öğrenirse, ya beni terk ederse diye endişelenmeye başladım. o an deniz'e eceyi anlatmam gerektiği gerçeği dank ettiğinde aynı zamanda deniz'den bir mesajda telefonuma dank etmişti.

benim beynimin kıvrımları sensin, özgürlüğüm senin kalbinde. demişti. çok mutlu oldum beyler, o mesajı hala saklarım çok değerlidir benim için.

bu mesajdan sonra telefonla kuru kuru cevap atmak istemediğim için çıktım hemen odadan aşağıya indim, yılbaşı olmasının verdiği güvenle etrafta çiçek satan birini görürüm belki diye arandım ve şansım beni boşa çıkarmadı. hemen bir gül kaptım, bara gidip bir şişe şarap iki kadeh aldım ve denizin odasının kapısını çaldım.