bu da benim hikayem

#66

bir kaç gün sonra deniz hastaneden taburcu oldu, tabi denizin ailesi isviçreye geri döndüğü için annemler denizi o halde bırakmadılar ve denizin tüm ısrarlarına rağmen deniz bizim eve geldi ve ankaraya dönene kadar bizde kaldı. tabi denizin bizde kalması umduğum sonuçları bana vermedi, annem neredeyse hiç başbaşa bırakmıyordu bizi sürekli yanımızdaydı ya da gözetleme modundaydı. zaten bende denizin canını yakmak istemediğim için *kaburgası hala iyileşmemişti* asla öpüşmekten ve sarılmaktan ileri zütürmedim ilişkimizi. o noktadan sonra tatil olaysız geçti, ben araba perte çıktığı için yeni bir araba aldım, bol bol denizle vakit geçirdik arada naz ziyarete geldi. daha sonra eylül gibi ankaraya döndük, denizin ev arkadaşı daha tatilden dönmediği için ve deniz hala tam iyileşmediği için ben bir süre denizde kaldım. tam evli çiftler gibiydik, her gece denize sarılarak uyuyordum, uyandığımda gördüğüm ilk şeyin o olması beni gün boyu mutlu etmeye yetiyordu. zamanla birbirimize daha çok alıştık, hatta bir ara denizle kazanın bize iyi geldiğini düşünmeye bile başlamıştık. eylülün ortasına doğru deniz'in ev arkadaşı, ezgi eve döndü...