ben de anlatıcam amk

##

emir..
farklı bi havası var.
elindeki paketi yeni almış, belli, dağıtıyo herif resmen paketi.
sigara isteyenlere de ana avrat sövüyo.
“al amk, otlakçı bin, bi gün parana kıy da sigara al, biz de senden otlanalım, değişiklik olur belki” diyo, ama yine de her isteyene veriyo.

paketin dibi görünmek üzereyken cesaretimi topladım.
“emir” dedim.
döndü, bana baktı.
“efendim?” dedi.
“fazla sigaran var mıydı” dedim.
süzdü beni.
küfür bekliyorum.
“sen kimsin amk benden sigara istiyosun” diyecek sanıyorum.
hiçbir şey söylemedi.
paketi bana verdi.
bi tane alıp paketi geri verdim.
“teşekkür ederim” dedim.
“bi şey değil de çakmak yok bende” dedi.
gülümsedim.
bende vardı.

merdivenlere oturduk.
konuşmadık.
birbirimize teşekkür ettik.

o günden sonra, dersanede emir bensiz sigara içmedi.
“çakmağım yok nerde kaldın öldüm sigarasızlıktan” diye taşşak yaptı, halbuki yanındakiler sigara içerken çakmak bulamaması söz konusu değil, ama o sigarasını yakmak için hep beni bekledi.
çakmağımı aldı, ama sigarasını hiç bana yaktırmadı.
“yemek borçlanmaya hiç gerek yok şimdi sana” dedi.
her seferinde paketini bana verdi, “istediğin kadar al” dedi.
bazen aldım, bazen almadım.

biz emir’le o merivenlerde çok sigara içtik.