yalnızlık mı

evet yalnızlık! insanın en büyük sorunudur yalnızlık. kafayı yeme derecesine getirir insanı.

2 türlü yalnızlık vardır. biri ailevi nedenlerden diğeri ise en çok yakan aşktandır..

1. ailenizin sizi dışlamasıdır, önemsememesidir. ne yaparsanız yapın en kötü haliniz kalır akıllarında. düzinelercen iyilik, sevap yaparsın hiçbirinin gözüne giremezsin. onların gözüne girmek için bütün ameleliklere katlanırsın ama geçmişte yaptığın bir hata asla unutulmaz. hep o yaptığın salaklık vardır akıllarında asla çıkmaz beyinlerinin içinden. ne yaparsan yap hep öyle kalıcaksındır gözlerinde.

zararları= şiddetli yalnızlık, baş ağrıları, intihara teşebbüsler, yalnızlığın getirdiği tonlarca hata, karşı çıkmalardan doğan tartışmalar, içe kapanıklılık, dışa vurum 0, ezilme ihtimali yüzde yüz

2.aşk

birini çok seversiniz. onun için canınızı bile vermeye hazırken en güzel noktada size gibtiri çeker ve gider. ne olduğunu anlayamazsınız. onu geri kazanmak için kıçınızı yırtarsınız ama nafile. o çoktan gitmiştir bile geri gelmesinin imkanı yoktur. ya başkasına gitmiştir yada senden sıkılmıştır artık. işte bu iki düşünce seni yalnızlığa kitler. sürekli bunları düşünürsün. he bide o nasıl? iyi mi acaba? şu an kiminle düşünceleri var. bunlarda başlarda kemirir beyninizi. sürekli içe kapanırsınız! içersiniz, kavgalara karışırsınız, salakça şeyler yaparsınız, ailenizi karşınıza alırsınız. değmeyecek bir kahpe yada bir huur çocuğu için kendinizi hırpalarsınız. o gittikten sonra senelerce aklınızda kalır. kin beslersiniz ama fotoğrafındaki gülüşünü görünce kin gider yerini tekrar bir aşka bırakır. bu kısır döngü senelerce döner. işte o ara yalnızlıktır. sıkışıp kalırsınız o araya çıkamazsınız, kurtulamazsınız. sıkışmıştırsınız. küçükken girdiğimiz 2 evin arasında sıkışıp kalmamız gibidir aşkın acısı ve yalnızlığı. koyar ve bir o kadarda hırpalar adamı. dağ gibi adamda olsan, çok dayanıklı bi kişiliğin de olsan ona karşı çıkamazsın. zamanı kontrol edemezsin. günler aynı ve sürekli bir şekilde geçer. ne olup ne bittiğini anlayamazsınız. çoğu zaman zombi gibi gezersiniz insanların içinde. derdinizi anlatamazsınız. korkarsınız. onu unutmaya çalışırsınız, bi nebzede olsa unutursunuz. işte tam o unuttuğunuz sırada bir haber gelir. biriyle flört ettiğini, çıktığını duyarsınız! işte o an tamamen yıkılırsınız. yalnızlığın içindeki karanlıkta hiçbir şey görünmez artık. sadece kendini ve içindeki kini hissedebilirsin. he bide derinlerde yatan o acıyı!

sonra düşünmeye başlarsın!

benim olan o dudaklar, o eller, o gözler, o gülüş onun mu oldu diye?
kızarsınız nerde o huur çocuğu, dünyayı dar edicem ona dersiniz. sonra çocuğu canınınızı bile verebileceğin kızla görürsünüz. kız çok mutludur. elleyemezsiniz. onu sarmaş dolaş ilk gördüğünüzde soğuk bi duş alırsınız, şok geçirirsiniz. ölürsünüz! defalarca ve defalarca! elinizden bişey gelmez ama sadece bakarsınız. he bide kendinizi hayal edersiniz. bizde buraya gelmiştik. bizde burda öpüşmüş, sarılmıştık dersiniz. artık o çok sevdiğiniz kişi başkasının olmuştur ! işte en çok bunu bilmek öldürür insanı!

senin olan şimdi onundur! sesini çıkaramazsınız. kendinizi karanlığa, yalnızlığa gömersiniz ve susarsınız...

zararları= seneler süren paranoyalar, kafayı sıyırmalar, çok görülen intiharlar, kendini kapamalar, bir daha asla demelerin çoğalması, keşke şunu şöyle yapsaydım diyerek beynin gibilmesi. şizofrenlik!, rüyalardaki travmalar, konuşma bozuklukları vs.

en büyük zararı ise= her yerde ondan bir parça kalmıştır bunları gördükçe kahrolursun. başını sağa sola çevirirsin anılarınız canlanır gözlerinizin önünde, gözlerin yaşarır, damağın kurur. tek yapabildiğin susmaktır! sus sadece sus !

özet: sakın keşke deme...