asosyalliğin zirvesindeyken dışarı cıktım

saat 10da kalkıp bankamatiğe uğrayıp para cekip sonra parayı bankaya yatırmam lazımdı ama cok üşeniyodum dışarı cıkmaktan üşendim ama sonuc olarak cıktım..
dışarda hava güzel ve sıcaktı hızlı nefes alıyodum, heycanlıydım etrafa titrek titrek bakışlar atarak yürüyodum.
sonra minibüse binmeliyim diye sesli sesli konustum kendimle, bindim.
• abiğ onurun oraya (kısık bi ses tonuyla)
- efendim ?
• onura abiğ..
bu arada minibüsün sağ taraflarını işgal eden tiplerin dıbına koyim! bakış attığım halde sol tarafa kaymadılar 1-2dk ayakta durduktan sonra biri kaydı oturdum.
• abiğ müsait biyer.
indim ama heycandan gene bi kac durak önce indim.
malsın lan! diye konustum kendi kendime. gene titrek bi şekilde yürümeye başladım falan filan derken. bankaya vardım terler akıyodu heryerimden içeri girdiğimde herkes bi an bana baktı ve birden nedense meraba diye sesli bi şekilde herkese selam verdim.
30dk bekledim parayı yatırdım ardından heycandan minibüse binmedim ve yürüyerek evin yolunu tuttum gene o titrek yürüyüşümle

özet : asosyalken dışarı cıkmak cok kötü amk.
edit : okuyun amk!

yıllar sonra gelen edit : artık o eski ben değilim. (2014)
Yıllar sonra gelen 2. edit : artık o eski beni özlüyorum (2016)
Yıllar sonra gelen 3. edit : eskiden çok rahatmışım (2018)