düşünen ceset

kalemin harfleri çizdiği vakittir
mürekkebim olmasa duygularım göbek yapacak
mikrofon zımbırtısı ulaştı batarken
canavar adamı melekler sofrasına
bir reel gümbürtü kopacak
ve yıkılacak halil ibrahim sofraları
yere düşen ekmek kırıntıları
senden hesap soracak inadına
haramzadesin , haramzedesin
inadına arbede abidesisin
abi rolündesin, belki de büyüğümsün
ne var ki beyni gibilip ufalanmış aklı küçüğümsün
düşüncelerini, güneşin parıltısını çevirdim
yaktım içini beyinlerin
çakıp kibritin kıvılcımını içlerine baktım
boşluklarda yokolan bir neslin tohumuna zehir akıttım ki
büyüdüklerinde kıyamet alametleri çoğalacak
sırat'a beş adım kalacak
korktum bir an ve yutkundum
her taraf ceset her taraf harap
ruhum çırpınmakta kalbim atmakta
gözlerim geleceği sorgulamakta
hançer yemiş kanlı gözler reelden uzakta
ey sagopa! sen ki rapin oğlusun
duyur sesini pesimist fidanlara dök içini
büyüsünler gün batımında gelen mevsimler

düşünen cesetler gözlerini açti
ağlamaklı cumalar yaslı
ramak kaldı köprüye az kaldı
pesimist fidanlar ağladı
donuk bakışlarla baktı
cesetler gözlerini açtı
ağlamakli cumalar yaslı
ramak kaldı köprüye az kaldı
pesimist fidanlar ağladı
donuk bakışlarla baktı

bir ölü kapalı gözleriyle ağlarsa
bin ölünün kemikleri titrer
her biri cuma günü gözlerini açsa yüz bin ölü ah eder
kimileri toprak kokusundan korkmakta neden?
o koku senin kokundur
zaten ölümlü beden
ordan geldi yolun oraya
budur ki doğrudur
zıkkımın haramı boldur
toprak öncesi yuttuğun lokma odur
sakın, geri çekil
elmalara kanan adem havva
türkiye´de gülünüp geçilen iki kahramansa
ben tövbemi ettim karnım aç, gömün toprağa
sagopa yokusu çıkıyor nefes nefese
bayrak yarıda raks ediyor sahibine
bu yokuş ki sonu köprüye varır
köprüde ayı-dayı yoktur, cellat kazanır...

cesetler gözlerini açtı
ağlamaklı cumalar yaslı
ramak kaldı köprüye az kaldı
pesimist fidanlar ağladı
donuk bakışlarla baktı
cesetler gözlerini açtı
ağlamaklı cumalar yaslı
ramak kaldı köprüye az kaldı
pesimist fidanlar ağladı
donuk bakışlarla baktı