amerika hikayemi anlatıyorum capsliii

neyse beyler 4 gün geçti biz atladık gittik havaalanına uçağımız var akşam. herkes toplanmış bizim uçak sadece bizim fabrikanın çalışanlarını zütürüyor. neyse uçak bir geldi amk bildiğin pır pır. zaten uçak korkusu var bende dedim gibi tuttum. herkesin kilosunu alıp sağlı sollu yerleştiriyorlar uçak dengeli olsun diye gerisini siz düşünün. neyse biz uçağa bindik uçak zor kalktı amk nasıl sallanıyor ben hatim indiriyorum aşağıya bakıyorum buzullar var bi taraftan da düşünüyorum düşerse falan ne yannan yicem diye. bu arada söylemeyi unuttum evdekiler benim alaskaya gittiğimi bilmiyo new jersey'e gittiğimi sanıyorlar. çünkü söylesem karşı çıkarlardı ben de hiç söylemedim amk. neyse en sonunda uçak inecek ama nasıl sallanıyor dedim düşüyoruz heralde neyse bir indik yemin ediyorum çemişgezek belediye otogarı daha büyüktür. kule diye elektrik direği dikmişler amk. bizi alacak kadın uçağın kapısında karşıladı bizi. neyse herkes indi aşağı her ülkeden insan var ama genelde avrupalı ukrayna rusya moldova falan. bu arada öyle bir sivrisinek var ki anlatamam. zütümün deliğini bile ısırdılar amk. dedim nasıl bir yere geldim ben. kafa dank etmeye başladı. o sırada bizi alacak otobüsü görünce anladım nasıl bir yere gediğimi. sarı 1950lerden kalma bir otobüs, south parktakinden. biz bindik otobüse fabrikaya yola çıktık. yarım saat yol gittik. yolda 2 3 tane ayıyı görünce ki doğal ortamları bizim gittiğimiz yollarmış, gerçi ayıdan başka da birşey yok yollarda onlar haklı amk, ben anladım nasıl bir yannan yediğimi. neyse dön dolaş geldik fabrikaya indik isimleri okudular falan. ben freezerdaymış. tabi o sırada benim için bir anlam ifade etmiyo ama daha sonra nasıl bir yannan yediğimi daha iyi anladım.