gymnopedie no 1

dinlerken düşlere yolculuğa çıkaran bir erik satie parçası.

kulaklarınızdan içeri sızdığı vakit, içinizde bir ağaç gibi büyütmekte olan mutsuzluğunuz dağılmaya başlıyor... melodiler mutsuzluğunuzun tam ortasından dallanarak küçük, patika yollara ayrılıyor... piyano tuşları, ferforje bir kapının hemen önünden yukarı doğru süzülen taş bir merdivene dönüşüyor ve yukarı çekiyor sizi... sonra bir kapı aralanıyor... boş bir salonda, rüzgarda uçuşan bir tül perdeye kayıyor gözünüz... rüzgar estikçe ince, narin, beyaz bedeni dans ediyor havada... sonra bir kuvvet sizi hızla çekiyor geri: notalar susmuş... heyecanla play tuşuna basıyorsunuz; boş odaya geri dönmek ve belki boş bir kadeh bulabilmek umuduyla boş evin boş mutfağında. *