bi sevgilim olsaydı

bi sevgilim olsaydı öyle tutupta. normal bir arkadaşım mış gibi vizelerden finallerden bahsetmezdim. aşk sözcükleri fısıldardım usulca.

öyle her cafeye bara zütürmezdim. rahat edeceğimiz. ve bizi anlatan müzikler çalan biryerleri tercih ederdim. aşk varoşlukla lağvedilemez.

birlikte alışverişe çıkardık. ne aldığımızın önemi yok, birlikte birşeylere karar vermek güzel olurdu. kafamıza keyfimize göre alırdık alacağımızı.

öyle ayrı ayrı evlerde yurtta falan kalmak ta hoş değil. ya o bende ya ben onda kalırdık. ya da birlikte çıkardık eve. birbirimizi düşünmez, birbirimizi yaşardık.

habire habire film izlemektense. böyle tam canımız istediğinde izleyebileceğimiz ortamımız hazır olurdu evde. romantik olmasındansa korku olması daha iyidir aslında. asıl böyle daha romantik ve bağlılık dolu bir ortam oluşur.

yazın plaja giderdik ama öyle çatadanak kumsala değil. şöyle plaja biraz daha uzak bir yerde girerdik denize. insanları seyrederdik, rahatça oynaşırdık.

ailemizle tanışma sıkıntımız olmazdı o kadar. zaten öyle geri kafalı insanla ne işim olur benim.

cinselliğimizi öyle film izlediğimiz gece spontane halletmektense. dışarda özel bir akşam yemeği sonrası içkinin etkisiyle eve geldiğimiz gibi kapıyı kapar kapamaz başlardı.

sabahları ilk kalkan kimse kahvaltıyı o hazırlasın. ama kimse mızıkçılık yapmadan. ancak böyle olur sürpriz zaten.

geceleri evde geçireceksek. abur cubur pizza kola yerine. biraz jazz ve blues müzikle bi de kırmızı sek şarabı loş ışık altında yavaş yavaş bitirerek geçirmek daha güzel olurdu. dans tamamen spontane gelişirdi.

işte böyle bir birlikteliğim olurdu benim. belkide kızlar bu tarz şeylere uzaklar. öyle ya bizim "hayvan" erkeklerimize hemen kaptırıyorlar yakayı. biraz düşünseler.