ağır bir abazanın günlüğü

sevgili günlük, *m var dediler geldik, fakat yoktu. hüsrana uğramıştık. halbuki amacımız ayşelere, fatmalara uğramaktı. birileri duygularımızla oynamıştı. bizim amacımız duygularla oynaşmaktı. pilavdan dönenin kaşığı kırılsın dedik, kalbimiz kırılsın demedik ama ne dediysek tersi çıktı. millet 18lik çıtır hatunlarla çıkarken, biz ancak merdivenlerden yukarı çıktık. çıktık ama inmesini de bildik. bir de karı, kız indirmeyi bileydik her şey ne kadar güzel olurdu. güzel bir hatun özlemi çektik hep, bir de 31 tabii... elimize özlem duyacağımız günler bize ne kadar da uzaktı.

sanki nasırlaşan elimiz değil de kalbimizdi. kalpsiz kızlar değil miydi bize bu acıları yaşatan? annelerinin öğütlerini varoluşun en önemli gerçeği gibi gören, gösterip de elletmeyen, çüklerimizi şahlandıran? şah ismail'in yavuz sultan selim'e yapmaya çalıştıklarına mı özenmişlerdi acep? mümkündü. kadınlar, tehlikeliydiler. bukowski'ye bağlama nedenlerinin başında gelen canavardılar onlar. trafik canavarı seyre deler, enflasyon canavarının adı geçmezdi onların yanında. paranın her kapıyı açtığı günümüzde, bir kutuyu açamamasını beklemek bir gafletti belki ama kutu parça tesirli c4 bombasıyla yüklüydü. her bomba belki infial yaratırdı ama ciks bombaları farklıydı. onlar yavaş yavaş öldürürdü. öyleleri vardı ki " ölüm ölüm dediğin nedir ki gülüm, ben senin için yaşamayı göze almışım." kurtlar vadisi repliğine insanların inanmasını sağlardı. inanmak güzeldi, bir de umut etmek. nietzsche'ye bağlayıp filozof olmamak elde değildi. ümit kötüydü, işkencelerin en kötüsüydü. çünkü onu uzatıyordu. bir de çükümüzü uzatabilseydik en azından bir altın bileziğimiz olurdu elimizde. dikkat edin elimizde diyorum, her halükarda elimizle daha fazla zaman geçirme ihtimali fazlaydı onun. bu acılar bu abazan erkeklere çok fazlaydı. belki de çok fazla e ve k vitamini almamızdan kaynaklıydı bu durum. fakat ne sigara ne de alkol dengeliyordu bunu. alkol güzeldi, çünkü insanın güzel bir uyku çekebilmesini sağlıyordu.

bu kadar acı ve dert çeken bir insanın uyuması demek, güzel bir rüya görebilme ihtimali demekti. rüyalar güzeldi. elimize ihtiyaç duymadan, bir ciks bombasına çakabildiğimiz ender anlardandı. sürekli de olan bir şey değildi. etkileyiciydi. ama sabah kalktığımızda "ben hüsrana komuşuyum" sagopa dizeleri kadar bizi güzel anlatan bir şey yoktu. freud'un mezarından kalkıp, bu sorunlara tekrar el atması gerekirdi. pgibanalizin dibine vurması, "neden bu kadar abazanız" sorusuna bilimsel cevaplar vermesi şarttı. koşul-şart cümlelerinde bir numara olmamızı sağlamıştı. "böyle yaparsak verir, şöyle yaparsak gelir." ilkokulda gördüğümüz bu yapının hayatımızı bu denli derinden etkileyeceğini nereden bilebilirdik. öss türkçe'de sadece bu sorular çıksa, istisnasız hepimiz fullerdik. belki gene bile güzel yerleri kazandık ama biz *m müptelaları başka şeyler kazanmayı tercih ederdik. insan sigara müptelası olduğunda buna birçok neden söylenir. ya *m müptelası olduğunda? evet... bunun en temel nedeni kadınlar... suçlu sizsiniz. özellikle ülkemizde sosyokültürel avantajlarınızı, globalizmin etkisinde çok da güzel kullandınız. verdiniz, vermediniz değil, hem de hunharca verdiniz ama her zaman namuslu kalmayı başarabildiniz. işte böyle günlük daha da yazardım ama sıkıldım. iyi ki türkçemiz var yoksa gibilmiştim.