özür dilerim atam emanetine sahip çıkmadık

özür dilerim senden;
toprağına, halkına, aydınına sahip çıkamadığım için. senin resmini duvarlardan adını kitaplardan silenlere dur diyemediğim için özür dilerim. senin kanına, çanakkaledeki, conkbayırındaki, anafartalardaki ve toprağı göz yaşlarıyla, umutlarıyla, kanlarıyla sulamış her bir şehidin mirasına sahip çıkamadığım için özür dilerim.

senin kurduğun dil kurumuna çıkıp sana hakaret edenlere dur diyemediğim için özür dilerim. ülkemin, ülkemizin bölünmez bütünlüğünü sağlayan türk silahlı kuvvetlerinin şanlı, şerefli subaylarına sahip çıkamadığım için özür dilerim. senin şerefli, haysiyetli halkını, savaşlarda sırtlarında mermi taşımış anaların, arkasına bakmadan canını feda etmiş babaların oğullarını, torunlarını sefalete sürükleyenlere, onların acizliklerinden faydalanıp kömüre, bulgura, pirince oy alanlara dur diyemedim. keşke deniz olaydım, mahir olaydım, hüseyin olaydım yada senin yanında i̇smet, yanında kazım, yanında ali fuat, yanında celal olaydım en azından ölümüm anlamlı bir amaç uğruna olurdu.

24 yaşına gireceğim 1 hafta sonra. amaçsız bir ülkenin geçim derdi çeken bir genciyim. bırak aydınına, halkına, subayına sahip çıkmayı, sadece düşüncelerini dile getirmiş öğrencilerin bile yanında değilim. özür dilerim korkuyorum. onlar gibi olmaktan değil, adil olarak yargılanamayacağımdan, namerdi sevindireceğimden korkuyorum.

biz yalnızız atam sen vatanın için bu coğrafyanın her santiminde ömrünü tüketirken seni ihanetle suçlayanlar, sen gittikten sonra senin gibi ülkenin türkiye’nin bekasını düşünen aydınları, şerefli subayları örgüt kurmakla suçlayıp zindanlara attılar. ama atam unutmasınlar ki, bedenlerine ne kadar zincir vururlarsa vursunlar, onlar düşüncelerini, korkuya, tehdide, kömüre pirince satacak insanlar değil.

özür dilerim atam, senin gibi olamadım, senin hitabesini yazdığın, bursa nutkunda anlattığın genç olamadım.
(bkz: http://www.lvnt.org/ozur-dilerim-atam.html)