allah kimseyi açlıkla sınamasınn

çok az param var. 5 gündür sabahları simit almaya gidiyorum karnımı doyurmak için. uyuyamıyorum neden derseniz 4-5 simitle tüm günümü geçirmeye çalısıyorum. bu sabah yine uyumamastım fırına gittim simit almak için küfür ede ede. sinirlerim alt üst. nasıl bu durumlara düştüğümü kara kara düşünüyorum. biraz yürüdükten sonra az ilerde 9-10 yaşlarında bir çocuk gördüm. çocuk o soğukta pusmuş bir köşeye önünde bir el arabası içinde kartonlar var. ilk öne korktum birşey mi oldu acaba çoçuga diye. seslendim. sessiz bir sekilde bisey yok abi yoruldum dinleniyordum dedi. çocuk aç tabi anladım hemen. beraber gittik fırına aldıgım 5 simitin 3 ünü ona verdim. konustuk sohbet etik bir süre. eve gelmesini istedim. yok abi babam bekliyor gitmem lazım dedi. el arabasını aldı ıslık çala çala babasının yanına gitti. keyfi yerine geldi binin. kalan 2 simit o kadar bereketli geldiki bana suan açlık dahi hissetmiyorum inanın. mutluyum huzurluyum.