gay külliyatı

okudum, heterociksüel olmama rağmen söylediklerine katılıyorum.. sonuçta ben de bir erkeği görünce bırak haz duymayı, ciksi bir kız gördüğümdeki verdiğim dikkati çok yakışıklı bir erkeği görünce veremiyorum, verseydim zaten biciksüel olurdum.. ben nasıl heterociksüel doğduysam, başkaları da eşcinsel doğuyor ve bu tamamen doğal, o kadar doğal ki tıp litaratüründe eşcinsellik eskiden -ve malesef- hastalık olarak gösterilirken çıkarılmış. Şöyle bir şey var ki, ben büyüdüm ve onsekiz yaşına kadar hiçbir eşcinsel tanıdğım olmadı, olsaydı da bir fark etmeyecekti; ama bir eşcinsel için bu kötü bir şey çünkü etrafta hiç bu konuları düzgünce konuşabileceği birileri yok, benim etrafımda anam babam vardı, onlar bile olmasa teyzem amcam falan vardı. Kız konusunu konuşabileceğim arkadaşlarım vardı. Malesef eşcinseller için böyle bir durum olamıyor; çünkü insanlar yeterince olgun değil bence.. Eğer bu olsaydı, -bence- çoğu eşcinsel de, çoğu heterociksüellerin eşcinsellerden nefret ettiği gibi kendilerinden etmezlerdi. Sonuçta -abazalık dönemleri dışında- biz de kızlarla normal ilişkiler kurup arkadaş olabiliyoruz, değil mi? E erkek eşcinseller de illâ bize yavşayacak diye bir durum yok..