gidiyorum uzaklara

Yakılan hezeyan mektubumda son satırdı ayrılık
Sonunda istifa bulunca önümde alaca karanlık
Belki bir anlık ateştim
Sanki ölmek istemiştim
Buz dağından çıkan volkancasına hırsla kükremiştim
Hatalar önüme dizilir
Oysa ben ve keyfim hüsranımla
Yıllarımla kavgalaşmış 24 lük küs yanımla
Arkadaşlık kavramından parçalanmış bir tavırla
Çok uzak bir ülke buldum
Bir yalnızlık bir çayımla
Kahve gözlerim ve akarmış bir tutam saçım kaldı
Gitmeden bıraktığım bir EMANET ve SÖZÜM vardı
En başında korkuyordum en kötüsü zaman dardı
Bir bavul takıldı koluma peşimde bir gölge vardı.
ilkbahar mı gelmiş kapıyı arla al valizlerini
Yordu içimi kış kıyamet ,yağmur, dolu,çığ ve seli
Dönmem geri, biçareyiz nasılsa akar zaman
Geçer vakit üstümüzde sığ bulutlar sağnaklar.