beyler uzun ve ciddi bi şey anlatcam

Benim savaş pilotu olma isteğimi herkes biliyordu. Askeri liselere giriş sınavı da nisan ayındaydı. Bizler bu şekilde ışık evine gidip gelmeye devam ettik. Fakat bir süre sonra eve gittiğimde kimseyi bulamadım ve kapı açılmayınca geri döndüm. Diğer planlanan günde gidişimde yine evde kimse yoktu ve ben boşu boşuna o kadar yolu gidip geliyordum. Üstelik dolmuşa para vermeyim diye bigibletle gidip geliyordum. Bunun üzerine yunus abiyi aradım ve olayları anlattım ve canımı sıkmamam gerektiğini Mehmet abiye söyleyeceğini anlattı. Mehmet abiyle konuştuğumuzda anlaştık ve yanlış anlaşılma olduğunu diğer arkadaşların bana haber vereceğini düşündüğünü söyledi. Fakat ben kafaya koymuştum eğer bir daha olursa gitmeyecektim. Normal bir şekilde gitmeye devam ettim fakat bir ay sonra gittiğimde evde tekrar kimseyi bulamadım ve dönmek zorunda kaldım. Eve gittiğimde ilk işim Yunus abiyi aramak oldu ve artık gelmeyeceğimi cemaati bıraktığımı söyledim. Yunus abi bunun üzerine ben gelip seni alıyorum konuşalım biraz seninle dedi ve yarım saat sonra eve geldi. Dışarı çıkıp arabasına bindik ve beni stadyuma getirdi. Benim futbolu çok sevdiğimi bildiği için beni o gün oynanan Galatasaray maçına zütürdü ve böyle bir olayın tekrarlanmayacağını tekrardan devam etmem gerektiğini onlar için önemli olduğumu söyledi. Maç bitiminde de beni eve bıraktı. Yunus abiyi seviyordum bir olay için ondan ayrılmak istemedim ve devam edeceğimi söyledim. Bu insanlar benim zaaflarımı biliyorlardı ve beni kaybetmek istemiyorlardı.