ılıklar hakkında yanlış bilinen

bir şeyi düzeltmem gerekiyor beyler. yıl olmuş bilmem kaç, aranızda hala daha ılıkların çüklerinin kalkmadığını sananlar var... :/ eğer böyle düşünenlerdenseniz şöyle bir hatırlatma yapmam gerekiyor size,

ilk olarak, muallakleri becerenler yine muallaklerdir, koçlar gibi tokuşarak hem de; hunharca. öyle erkeklerle sevişmek kızlarla sevişmeye benzemez, herkes kaldıramaz o tempoyu, o savaşı... düşünün bir kere, iki tane dalyan gibi herif, kendilerinden geçmiş bir şekilde etrafı gözleri görmeden sevişiyor. fillerin savaşı gibi lan bu, etrafta kim varsa ezilir o anda.

duvarlardan duvarlara çarpa çarpa; bir masadan diğerine üstündekileri döke döke; yatağın yaylarını kıracak bir baskıyla... yeri geldiğinde dövüşerek, yeri geldiğinde ter içinde nefes nefese kalıp "ölüyorum" diye düşünene kadar, ama yine de durmadan. artan baskıda canın ne kadar yansa da pes etmeyi kendine yediremeyip hiç sesini çıkarmadan, büyük bir zevkle kavga eder gibi yani. tüm gücü ortaya koyarak, karşındaki kişinin karşı koyacak kuvvetini olduğunu bilip ona zarar gelir mi diye düşünmeden... onun senin her hissettiğini anladığını ve vücudunu tanıdığını bilerek.

tüm iş bittiğinde odanın ne hale geldiğine şaşırarak...