amlılarla iletişim 101 dersi için sınıflara

'çekim' ya vardır ya yoktur demiştik... varsa da sizin duruşunuza bağlı olarak ya aşağı yönde ya yukarı yönde hareketlenir demiştik.. özelden bir panpa zamanında benim de başımdan geçen bir olay paylaşmış.'Çekim' denen takun bir kız tarafından nasıl dönem dönem hissedildiğini ortaya koyuyor.. okuyun ve kendinize ders çıkarın binler! ibret alınıyor!!

panpa hepsini okudum. ben de kendimle ilgili bir sorunu anlatayım.
-yıllar önce bir kızı sevmiştim ve o kız sevdiğim ilk ve son kız olarak kaldı. istemsiz olarak gizemli olmayı başarabilmiştim o günün şartlarına göre. sorduğu her şeye kaçamak cevaplar veriyordum. hep bir merak uyandırırdım. sonra olaylar benim kontrolüm dışında iyi yönde gelişti ve oldu yani.

-ama ne yazık ki ben bu tavrımdan iş olunca, kendimi garantileyince 180 derece döndüm ve en olmamam gereken "iyi adam" tipine dönüştüm. sorduğum şeylerden onay bekledim, gereksiz iltifatlar, onsuz yapamamalar falan. kısaca tüm kontrolü ona vermiş oldum. dolayısıyla da son kaçınılmaz oldu ve başka bir gizemli adam gibi adam geldi, kızı kendine bağladı. ben de taktan bahaneler gibtir edildim kibarca.

-gel gelelim ben bu durumu bir türlü kendime yediremeyip inanamadım. kızdan tamamen de kopamadım. gözümün önünde başkasına aşık olmuştu. unutamadığım için acı veriyordu ama elimden bir şey gelmiyordu. hiçbir şey olmamışız gibi arkadaş arkadaş devam ettik ama hep olması gerekenden biraz daha fazla samimiydik. bu böyle 3 sene sürdü. bu sene ben yine "istemsiz" olarak doğru zamanda ilgi göstermem sayesinde yine yakınlaşmaya başladık. ama bu yakınlaşma bildiğimiz türden değil de arkadaş olma yolunda. onu benden alan bini anlatıyordu bana. neler yaşadığını, nasıl sevdiğini, nelere maruz kaldığını, neler bekleyip de olmadığını. her gece konuşur olmuştuk. birbirimizi çok iyi bilmemize rağmen her gün farklı bir yanımızı fark ediyorduk.

- bu arada önemli bir detay var: tüm bu özel konuşmalar telefonla. yüz yüze herkes gibiydim. telefonda ayrı, yüz yüze ayrı gibiydik. kimsenin bilmediği bir sırrımızdı. bir gün bu binin bir açığını yakalayıp (başkasına asılmayla ilgili) gurur yapıp ayrıldı. olaylar tam istediğim gibi gittiğini sansam da hiç de öyle olmadı. biz yine beraber bu konu hakkında kafa patlattık. ben yorumlarımı yaptım. bu arada benim herhangi bir kıza en ufak yakınlaşmamı görse direk posta koyar, ben de alışkanlık direk affedilmeye çalışırım. bu çok iğrenç bir şey.

-panpa sonuç olarak çok yakın olup her dakika ne yaptığını bilebilmeme rağmen arkadaştan öte geçemiyorum. eski sevgilisi bile sayılmazmışım ona kalsa. kısaca sırf alışkanlıklarım yüzünden bütün diğer olasılıkları sıfırlamış oluyorum. bu durumdan nasıl kurtulurum panpa? ilgi azaltsam dedim. ben aramasam o da aramıyor, sonra ben tam bırakacak gibi oluyorum bir şey oluyor yine eskisi gibi bağlanıyorum.