amlılarla iletişim 101 dersi için sınıflara

ben de bir hikaye anlatayım gibicidede ve 13 cm damarli panpalarımızın hikayelerinin üstüne. 5 yıllık, tak gibi bir maceram oldu.

en başta kız yaklaştı bana. o zamanlar liseye yeni başlamışım tabii, ufağım. annenin öğrettiği şeyi doğru zannettiğin dönemler işte. burda yazan her şeyin tersini yapmaya çalıştığım dönemler.

kızın ilgisine karşılık verdim bir şekilde. sıcakkanlıydı zaten kevaşe, çok zor olmadı aramızdaki iletişimin güçlenmesi. ama gitgide kanka muhabbetine bağlıyordu. o zamanlar olayın kanka muhabbetine bağlamasıyla ilgili bir sorunum yoktu tabii.

sonra, kız benden kaçmaya başladı beyler. soğuk davranmaya başladı. ne oldu diye merak ettim. düşündürdü yani bana kendini. kendini böyle bir pozisyonda yakalayan liseli varsa hatırlasın dediklerimi, iyiye alamet değildir bu düşünmeler. benden kaçıyordu, benimle dalga geçiyor, beni önemsemiyordu. bir gün kendime, ona aşık olduğumu itiraf ettim.

epey bir süre açılmak için fırsat kolladım. olmadı, yüzyüze açılamadım. sonra mesajla açıldım. 'kibarca red'. şakaya vurdu yani işi. hem reddetmemiş olacak, hem beni kırmamış olacak sözde, hem bilmemne.

ondan sonraki 4 sene de ben kendimi kurtarmaya çalıştım ama, insan pgibolojisi ve cinsellik hakkında bu kadar bilgili değildim o zamanlar. ne çekimden haberim vardı, ne kaçan kovalanırdan, ne de bilmemneden.

başka bir şehre gitti o üniversite için. kötü günler geçiriyordum, onu özlemiştim, hayatımda başka kimse yoktu vesaire. tekrar mesajlaşmaya başladım. ama birtakım 'ezik' pozlar içine girdiğim için aradaki ipleri tamamen koparmış oldum.

başta kabul edemedim. ağladım. öfkelendim. depresyona girdim öbür yaşadıklarımın da etkisiyle, bilmemne. şimdi ise anlıyorum. kız için o kadar elde edilebilirdim ki. o yüzden, sevgilisinden ayrılana kadar, yapayalnız kalana kadar beni unutacaktı. sonra düşecektim aklına. ama artık hem kendi aklımla anladıklarım, hem de burda okuduklarım sayesinde, bana böyle bir dönüş yapmaya çalışırsa neler yapacağımı biliyorum. onu elde etmek için değil yanlış anlamayın. 5 yıldan sonra gibmişim, beraber olsak kaç yazar? birisi gelip 3 ay sonra kutlasa doğumgününü, bir anlamı olur mu? amacım gururumu tekrar kuşanıp, gibimin kıymetini bilip, ona neler kaçırdığını göstermek.

yani, burda yazanlar 'olması gereken erkek' kimliğimi tekrar keşfetmeme yardımcı oldu. bundan yaşadıklarımın da etkisi var ama, bu başlıkta yazanlar olayı netleştirdi kafamda. ve bazı çözüm yolları gösterdi. yazan herkese teşekkürler