17 yaşındayım ilk defa bi kıza açildim yanıt

red. işte böyle abilerim. çok sosyal, çevreli, serserilerin sevgilileri var benim yok. ben zaten takılmalık sevgili olayınıda sevmem. hoşlanmassam gelsin kız teklif etsin kabul etmem. kızlar, erkekler büyükler hocalar herkes beni sever(yada ben öyle sanıyorum). saygılı sevgili komik sakin bir gencim. bi kızdan hoşlandım ve muhabbet falan derken çok yakın olmaya başladık. hergün sabahtan akşama kadar face de konuşmalar falan çok iyi gidiyodu. hissettirdimde zaten bilerek hoşlandığımı. en son okulların bittigi günün ertesi açıldım buna. ne diyim ki şimdi dedi, bilmiyorum dedim. şimdi bişey diyememki sana dedi, bi ihtimal varmı peki dedim, bilmiyorum ya hiç bişey bilmiyorum dedi.(konuşmalarım acemi olabilir, daha toyum) falan neyse 1 gün konuşmadık. bu bana sen sınıftaki sıradan biri gibisin benim için dedi. hoşlandığını söylememeni tercih ederdim dedi. neyse bi ara şu lafı söyledi çok koydu: seninle konuşuyoruz diye için de bi umut oluşmasın anladınmı. ama çok değişik hala konuşuyoruz arada umut verir gibi arada olmaz der gibi çok kararsız gibi falan filan. velhasıl siz abilerimin tecrübelerinden yararlanmak için yorum, taktik vb. istiyorum

edit: 18 haziran itibariyle çıkıyoruz.
edit2:aşk yumağı olduk lan inanamassınız
4 yıl sonra gelen edit: 4 yıllık sevgiliyiz, mutluyuz. kız diğer kızlar gibi değil artık kendime göre eğittim diyebilirim. sadece bir kere ayrıldık, 1 ay hiç mesaj atmadım, o mesaj attı geri döndü pişmanım falan filan barıştık, o zamandan beri (1 yıldır) ilişkimiz daha oturaklı, daha olgun, hiç ciddi kavga etmiyoruz.

ama şöyle de bir olay var, şuan birlikte olmamızdan ne kadar mutlu da olsam, sonucu tatlıya da baglansa, şuan ki aklım olsa 4 yıl once yazdığım entrylerde bahsettiğim şeyleri yapmazdım. anladım ki kızlar şeytan, kızlar değersiz, kızlar lanet bir şey. hiçbiri için kasmaya değmez.

evlenirsek editlerim tekrar *