1. 626.
    +1
    Ceylin’i eve bıraktıktan sonra insanın kıçını donduran ayaza daha fazla dayanamadığım için bende eve geçtim. Dayanamam ayçın’A mesaj atarım diye erkenden yattım. Uyandığımda henüz sabah olmamıştı biraz ders çalışayım bari kafamda ki düşüncelerden uzaklaşırım diyerek kitabı açtım. Aradan biraz zaman geçtikten sonra farkettim ki kitabın boş yerlerine bir şeyler karalamaya başlamışım. Bari, başlamışken ceylin’e akrostiş yazayım diyerek başladım yazmaya;

    (C)evap ver bana ey sevdiğim ismin nedir senin
    (E)sir oldum gözlerine söyle nedir panzehirin
    (Y )arın rengarenk kelebekler uçarken üzerimizden
    (L)afta değil özde emin olalım hem sevgimizden, hem kendimizden
    (i)nan bana güzelim, birlikte içelim aşk kadehinden
    (N)eler oldu o mutlu günlere demeyelim içimizden
    Berbat bir akrostiş yazdığımı bildiğim halde ceylin’e yollamaya karar verdim. Önemli olan niyet değil miydi? Elbet bu tarz iyi niyetli çabalarım ceylin’in ruhunu ve kalbini okşayacaktı. Günaydın mesajının altına yazdığım akrostişi iliştirdim. Çok geçmeden cevap geldi.
    ‘’Gerçekten çok beğendim, benim için şiir yazan ilk erkeksin umarım ömrüm boyunca da o erkek olmaya devam edersin…’’
    ···
   tümünü göster