1. 726.
    +2
    önder’in yanından ayrıldıktan sonra hızla ayçın’ın evine koşmaya başladım ortalıklarda yoktu. anlaşılan eve girmişti. o gün onu yakalasaydım kesinlikle komalık ederdim. cebimde ki bütün parayla bira alıp, metruk eve gittim. ne yapacam, ne yapacam diye düşünüyordum. öldürsem bir huur için hayatımı karartmaya değmezdi. içimde inanılmaz bir öfke vardı duvarları yumrukluyor, ağlıyor, huuru diye haykırıyordum. hızlı içmenin de etkisiyle kafam iyice zoom olmuştu. o gece ayçın’a bir sürü mesaj atmışım bunları hep sonra ki gün gönderilenler kutusunu okuduğumda farkettim. kısaca;

    yaptığı bütün huurlukların farkında olduğumu, bunları yanına bırakmayacağımı, annesine anlatacağımı, herkeze rezil edeceğimi söylüyor bunların yanına ilave olarak bütün küfür dağarcığımı ayçın’a saymış bulunuyordum.

    orada sızmışım. uyandığımda henüz karanlıktı sokaklarda ne yapacağımı bilmeyerek sabahlara kadar dolandım. eve gittiğimde bir ton azar işittim. daha sonra odama giderek ayçın’ın cevap atmasını beklemeye başladım. kararımı vermiştim madem huurydu kullanabildiğim kadar kullanacak sonra bir çöp gibi atacaktım

    Kısaca ayçın artık benden korktuğunu belirtiyor, yaptıklarını inkar ediyor yüzleştir beni diyordu. ciğerini biliyordum, blöf atıyordu. sarhoştum kusura bakma diyerek kandırmaya başladım. 2 gün geçmeden yumuşadı ve tekrardan aşk oyunu oynamaya başladık. ayçın beni esiri zannediyor çok rahat davranıyordu ancak ben gerçeklerin farkına varmıştım. artık aşk sarhoşu metehan gitmiş, oyunu kurallarına göre oynayan gerçek metehan gelmişti...
    ···
   tümünü göster