1. 151.
    +1
    lan ciddi şuan o anı hatırladım çok fena sinirlenmiştim aklımda hiç hocanın bırakacağı yoktu.. şimdi ne tak yiyeceğimizi bilmiyordum.. sağlam bir hoca kaybettik böylelerin sayısı azdır beyler ne yapalım ne edelim derken halam aklımda başka kimse yok diyordu anneme yani hoca falan yok aklımda diyor artık akışına bırakacağız veya araştıracağız diyor.. akışına bırakırsak çok kötü olacaktı hissediyordum nitekim öyle de oldu... son kez bizim evde toplandık ufaklığın annesini falan aradık geldi o konuştuk ettik herkes evlere dağılma kararı aldı anlayacağınız yaşadıklarımızı artık kabullenmiştik. Bir dahaki olaya kadar hiç kimse çıkıpta anormal davranamayacaktı.. yani yumurta züte illa gelecekti.. kokrtuğum şeyde buydu amk beyler herkese bu ... varlıklar geldi bir tek beni yoklamadılar 1 ,2 kabustan öte gidemediler veya gitmediler.. bilmiyorum ama harbi hedefin ben olduğuna inanmaya başladım beyler bir de ayna olayı yani ayna kırıldıysa eve bir şekilde girmişler. bizim evde muskalarla örülü gibi birşey.. yani geçmişte yaşadıklarımızı okuyan bilir o yüzden böyle sağlam 2,3 tane muska vardır evde girişte holde ,yatak odasında , yani bütün odalarda vardı ama ben yerlerini fazla bilmiyordum .. benim odamda varmı diye anneme sormuştum annem sen rahat oldu gibi birşey söylemişti. bunu çok önce sormuştum üstümdede muska vardı zaten hiç çıkartmıyordum.. kafe olayı yalan olmuştu, sınavlar açıklanmıştı, tercihleri salak salak kafayla doğru dürüst yapmıştım öyle böyle hayatımın en kötü yıllarını geçiriyordum. birde olaylarlar üst üste gelse neyse amk insan alışıyor ama amk olayları ara ara geliyor daha sonra sen diğer olayı bekleyerek acaba ne olacak diye kafayı yiyorsun. aynı bir arkadaşının karanlıkta saklandığını biliyorsun ama ne zaman korkutacağını bilmiyorsun.. işte o adama acayip koyuyor panpalar.
    ···
   tümünü göster