zombi hikayem

Lokantanın yanında bir telefon kulubesi gördüm. Ankaradaki tüm hatlar çalışmıyordu. iletişimi ev telefonlarıyla veya belediyenin yaptırdığı telefon kulubeliriyle sağlayabilirdik. Evlere girmeye korktuğum için hiç düşünmeden kulubeye daldım ve hem etrafı kolluyorum hemde 155 112 165 ne devlet telefonu varsa arıyorum ama ulaşılmıyor. Kıbrıstaki yakın arkadaşımı aradım ve o kıbrısta salgının henüz bulaşmadığı söyledi ve tv haberlerinden bu olayları takipettiğini anlatdı. Bende bin gel benim yerimde ol lan dedim. Orda keyif çatıyordu.Ve biraz konuştuktan sonra telefonu kapadım. ileriden askeri araçlar geçiyordu ve 2 adet helikopterin havadan yolları bombalağını gördüm.Ürktüm! Bunlar zombilerdende tehlikeli! Beni zombi sanıp parçalamasınlar diye kırtasiyeye daldım ve kafama biri tabanca doğrultu bir anda.Dur yapma dedim ve kırtasiyeci sandığım kişi benim liseden arkadaşım çıktı ve sen burada ne arıyorsun dedim! Babamın dükkanı burası arada sırada gelir yardım ederim ve öğretmen oldum ama bir türlü atanamadım. Tamam boş ver hayatını kariyerini dedim ve sen ısırıldınmı? Hayır salgını kapmadım dedi. Babam zombi oldu ve aşağı depo katında onu zincirledim dedi. Bende onun bunun tehlikeli olduğunu söyledim! Bağırma sesi ta yukarı kadar geliyordu ve zombilerin dikkatini çekebilirdi. Tüm zombiler bura toplanmadan şu babanı ya öldürelim yada arabayla uzak bir yere bırakalım dedim. Eski Lise arkadaşım Ahmet ise bunu düşünüyordum ama tek olduğumdan yapmaya kalkışamadım dedi. Bende pompalı vardı ve babasının kafasını uçurmayı teklif ettim oda zar zor kabul etti ve bodrumdan uzaklaştı. Silah çok ses yapmasın diye ucuna bez bağladım ve babasının kafasına doğrultum ve 1 el sıktım kafası paramparça oldu ağzı yüzü dağıldı.