çocukluktan kalma vicdan azaplarımız beyler

bi tane de be anlatim amk.

5.sınıftayız o zamnalar.ve klagib ben başkanım ,yardımcı kız .klagib öretmen gelmeden milleti yerine oturt, yaramazları yaz falan olayı.amk hoca 10 dk falan geç geldi.

daha hoca yok. millet azmış gibi herkes başka tarafa saldırıyo. yakalayan birbirini gibiyo.(tamam abarttım biraz)

lan dedim kağıt kalem ver yaramazları yazcam dedi ben yazarım ok dedim. gitti ört. masasına oturmaya.la yörügit ben oturcam dedim. oturcam dedi. oturma dedim yok oturcam dedi.gel benimkine otur (demedim tabi ki zütüm yemez) lan inatlaştık tamam lanet gitsin git otur dedim.bu gidiyo 2 adım arkasından ben ... tam oturcakken sandalyeyi bi çektim...

sınıfın bütün ses 2-3 saniyeliğine kesildi. millet olayı anlayınca bi gülmeye başladılar amk. neyse allahtan hocaya sölemedi.

çok pişmanım aslında lan.bu da böyle bi anımdır