yaratılmış olmak gururumu zedeliyor

bir odada 3 arkadaş oturuyorsunuz diyelim. durduk yere bi adam geldi ve 1. arkadaşa 100 lira, 2.ye 400 lira, sana da 150 lira verdi diyelim. tamamen karşılıksız ve hiç hesapta yokken. sen şimdi o adama eyvallah panpa mı dersin yoksa küfür mü edersin. biriniz o adama küfretse onun da sana karşılık vermesi doğal birşey değil mi?

biz belki o adamın odaya girmesini bile istemiyoruz mu diyorsun ? sor kendi kendine: "para veren adamdan önce telefonum çalsa ve biri haber verseydi ve yaşlı bir adam hepinize rastgele para verecek ve tamamen karşılıksız, kabul ediyormusunuz? " dese hanginiz hayır derdi?

---

sen müslümansın ve bu senin başına hiç gelmedi biliyorum. müslüman olmayan her insana hayatında müslüman olması için şans tanınır. o ışık ona gösterilir. 40 yaşında işaret fişeğini görmüş biri müslüman olduğu anda bütün günahları bağışlanır (oh amk) ha müslüman olmazsa da sonsuz azabı çeker..
hiçbir şekilde müslümanlıkla tanışmamış, mağrada yaşamış vs. gibi bi adam düşün. bu adam allah katında sorguya çekildiğinde şu savunmayı çok rahat yapabilir: "bilmiyordum allahım, sen bana şans vermedin bana yol göstermedin. bilmediğim birşey için neden yanayım." hristiyan yada ateist dahi olsa kimin cehenneme gideceği net bir şekilde bilinmez. ateist olan insan inkar etse de kalbinde yaşıyordu belki herşeyi.. yada mahallenin sevilen imamı ikiyüzlü binin tekiydi ve bu işi sadece para için yapıyordu... bizim yaptığımız sadece tahmin yürütmek. yukarıda bir cümlemde söylediğim gibi: kimin yanıp, kimin cennete varacağını sadece allah bilir."

not: bu yazıyı yazarken içiyordum amk... bin...