@2 gibmis panpaaa :d

panpalar benim nickim Porssuk twitterda :ddd takiple panpaaaaa

selam panpaaaa saldiri mi var? :ddd

yine yatagin soguk tarafina atilan bir kol, yine farkedilen yalnizlik, yine her sabah tekrar tekrar karsimda buldugum havasiz oda.ama bugun yalniz degilim.
istanbul da agliyor benimle beraber. kendimi disari atmak icin olabilecek en guzel zaman sanirim. botlarimin iplerini dahi baglamadan atiyorum kendimi disari.
sahilde kimse olmasa bile istanbul eslik ediyor bana semsiyemi delmeye calisan her gözyasiyla. elimi siyah pardesumun cebine atmis koruyorum kendimi ondan.
o daha da arttiriyor siddetini, ben engel olmaya calisiyorum. sonra farkediyorum.ben bile istemiyorum yalnizligimin bozulmasini.
itiyorum onu her seferinde, kaciyorum o göz yaslarindan. alistim mi ben bu yalnizliga? nedendir bu cabam? neden kapattim kendimi bu kadar? sonra indiriyorum semsiyemi,
hayatima sokuyorum dunyanin en guzel kadinini. istanbul'u..

allah razi olsun hepinizden

saolun beyler

@61 sagol kardesim allah razi olsun

allah razi olsun beyler. cok sagolun

saolun arkadaslar allah sizinkilere uzun omur versin.

yaninizdaysa eger sarilmaktan cekinmeyin, sonra ben olmayin

cok özluyorum onu cok bunu dun gece sarhos kafamla tum duygularimi katip yazdim

Kacimiz rahatca sarilabilir annesine her istediginde? Ben sarilamayip pisman olanlardanim.12 - 13 yasina kadar anneme sarilarak yatan ben, yoldan karsiya gecerken yanimdaki en buyuk koruyucumun elinden tutan ben, ergenligin etkisiyle soguyuveriyorum birden ailemden, annemden. Uzak duruyorum hep ondan. Konusmuyorum onlarla. Belli bir zaman geciyor sarilamiyorum o yasli kadina, utaniveriyorum gecen onca agresif yildan sonra.O da yorulmus tabi benden pek varmiyor ustume.Cok kizip kufrediyorum kendi kendime icimden, pismanlik duyuyorum.

Askerlik vakti geliyor gidiyorum. Kimseyi özlemiyorum onu özledigim kadar.Ama söyleyemiyorum dilim varmiyor yine utaniyorum.1,5 sene onsuz geciyor.Onu özlemis bir sekilde evime variyorum. Gözleri parildiyor, yüzü gülüyor. Bakiyorum suratina, aman Allahim bu ne? Benim annem yaslaniyor mu? Vakit geciyor...

Sonraki gunlerde yine eski bene dönuyorum. Suratlarina bakmiyorum gencligimi yasadigimi saniyorum. Halbuki Tanri'nin bana onla gecirmem icin verdigi gunleri ölduruyorum.O beni cok seviyor ama korkuyor artik benden.Ben ise hala ona sarilmaya, onu öpmeye utaniyorum, yüzüm varmiyor.

Bir gece disardayken telefon geliyor ve o haberi aliyorum. Igiblar sönüyor, cicekler soluyor, günes batiyor benim icin o an.Gölgemden hizli kosuyorum.O kadar hizli kosuyorum ki sert rüzgar gözyaslarimin akmasina bile izin vermeden alip firlatiyor onlari bir yana.Ev 10 dakikalik mesafede ama ben daha o dakika variyorum eve. Beni sakinlestirmeye calisanlari umursamadan itip odaya dogru kosuyorum ve onu görüyorum. Cansiz bedeninin yanina oturup suratina bakiyorum bos gözlerle.O kadar masum duruyor ki.Aglamiyorum ama. Izliyorum onu."Annem uyan ben geldim!" diyorum, uyanmiyor.Bir öpucuk konduruyorum alnina.Ama yine utaniyorum. Kendimden utaniyorum.

annemin anisina 1949-2009

sagda solda incisozluk facebook gruplarinda paylasip ayip etmisler.

sur'u uflemeye cok varmis daha bu da iclenmis xd xd

israfil zurna caliyormus rahat olun xd xd

eskilerdeen kim kaldi heeyt

ugrastirmayin beni tamam mi?