yalnızlık aslında alışık olduğu bir durumdu ama böylesi daha önce hiç başına gelmemişti.

korkuyordu ve üşüyordu...

annesini hatırladı. annesi ona çok düşkündü. diğer evlatlarından hep ayrı tutmuştu reyizi. tamam tek çocuk olabilirdi ama, eğer kardeşleri olsaydı annesi onu daha çok sever gibi geliyodu ona.
annesiyle en son dün gece konuşmuştu. anası ona hayata atılmak için cesaret veren bir konuşma yapmıştı.

"bütün gün öküz gibi yatıyorsun odanda. çık git iş ara. yaşıtların çoluk çocuğa karıştı, sen hala eliz.. yok, avare avare dolaşyorsun. bu seni son uyarışım. ya kendine adam gibi bi iş bul, ya da bu evden gibtirgit"

bu konuşma reyizi çok motive etmişti. karar vermişti aslında bugün iş arayacaktı. ama nasip. kim bilebilirdi ki işlerin böyle gelişeceğini. annesinin kınalı yavrusunun bir gecede kaçak bir av haline geleceğini kim söyleyebilirdi.

ah anneciğim diye iç geçirdi ve son fırtı çekti sigaradan.

aniden verdiği karar doğrultusunda koşmaya başladı aksi yöne. topukları adeta zütünü dövüyordu koşarken. ne kadar mesafe ya da ne zamandır koştuğu umrunda değildi. sadece yaşamak istiyordu.

yeteri kadar koştuğuna kanaat getirdikten sonra mola verdi. bir sigara yaktı. ama nefes nefese kaldığından onu bile içemiyordu zavallı. çok korkmuş, üşümüştü. ve peşinde belki de kirli sakalllı eşkıyalar vardı.

yazardan not: 15 dakka sigara molası. olay asıl şimdi başlıyor. bayburtlu gerçeği ortaya çıkacak! modlar ve admin ne yapacak? gölgelerin gücü adına kızın abileri reyizden intikam alacak mı?
azz sonra
sigara içecem.

sokağa girdiğinde tedirgindi. hava kapalı ve sisliydi. görüş mesafesi sınırlıydı. sisin içerisinden birisi;
hey sen!

bir anda amı zütü kaybetti reyizzz, üşüyordu. soğuk iliklerine işlemişti. ve o gölgeler ona sesleniyordu.

artık hasım sahibi birisiydi, dikkatli olmalıydı. evden çıkarken, her duruma karşı emektar kelebeği de aldı ve botunun içine sakladı.

hemen o evden çıkmalıydı. gece otobüse binseler şu sıralar burda olurlardı.

ertesi gün sabah telefon çaldı evinde.
reyiz telefonu kulağına zütürürken, bundan sonra hayatının tamamen farklılaşacağının bilincinde değildi.
ahizenin diğer ucunda nefes nefese bi adam vardı. alo der demez başlamıştı küfretmeye, sesinden çıkaracak gibi oldu ama tanıyamadı.
"kimsin lan bin " diye sordu.
arayan eniştesiydi. uygun bir dille tanıttı kendini. gayet nazikçe "halasının dün gece alıokonulduğunu, baskı gördüğünü anlatıyordu. şu an hastanedeymiş halası, yoğun bakımdan çıkmış, hayati tehlikeyi atlatmıştı.

peki benimle ne ilgisi var bu işin diye sormaz olaydı reyiz;
kızkardeşlerinin durumunu öğrenen abiler, reyizi bulmak için halasına baskı yapmışlar, o da adresi vermek zorunda kalmıştı.

"şimdi gibi tuttuk"
diye içinden geçirdi bayburtlu.

inceden tırsıyordu reyiz. bu amk kızı başıma bela olur, abilerim var dediydi, ya onları üzerime salarsa diye.

devam...

(bkz: bayburtlu neden silindi gerçekleri açıklıyorum)

(bkz: bayburtlu neden silindi gerçekleri açıklıyorum)

(bkz: bayburtlu neden silindi gerçekleri açıklıyorum)

(bkz: bayburtlu neden silindi gerçekleri açıklıyorum)

heen üzerine kayıtlı olan telefon hattını kapattırdı. değişik operatörden yenisini aldı. soyisim yok, adres yok. nerden bulacak ki amk kızı kendisini.

rahatlamıştı biraz.

kimden olduğu bile belli olmayan bir bine babalık etme düşüncesi zehir etmişti hayatını son 1 günde.

kurtulmuş muydu?