Bizim bir tanıdık vardı, 23 yaşlarında falan ama çok aşık yani öyle böyle değil. Evleneceğini söylüyordu sürekli. Sonra işte birkaç ay sonra davetiyeler dağıtıldı. Herşey mükemmel güzel falan. Bende gideceğim düğüne hazırlandım. Düğün yerinde bekliyorduk arkadaş ve yengenin gelmesini. Saat on oldu, yarım saat önce burda olmaları gerekirken gelmemişlerdi. Aradık falan telefonları kapalı ulaşamıyoruz.

Yavaş yavaş herkes dağılmaya başladı. Tek yakın akrabalar falan var annelerı ağlıyor çoğu kişi onları avutuyor. Ben ise köşede bir yerde kendimi avutmaya çalışıyorum. Anneleri falan kaldı bir süre sonra bide meraklanan birkaç arkadaşı, benim gibi. Saat bir gibi telefon geldi arkadaşımın annesine. Kaza yapmış ve yanlızmış gelin arabasının içinde. Öncesinde de bizi kızla tanıştırmamış düğünü beklememizi söylemişti. Birkaç sıyrıkla atlattı. fakat bir süre pgibolojik tedavi aldı. Şuan pgibolojik sorunları olmadığı halde hala o gün sevdiği kızın yanında olduğunu ve kazada öldüğünü söylüyor, hemde arabada hiçbir ceset hatta kendi kanından başka bir kan bulunmadığını bildiği halde.

Bizim bir tanıdık vardı, 23 yaşlarında falan ama çok aşık yani öyle böyle değil. Evleneceğini söylüyordu sürekli. Sonra işte birkaç ay sonra davetiyeler dağıtıldı. Herşey mükemmel güzel falan. Bende gideceğim düğüne hazırlandım. Düğün yerinde bekliyorduk arkadaş ve yengenin gelmesini. Saat on oldu, yarım saat önce burda olmaları gerekirken gelmemişlerdi. Aradık falan telefonları kapalı ulaşamıyoruz.

Yavaş yavaş herkes dağılmaya başladı. Tek yakın akrabalar falan var annelerı ağlıyor çoğu kişi onları avutuyor. Ben ise köşede bir yerde kendimi avutmaya çalışıyorum. Anneleri falan kaldı bir süre sonra bide meraklanan birkaç arkadaşı, benim gibi. Saat bir gibi telefon geldi arkadaşımın annesine. Kaza yapmış ve yanlızmış gelin arabasının içinde. Öncesinde de bizi kızla tanıştırmamış düğünü beklememizi söylemişti. Birkaç sıyrıkla atlattı. fakat bir süre pgibolojik tedavi aldı. Şuan pgibolojik sorunları olmadığı halde hala o gün sevdiği kızın yanında olduğunu ve kazada öldüğünü söylüyor, hemde arabada hiçbir ceset hatta kendi kanından başka bir kan bulunmadığını bildiği halde.

Lise bir falanım, on beş tatil bitmiş okulun ilk günü. Okula geldim, sıra arkadaşım yasin okuldan ayrılmıştı ve sıram hiç olmadığı kadar boş görünüyordu gözüme. Çantamı bırakıp okulun bahçesine çıktım. Bahçede yeni geldiği söylenen bir çocuk vardı, esmer, 1.75 boylarında falan. Umursamamaya çalıştım ama, onda beni çeken birşey olduğunu çok iyi hissediyordum. Zil sesiyle sınıfa girdim, çocuk da benimle aynı sınıfa girdi. Şaşırmıştım, çünkü büyük görünüyordu ve bizim sınıfta olacağı hiç aklıma gelmemişti. Onu sürekli bana bakarken yakalamıştım birkaç ders boyunca, sonra arka sıradan bana dokundu, dokunduğu yer alev almıştı. ilk defa böylesine güzel yanıyor gibi bir his uyanmıştı içimde. işte o gün konuştuk tanıştık falan, sürekli beni güldürüyor iltifatlar ederek utanmama neden oluyordu. Birkaç gün sonra işler ciddiye bindi ve bana beni sevdiğini söyledi, bende onu seviyordum ama söylememek için direniyordum. En sonunda bakışlarına direnemedim ve onu sevdiğimi itiraf ettim. Çıkmaya başladık, herşey çok hızlı ve çok güzel ilerliyordu. Artık suskun değildim, aksine mutlu, sürekli konuşan ve insanları umursayan bir kız olmuştum aniden. Ona o kadar çok aşık olmuştum ki, gülüşü sahip olabileceğim en güzel manzaraydı benim için. Bakışı, saçları, elleri herşeyi benimdi ve ben ona tutlmuştum. Onu boynundan kokusunu içime çekerek öperdim hep, benim vazgeçilmezimdi orası. Boynundan öptüğüm yerhayat damarlarının tam üstüydü fakat o bunu hiç fark etmedi, bende hiç bunu dile getirmedim. Neyse, zaman böyle geçip gitti. Henüz ilk öpücüğümü kimseye vermemiştim, önemli şeyleri hep saklardım zaten. Sonra bir gün teneffüsteyken kursa giderken o beni öptü, hemde birkaç kere. Hayatımın en güzel günüydü eve gidene kadar mutluluktan uçmuştum. Öylesine seviyordum ki.

Eve gittiğimde telefonuma bir mesaj geldi açtım falan ayrılmak istiyorum yazıyordu. Hayatımda ilk defa böylesine yıkılmış ezilmiş hissediyordum. Defalarca kez nedenini sordum, cevap vermedi. Herkese beni plotonik aşığı olarak anlattı ve ben insan içine çıkamaz hale geldim. Herkes benimle dalga geçti. Okulun her köşesinde bana laf atan kendini bi tak sanan kızlar ortaya çıktı. Normalinde selam demeye çekinecek kızlar benimle alay etti. Birkaç gün sonrada (bkz: )müdür beni odasına çağırdı müdürle aram çok iyiydi sürekli ona okulda yardımcı olurdum ve pgibolojik sorunlarım olduğu için oda bana yardım ederdi. Onu da çağırdı falan dedi işte siz çıkıyor musunuz ? Ben hiç beklemeden hayır dedim. Ama çıkıyordunuz diyerek ona döndü. Çünkü müdür önceden çıktığımızı çok iyi biliyordu. Neden ayrıldınız dedi ona. Hiç sevmemiştim ki dedi sırıtarak. O an kendimi toprağa gömmek istedim. Gözlerim doluyordu ama o bunu görmesin diye topluyordun kendimi. Müdür ne demek sevmedim lan diye bağırdı ona. Sevmediysen neden çıkıyorsun dedi defalarca kez bağırdı. Hocam diyerek uyardım fazla ileri gidiyorsunuz demek isteyerek. Bana baktı ve artından koltuğuna oturdu. Şikayetçi ol disiplin kurulunu toplarım dedi. Şikayetçi değilim dedim. Defalarca kez sordu sanki şikayetçi olmamı istermiş gibi baktı. Şikayetçi olmadım.

Günler geçtikçe işler içinden çıkılmaz bir hal aldı. O en yakın arkadaşlarıma yavşadı, onlarla çıktı düşmanımla çıktı benim önümde yiyişti, öpüştü el ele gezdi o hayran olduğum gülüşünü fahişelere sergiledi. O kızlara da bana baktığı gibi baktı ve bana yapmadığı güzellikleri o iki kuruşluk kızlara yaptı. Sonradan öğrendim ki, aslında beni de aldatmış, tek amacı ilk öpücüğümü almakmış. Bunu onun en yakın arkadaşı söylemişti bana. Geçen hafta müdürle konuştuk yine, hala geçerli o teklif dedi. Yine kabul etmedim, etmeyeceğim.