@35 onunla özelden konuştuk, öyle birşey yok merak etme. inanmana sevindim sağolasın panpa kolay gelsin

beyler :(

@33 yazdıklarım gerçek ve doğru. sağolasın, inşallah dilerim ki çevrenden kimseye bu illet bulaşmasın

yukarı...

@27 ayrıca ve ayrıca seninde hastalığına karşı herşeyi uzun uzun konuştuk. yolum farklı olsa çeker gider, ardıma dahi bakmazdım o anda. elimden geldiğince seni dinledim. hastalığını araştırdım, bilgi edindim. yapma böyle gözünü seveyim

@28 eyv panpa

@27 mustafa abi sana ayar falan çekmedim ben. yolladığın parayı emin ol yerinde kullandım. amacım dolandırıcılık olsa, farklı numaradan ben değilmişim gibi, farklı bir adres yazardım bunu yapmadım. normaldende yazamadım yanlış anlama diye.

telefondan herşeyi anlattım zaten sana, dolandırıcılıkla örtüşen birşey yok. capslerde bana aittir, kağıttada belli herşey

@25 ne beyni ne kontrolü kardeşim. yapma gözünü sevim

@21 ne yaptın panpa sen ya?iftira olurda bu kadar olmaz. resimlerimi aldım zar zor şartlar altında.1000 kişiyi bıraktım emin ol bir kişi bile dolandırmadım

@18 eyv panpa

@16 özet anorexia hastasıyım. durumum kötü panpa

@15 öyle deme panpa

@14 eyv panpa

@8 ? bulamadım panpa

@3 sağolasın panpa

şafak öğretmeni öldürenler utansın. allah rahmet eylesin şafak öğretmen.

biliyorum hepiniz buraya kafa dağıtmak, hayatınızda sevmediğiniz şeyleri bir nebze yok saymak için geliyorsunuz. bende öyleyim... ancak belli bir süreden sonra, dayanamayarak yenilgilere uğradım. herkes tatilde memleketine giderken, ben cebimdeki parasızlığın hezimetine uğrayıp gidemedim. ailem her gün yeni bir borç pençesi içinde, sıkıntılar bende var olan stresler yine de şu okuma duygusunu kendimden silemedim. çalışmak istedim, ancak var olan bir hastalığımdan dolayı bunları gerçekleştiremedim. babam işçi şu anda işsiz annemse bir çocuk bakıyordu aile taşınmak zorunda kaldığı için şu an o da aynı durumda. final haftasına girdik, bir fotokopi çektirmeye dahi para bulamıyorum. bölümümde ilk 5 içerisindeyim, yine de herşeye rağmen azmediyorum. yurda ödeyemediğim borçlarım var ve bir de tost dahi alamayıp aç yattığım anlar.ben sadece her insanın başına gelebilir böyle şeyler diyorum. sizden ufakta olsa yardım bekliyorum.

hastalığımdan dolayı şu anda 1.82 boyunda 48 kiloyum. hayatta hergün eridiğimi bilmek kadar kötü birşey yok.bir yandan okulumda başarılı bir öğrenci olmaya çalışırken, diğer yandan maddi bir getirisi olmayan hayatımla tamamen manevi bir şekilde hastalığımı düzeltmeye çalışıyorum. ancak hayat, belli bir noktaya kadar manevi duyguları istiyor. karnım aç olunca parasızlığım bunu doyurmuyor. bana destek çıkan bir kız arkadaşım var.8. ayımızdayız ve ağlaya ağlaya beni bırakma korkusuyla tüm sorunlarımı 2 ay önce anlatabildim ona. sağolsun destek çıktı. herkes gibi onu lüks mekanlara, ya da arada pasta yedirmeye zütürdüğüm söylenemez. sadece yürüdük çay içtik, içimde ukte kalmaması gereken şeyler, nedendir bilmem ama bana ukte kaldı.

çok sıkıştığım için başınızı ağrıtıyorum kusura bakmayın. belki bunu diyeceğim için şakirt damgası yiyeceğim ancak, hakkınızı helal edin.

not:gerçekten inanmak isteyenler olabilir saygı duyarım. onlara bir şekilde herşeyimi ispatlar, capsımı falan atarım. hayatta herşey, herkesin başına gelebilir. başıma gelen şeyler, oldukça olumsuz şeyler

imkansızlıktan dolayı caps alamıyordum ancak fırsat bulabildim.

http://imgim.com/20116114611.jpg

http://imgim.com/20116114624.jpg

http://imgim.com/20116113967.jpg kullanmak zorunda olduğum ilaçlar ve bitiyorlar...

insanların dalgasından kurtulmak için, altıma 3-4 kat fazla giymek zorunda kalıyorum

http://imgim.com/12503.jpg

http://imgim.com/12422.jpg

http://imgim.com/12444.jpg

edit. burada kimseyi sömürecek kadar, aciz bir insan değilim.gerçekten yardıma ihtiyacım var.bir istanbulda, izmirde falan okumaya durumum olsa belki herşey daha iyi olacaktı. durumlarım elvermediği için bu konumdayım. amacı gerçekten yardım olana, her ispatla buradayım. sadece şunu söyleyeceğim. çok zor bir hayat geçirdim. hayatta ne varsa, bu yaşımda hepsini çektim. sağlığım ve maddi durumum yerinde olmamasına rağmen, yeri geldi diğer insanlardan daha çok gülmesini bildim. içimdeki herşeyi, gizlemeyi seçtim. burada bu konuyu açmamın sebebi, aranızda 7 aydan fazla bir süre geçirmem ve her anınızda yanınızda olmamla, kısacası size güvenmemle alakalıdır. hayatta pek dostum yok, çünkü insanın kötü anında, yanında kimsenin olmadığını anladım

edit:birkaç kişinin karalama politikası üzerimde.biri yazmış 1000 kişi yardım edecek 5 bin lira kazanacaksın seni karalıcamfalan diye.ben özelden gelen öğrencileri reddediyorum.durumu kötü olanları.amacım dolandırıcılık olsa, herkesin duygu ve düşüncesini suistimar ederdim.amacım o yolda değil.amacım hayatıma, sağlığıma, geleceğime kavuşmak

edit:Sözlükte yardım yasak bunu biliyorum.konuyu tekrar açmak zorunda kaldım :(