Artık dua etmekten yoruldum. Hiçbir şey yapmayarak bir şeylerin değişmesini beklemek aptalca geldi.Her gece dua ettim, saatlerce ağlayarak dua ettim.Bir işaret bekledim,bir fırsat,ne yapmam gerektiğine dair bir şeyler. Hiçbiri gerçeklesmedi. Artık bu hayattaki tek inancımı da kaybettim,tek umudumu da.Birileri cıkıp buna sabırsızlık diyebilir bu sabırsızlık falan değil.4 sene boyunca inandım ama bir şeylerin değişmeyeceğini yeni anladım. Tabi bu anlattığım her şeye rağmen tanrının varlığı sorgulanamaz. Bana yardım etmedi diye tanrı yok falan diyemem. Evet bir yaratıcımız olabilir kimin umrundayız. Sanki bize çok ihtiyacı var.Tek umudumu da yitirdim artık tetikleyecek bir seyler bekliyorum

Kendimi diğer insanlardan daha aciz hissediyorum. Nereye ait olduğumu bilmiyorum.

Hiçbir zaman bir yol gösterenim olmadı. inan kimse kimsenin umrunda değil. Yalnız kalınca herkes kendi derdine düşüyor.

Sakin ol bir şeyi abarttığım yok.Tam aksine sizin gibilere hayranlığımı anlatmak istedim. Sizin gibi olmak istiyorum ama olmuyor.

Bilmiyorum

Yarın 4 yıl sonra ilk defa dışarı çıkacaktım. Nerde ne yapmam gerektiğini,ne söylemem gerekeceğini kafamda düşündüm. Kitap almak için biraz para istedim çevremdekilerden. Kitap bahaneydi. Birkaç saat sonra kafamdaki ses tekrar geri geldi."Hiçbir şey değişmeyecek, eskisi gibi olmayacak,her şey için çok geç, onlar gibi değilsin,bu dünyaya ait değilsin" lafları. Gittim parayı geri verdim, dışarı çıkmayacağımı söyledim birkaç bağrışma falan filan"çıkmıyomuş dışarı nidaları",alay etme, gülüşmeler.Sorunum da bu zaten. Düşünebiliyorum ama bunları sesli olarak söylemeye gelince düşündüklerimin aksine söylediklerim küfürlü cümleler ve bağrışmalar oluyor.Bu ben değilim. Sanırım kafamdaki ses haklı.Ben bu dünyaya ait değilim daha fazla etrafımdakilere yük olmak istemiyorum.Tek istediğim karanlık ve sessizlik.Bir gün bu dünyadan ayrılmak için bir şeyler yapacağım ama onda bile arkamda bir leş bırakacağım yine etrafımdakilere yük olacağım. Neyse yaşamak zormuş, hayat zormuş. Sizden naber nasıl gidiyor hayat?

Hiçbir insanın masum olmadığına inandım artık herkes hakettiğini yaşıyor

Umudumu, inandığım şeyleri kaybediyorum. Yapmamam gereken boş ve saçma işler yapıyorum. Belki benim gibi düşünen, davranan biri vardır şu dünyada aramadan bilemezsin deyip günlerdir kendimi anlatacak entryler aradım burda. Farkettim ki olmamam gereken yerdeyim burda kaldıkça kendimi yiyip bitiriyorum zaten hiçbir sey değişmeyecek, hiçbir şey güzel olmayacak,her şey için çok geç. Onlar gibi asla olmadın, olamayacaksın boşuna uğraşma sen Bu'sun.

Vardır vardır hadi hadi )

Ne yapmasını bekliyorsun? Benim,senin, diğerleri için doğa kanunlarını falan değiştirmesini mi.Allahın duygu ve hisleri gibi zayıflıkları yok. Kafanda nasıl bir sey canlandırıyorsun bilmiyorum ama asıl TANRI olmak bunu gerektiriyor

Anne ve babalarının durumlarını, savaşın ortasında çaresizce bekleyenleri, kara kışın ortasında kafasını sokacak bir evi bile olmayanları, züte kadar borca batmış iflasın eşiğinde olanları, 20 yıl ağır hapse çarptırılmış insanları düşünün ve kendi dertlerinizin aslında büyütülecek bir tak olmadığının farkına varın.Haa " diğer insanlardan bana ne ya" da diyebilirsiniz.Siz de haklısınız. Zaten diğer insanları kendimden daha fazla önemseyip, umursadığımdan bu haldeyim. insanlar için bir sey yapmayacaksan düşünmeye gerek yok. Fazla empati yapmak hatta hiç yapmamak gerekiyormuş.Bu dünyada aşk, cennet,para için yaşanıyor ne yapıyorum burda kime neyi kanıtlamaya çalışıyorum yine kontrolü kafamdaki sese kaybettim galiba.

Haklısın

Aşk dizileri, sosyal medya,pop sarkılar insanları nasıl da bu hale getiriyor. Bana bilmediğim bir şey anlat

Gösterime girdiğinde sorunlar en derinde

Kabulleniyor insan artık.Bu bulunduğun durumdan kurtulmak yerine ona sahip olduğun için hoşnut ol.Çünkü sahip olduğun tek sey o.Hem okulun varmış seni sonrasında özleyecek insanlar varmış git konuş derdini anlat.Bu yoldan ben de geçtim geçiyorum 4 senedir. Artık kabullendim. Yapacaklarının tek sonucu kendine ve çevrene zarar olacak. Yaptıktan sonra biraz rahatlayacaksın ama sonrası... Ölmek kurtuluş olur ama olmuyor olmuyor.Şakağına sıkacak bir mermin yoksa her türlü yolu dene ölmezsin, daha beter olursun.Bu amk insan vücudu, direnci o kadar güçlü ki öldürmüyor ne yaparsan yap. Kabullen bulunduğun durumu isyan etmek birşeyleri değiştirmiyor yoruldum artık