Şimdilerde sene 2016. Şark görevi bitip üstünden 5 senenin üstünde geçmiş ama eskiler asla unutulmamış bir vaziyette. iki taraf restini çekip bitti demiş, avukatlar tutulmuş imzalar atılmış, mahkemenin başlaması beklenir olmuş. Ben mi ?çekilmişim bi köşeye kardeşimle arada dertleşiyoruz. Söylediklerimi anlar diye ümit edip konuşuyorum işte. Ikimizde bu günlerinde geçeceğine inanıyoruz. Öylece bekliyoruz

http://m.youtube.com/watch?v=aBG_Ja85ZKA

Vay amk hiç bu yönden düşünmemiştim ulan mahmut hoca

  5 yıl mutlu aile yapısını oluşturduktan sonra yine gelen bir şark tayini aileyi sarsmıştı. Ama zamanının en durgun terör olaylarını geçiren bir doğu bölgesi olunca bu azda olsa yüzümüzü güldürmüştü. Yerleştiğimiz ilk yıl hiçbir sıkıntı yaşamadık. Ortalık durgun, biz askeri lojmanda arkadaş bağlarımızı kurmuş ve ayriyettende rahat sayılırdık. Ardından gelen yıl ise terör olayları yine alevlendi. Babam günlerce eve gelmiyor, geldiği günlerde ise annemin endişesi yüzünden tartışıyorlardı. Ben ve kardeşim ise bunları duymazdan gelip okula gidip gelmekle meşguldük. Ben bazı şeylerin o yıllarda farkında olsam bile kardeşime asla yansıtmadım.

Nerden nasıl başlayacağımı tam kestiremesemde, biryerlere yazmalıyım diye düşündüm şimdi anlatacaklarımı. Ben 4 kişilik sade bir ailenin en büyük çocuğuyum. Babam ise 92'li bir kd. Bşcvş. Yıllardır her asker gibi ordan oraya sürüklenmiş, bu mesleğe yıllarını vermiş ve emekliliğine sadece aylar kalmış bir adam. Annem ise küçük kardeşime bakan, evle ilgilenen ve lojmandan lojmana evden eve 2 çocuğu ile sürüklenmiş bir evhanımı. Daha ben 5-6 yaşlarında iken Babamın şark görevi sebebiyle diyarbakıra gitmiş ve orada 2 yıl kalması nedeniyle bizimle yüz yüze konuşma fırsatı bulamamıştı. O zamanın doğusunda bizi bulundurmak istemediği için bizi memlekette bırakmıştı. Buda bizim aile yapısını o yillarda etkilemişti. Kocasından kilometrelerce uzakta, tek çocuğu ile başbaşa kalmış bir kadın vardı... O yıllardan sonra kardeşim dünyaya geldi. Zedelenmiş duyguları bağlayan bir armağan gibi gün yüzüne çıkmıştı. Ama çok uzun sürmedi...

Varsa bir kaç kişi derdimi dinleyecek devam edeyim

9 yaşında aldım anneni bile sürerim

Onedio ya çevirdiniz sözlüğü dıbınakoyim

Kızın zütünde paralelkenar var

Malum bölgenin kıllarını kesseler 4 4lükler de işte...

Metro turizm de uyursan boşalma ihtimalleri bile var pampa

've tabağındaki etten bir yudum aldı.'

Kara mizah

Film öneriyorum demissin ama filmin adı yok dıbınakodum

Alexis texas öldü dediydiler içim parçalanmıştı dıbınakoyim

4 sene evvel aralık ayları. dışarısı dondurucu ayaz. O vakitlerde bende lisede son sınıf öğrencisiyim, harıl harıl çalışıyoruz. Bizim sınıfta sevilmeyen bir eşek giben vardı. Sürekli kürtlerin ne kadar haklı olduğunu zırvalar ve atatürkü eleştirirdi. Çoğu kez dayak yemesine rağmen akillanmayan bu zat, karanlıkta secilemeyecek bir siyahlıga ve 10 sene 2-3. Kasabanın yakacağını karşılayacak derecede kıllı bir eşek sevendi. Neyse her sene olduğu gibi yılbaşı çekilişi yaptık ve bu lavuk bana çıktı. Ulan ne alıcam diye düşünürken aklıma bir piclik geldi Gittim bir kitapciya ve guzelinden bir nutuk aldım. Aldığım nutugu kocaman bir kutu koliye koydum. O gün gelip çattı. Hediyeler sırayla verilirken sira bana geldi. Dedim ben eşekçige aldım. Neyse kalktı buda buluştuk ortada. "Sana Çok begenecegin ve çok anlamli bir hediye getirdim" dedim. bunu bi görseniz 'ula yavri eşex almıştır bana heralde yaw' diye seviniyor garibim. Bu aldı kutuyu eşeğe saldirilmiscasina açtı. Ama açtığı gibi bi bana baktı sonra sınıfa. Yavaşça çıkardı kitabı. arkadan ' yine hüsran her daim ' melodisi geldi inceden ve bir anda sınıf hömkürerek gülmeye başladı. Bu lavukta aldı kitabı oturdu sırasına. Hoca alkışlayarak sözlü notun yüz yavrum diyor o ara beni arkadaşlar sırtlarına alıyorlar " ne mutlu Türküm diyene " sloganıyla sınıftan çıkıp atatürk anıtına doğru yürüyoruz. Buda böyle bir anımdır...

https://encrypted-tbn1.gs...w3aeyNUmnZn-sv__5atTbPSsw

Yolla pampa