olm söylemesi kolay. ne sanıyonuz amk böyle başlıklar açarken gerçekten birilerini değiştirebileceğinizimi düşünüyorsunuz. insan yaşadıklarının bütünüdür. kendine güven muhtaç olma demekle süperman yaratamazsınız malesef.

olm 27 yaşındayım. çenede ve bıyıklarda var fauller var ama yanak kısımlarında yoktu. askere gittim her gün traş oldum mecbure. yanaklarda yalap şap çıkmaya başladı ama çıkmasa daha iyiydi. mal gibi görünüyo sakallar. hiç olmasa daha iyi yani. bunu neden anlattım 27 yaşında bile tek tükte olsa artıyor

yüksek lisans mülakatında profesöre '' orada oturan ben, burada duran sen olmalıydın '' diyip çıkmıştım

tespitin dibine vurmuşsun güzel kardeşim. öncelikle şunu belirteyim senelerce pgiboloji okumuş ve yüksek lisansını klinik pgibolojisinde yapmış bir panpanızım. bunun yanında bir çok pgibolojik rahatsızlığa sahibim. bilgi birikimim sayesinde düşünce ve davranışlarımın altında yatan sebepleri görmekte zorlanmamakla beraber insanın en çok kendisini kandırdığı gerçeğini göz önüne alarak dışarıdan bir bakış açısının yardımcı olabileceği düşüncesi ile bir pgiboloğa başvurdum. analitik pgiboterapi metodunu kullanmayı denedi doğal olarak.ama cevhere ulaşması çok çok zordu bunu nerden mi biliyorum. cevher benim derinliklerimde çünkü. yerini tam olarak bilemesem de hissediyorum çünkü. neyse fazla soyuta indirgedim olayı. yalnız göz ardı ettiğin bir şey var güzel kardeşim.her insan senin kadar bilgi birikimine sahip değil ve kendisinde yaşadığı değişimleri neye dayandıracağı konusunda hiç bir fikri olamayabiliyor günümüz eğitim şartlarını göz önüne alırsak. üstelik senin benim sorunum kadar derinliğe sahip sorunlar da değil. bunların tespiti ve olumlu örnekle değiştirilmesi adına bu meslek alanı hayati bir önem taşıyor diyebilirim.

sözlükte herkes bu tarz başlıklar açıp yok mu pgibolog diyolar. evet ben bir pgiboloğum ama aynı dertlerden bende müzdaripim. sadece şunları söyleyebilirim. unutma senin yaşantını ne kitaplar ne filmler ne pgibologlar değiştirebilir.sen yaşanmışlıklarının bütünüsün. bazı kişiliklere veya karakteristik özelliklere özenmen gayet doğal.ama bunun için kendini boşa zorlarsın baştan söyleyim. sana nacizane tavsiyem şu. sakin kafayla iç sesine kulak ver. önce kendini tanı(insanlar en çok kendini kandırır).kim olduğunu ve gerçekten ne istediğini bulmaya çalış. elbette kendini değiştirebilirsin ama bir anda değil. aceleci olma küçük adımlarla işe başlaman seni bu yolda yürütecektir. aceleyle taklitsel değişimler tabiki hüsrana uğratacaktır. eyyollamam bu kadar.

çok ilginç

ne büyük sıkıntı o

bak seeen

ben döküyom kurşnu panpa. kafana takır takır sıkarım. çal keke çal

reserved

yarra yedik beyler. o kadar diyim

ananı giberum

@12 öncelikle yalnız olmadığını ve hayata dair kazandığın bu bakış açısının sırf çoğunluğa uymuyor diye uygunsuz bir durum olduğunu düşünme. elbette barınma beslenme gibi temel fizyolojik ihtiyaçlarını karşılamak için gayret göstereceksin. ancak bundan sonrası tamamen senin seçimlerine kalmıştır.her insan neye eğilimi varsa ona yönelir. parayı ve parayla sahip olabileceği şeyle mutlu olacağını düşünen insan paranın peşinden koşar.iç huzuru yakalayım en önemlisi bu diyen insan huzurun peşinden koşar. önemli olan kendi iç dünyana ses verip ne istediğini anlaman. çevrendeki sana çözüm bulmanı tavsiye eden insanlar senin iyiliğini istiyorlar ama aslında bu bir sorun değil.o orduya katılmak zorunda hiç değilsin.

üşengeçlik konusunu ayrıca ele almak istedim. karamsarlık sana hiç bir şeyin mutluluk getirmeyeceğini fısıldar durur kulağına.ama şundan emin ol mutlu olabileceğin bir çok şey var ve bunlar elinin altında. hayata ve kendine olan inancını kaybetmemeye çalış. depresyona öyle tak die çare bulamazsın zaten. kelin ilacı olsa ben çoktan sürmüştüm başıma.

edit : ''insanlar önce para kazanmak için sağlıklarını, sonra da sağlıklarını kazanmak için paralarını verirler.'' Von Getty

anlaşılamamak üzerine...

bu, toplumun küçük bir diliminin rahatsız olduğu bir durumdur. neden diye soracak olursanız zaten toplumun çoğunluğu sorgulayıcı ve eleştirel tavırdan uzak, anlam ve değer gibi konulara kayıtsız insanlardan oluşmakta. muhabbetlerin çoğu yaşanmışlıklar üzerine ve halka empoze edilen gündem maddeleri üzerinedir. bunun en önemli sebeplerinden biri bizlere dayatılan ve bizi bu şekle sokmak isteyen eğitim sistemidir. ülkemizin en üst öğretim kurumları olan üniversitelerin felsefe bölümlerini ele alalım. felsefenin ne olduğunu zaten biliyorsunuzdur. ancak bu tavrı içselleştirmeniz istenilen en son şeydir. profesör gelir anlatır ; sokrates böyle demiş , platon böyle demiş. kitap gibi anlatır bilmediği bir şey yoktur gerçekten.ama bazen dersinki, tamam platon öyle demiş aristo böyle demiş, peki ama sen ne diyosun.biz ne diyoruz. çağımız farklı bir çağ, sorunlar değişti, olaylar değişti.ama yok ezberlersen geçersin sınavı.

bir örnek : felsefe bölümünde bir dersin vize sınav sorusu.

aşağıdaki bilgileri güvenilirlik açısından sıralayınız. 4 tane madde vardır:

-bilimsel bilgi
-felsefi bilgi
-dini bilgi
-teknik bilgi

ve sınıf 1. sıraya dini bilgiyi koyan felsefe öğrencileri ile doluydu.

konuyu toparlayalım.hal böyle olunca çevrenizde gerçekten konuşmaya değer şeyleri konuşabilecek insan bulmakta zorlanıyorsunuz.ve sıkıntınız bununla da sınırlı kalmıyor. insanlar tamamen kulaktan dolma bilgilerine o kadar güveniyorlar ki sizi bastırmaya çalışıyor tüm hadsizlikleri ile. ulan amcık hoşafı ( sinirlendim biraz ) liseyi bitirdikten sonra kitap okumamışsın.tek bilgi kaynağın belirli amaçlara hizmet eden satılmış televizyon programları ve günlük gazeteler. akşam saat 7 olunca dizi gibi o haberleri izleyip gündemi takip ettiklerini sanmazlar mı bir de.

@9 sana mı düştü birader derken ne düşünüyodun anlamıyorum.ben burda kafamı boşaltıyorum sadece. bana düşen düşmeyen bir şey yok. bir amacım da yok.