Kendinizi sevin, kendinize değer verin güzel kardeşlerim. Bu hayatta ne olduysa hep kendimizi 2. plana attığımız için oldu. O yüzden hiçbir şeyi hayatınızın merkezine koymayın. Hadi eyvallah..

Şarkı dinlerken ''''bu şarkı benim hikayemi anlatmıyor'''' diyerek kapatıp beni anlatan bir şarkı arıyorum. Dönüyorum dolaşıyorum yine en sonunda ona varıyorum. Ben anlatan tek şarkıya. Kaç kadeh kırıldıya..

Ya da " Ben seni arkadaş olarak görüyorum" tarzı ifadelerle red edildik biz tek taraflı sevenler ve aşık olanlar. Ne olurdu bizi arkadaş olarak değil de sevgili gözüyle görselerdi? Sevgili oldukları insandan neyimiz ekgibt? Ekgib olan bir şeyimiz vardı. O da gardımızdı. Gardımız ekgib olduğu için gelen hiçbir darbeden haberimiz olmadı. Bir sağdan bir soldan yedik ilk yumruklarımızı. Şimdi alıştık o gardımızı kaldırmaya ama artık çok geç. Bir kere kaybettik bu kavgayı bir daha kazanamayız..

Oysa haftada 3 4 defa onu rüyamda görürdüm. Trajikomik benim durumum. Onun sevgisini beklemeyi, onu görmeyi, onun sesini duymayı geçtim artık tek isteğim onu rüyamda görmek. işte, onu unutamamın sebebi de 9 yıldır hep rüyalarımda olmasıdır. Hep bir hayal gibi görünse de rüyamda 7 saniye olsa bile beni gerçekten mutlu eden tek şey yine o. 9 yıldır beni sevmeyip derbeder yaptığı gibi..

Ama kimse derdime çare bulamadı. Çünkü çare sendin. Çare sana olan sevgimi söylemekti. Ben ise aciz ve korkak biri olarak sana hiçbir zaman bunu söylemedim, söyleyemedim. Her gece olduğu gibi, her yıl olduğu gibi 9 yıldır çare sendin ve söylemedim..

Hep kederli anılarımı anlatmayayım. Bir keresinde aşık olduğum kız ile beraber iskender yemeye gitmiştik. iskenderler geldikten sonra baktım patır kütür boğuyor. Ben de ona " tak yer gibi yeme" demiştim. Ondan sonra yemeği bırakıp dışarı çıkıp 10 dakika boyunca ağlamıştı. Ben de yemeğimi yiyip hesabı ödeyip gittim dışarda yanına oturdum konuştuk barıştık. Şimdi düşündüm de bu kız beni sevmemekte haklıymış..

Sadece anılarımı ve tecrübelerimi paylaşıyorum kardeşim. Yoksa kendimi üzdüğüm falan yok gayet mutluyum. Sadece buradaki güzel kardeşlerimize tavsiye niteliğinde birkaç anektod paylaşarak yardımcı olmaya çalışıyorum. Eyvallah anlayışın için

Sözlükte görüyorum ki bazı arkadaşlar sevdiği, aşık olduğu kız ile birliktelik yaşayıp ayrılmış veya terk edilmiş ve bunun acısını çekiyor. Ben güzel kardeşlerim, ben 9 yıl önce aşık olduğum kız ile hiç birlikte olmadım, hiç onun yüzüne "Seni seviyorum" diyemedim. Hiç elini tutamadım. Sadece ona aşk dolu gözlerle bakmakla yetindim. Onun, beni 9 yıldır sevmesini bekledim ama sevmedi. O yüzden birçoğunuza imreniyorum..

Lise zamanı aşık olduğum kıza yaz tatilinde telefondan mesaj atarak ilan-ı aşkda bulunmuştum. 2 ay sonra okulun ilk günü merdivenlerden yukarıya çıkarken merdivenin başında ben, sonunda o 10 saniye birbirimize bakakalmıştık. Oradaki bana bakışını size söyle tasvir edeyim. Hani sokakta soğuktan tir tir titreyen aç bir kedi yavrusu görür ve ona acınası bir şekilde bakarsınız ya işte o da bana 10 saniye öyle bakmıştı. Onun burukluğu içimde dün gibi duruyor. Yani dostlarım bir insan sizi red ettiğinde ona kedi yavrusu gibi muhtaç gözle bakarken o ise size acınası bir şekilde bakar..

Farklı şeylerdir. 23 yıllık tecrübeme dayanarak söylüyorum ki insan bir kişiye aşık olur ama birden çok kişiye gönül verebilir, sevebilir. Aşık olmak sevmek değildir. Aşık olmak bir kişiye körü körüne bağlanmaktır. Ben aşık olduğum kızı seviyorum demem ona aşığım derim. Çünkü o benim artık takıntım oldu. Aramızdaki bağ her geçen gün zayıflasa da hiçbir zaman unutamayacağım. 9 yıldır olduğu gibi..

9 yıl önce lisedeyken aşık olduğum bir kız vardı. Yarı yıl sonunda herkes gibi biz de sınıfça gezmeye gitmiştik ama o yoktu. Sahilde sınıftan arkadaşlarla yürürken bir aniden yağmur başlamıştı. Yağmur ile herkes bir yere sığınırken benim aklıma ona sırılsıklam aşık olduğumu söylemek geldi. Yağmurun altında sırımsıklam olmuşken aradım onu ve ona durumu özetleyerek sırımsıklam aşık olduğumu söyledim. O da bana "Canım yaaa, kıyamam" tarzı şeyler demişti. Bu olaydan 1 hafta sonra okulda yeni sevgilisi ile beraber el ele görmüştüm..

Ben 9 yıldır aşk denen bu illetin çilesini çekiyorum. 9 yıl dile kolay ama nasıl geçti ben de bilmiyorum. Her gece düşünceler, hayaller, onunla birlikte olma onun beni sevme hayalleriyle. Size sadece dertli olduğumda ve bana ait olan bir sözü paylaşmak istiyorum.

Hayat bu dertlerle bir ömür sürecek kadar uzun, bazı şeylerin bir an önce olmasını gerektirecek kadar da kısa değildir.
(bkz: her zamanki gibi sizlere)

Benden bu kadar. Hadi eyvallah..

"Dertliyim" der sanat güneşimiz zeki müren . Hepimiz gibi o da aşık oldu, o da dertli, kederli günler geçirdi ve o güzel şarkılarını o içindeki hislerle söyledi. Şu an dinlediğim için bir kıssadan hisse olsun. O dertleriyle daha içten daha da güzel söyledi şarkılarını.

Peki biz Zeki Müren olmadığımıza göre ve şarkı da söylemediğimize göre bu dertler ne işe yarayacak diyorsunuz. inanın bana güzel kardeşlerim bu dertler var ya bu dertler insanın en sıkıntılı gibi görünen ama aslında en güzel olan dönemidir. Ben size her ne kadar anlatsam da bana " Hadi ordan" dediğinizi duyuyorum. Size tek bir şey hatırlatayım aklınızda bulunsun. Nedeni hakkında bir cevap bulursunuz belki.

Özet : Hayatta sadece tecrübeler satın alınamaz..

Lisedeyken aşık olduğum kızın 1. sınıfken beni red etmesiyle hayatım leş geçiyordu. Her gün kederli, her gün sinirli, her gin tripli geçiyordu. Gel zaman git zaman lise sondayken arkadaşlarla oturuyorduk. O ara bir şey çekmiştim galiba kafamın güzel olduğunu hatırlıyorum her neyse arkadaş espri yapınca kahkaha atmıştım. Sonra arkadaş bana bakıp " Jimmy senin gamzen varmış" dedi. inanır mısınız dostlar 4 sene boyunca aynı sınıfta olduğum arkadaşım ve ben gülünce gamzemin çıktığını o gün farketmiştik. Böyle bir aşk hikayesiydi bizimkisi gülmeyi unutturan..

O da 9 yıl önce aşık olduğum kız ile 4. senede otururken bana "Anlat, bana dair her şeyi anlat" dedikten sonra ona hiçbir şey anlatamamış olmamdı. Bu yaşıma kadar hep pişman olmayacağım şeyler yapmışımdır. Ama elimde imkan olsa o zamana geri döner ve ona anlatırdım her şeyi. Siz siz olun güzel kardeşlerim elinizde imkan varsa anlatın hisleriniz. Bu olaydan sonra 5 yıl geçmiş hala pişmanım ve hala söyleyemedim..