tehlikeli teröristler.

Çocukluğumdan beri insanları hiç sevmiyorum. bunu buraya yazmamın sebebi, ezberci eğitim sisteminin yetiştirdiği davranış bilimci, pgibiyatrist, pgibolog, pedagogların yaptıkları değerlendirmelerin ne kadar vasat ve sıradan olduğunu anlatmak içindir.

"insanları sevmeyen insanlar" hakkında yazılan çoğu makaleyi, incelemeyi ve değerlendirmeyi okudum. hiç birinde kendim hakkında doğru bir teşhis bulamadım. çoğu raporda bu tarz insanlar asosyal olarak genellenip, çocukluğunda şöyle, böyle davranışlara maruz kalmıştır, sevgisiz büyümüştür tarzı gibko tanımlar ve değerlendirmeler var.

ben sevgisiz büyümedim. ailem beni sever. askerlik çağına geldiğimde anne ve babam 1000 km yolu beni nizamiyeye bırakmak için gelmiş insanlar. bugün yaşları 70'i geçmiş olsa da hala onların gözünde bir çocuğum. Bunu hissettiriyorlar.

davranış bilimcilerin insanları sevmeyen insanlar için bir diğer değerlendirmesi şöyledir.

"çocukluğunda mutlaka kötü bir olay yaşadığı için kırılma noktası olmuştur. insanlardan nefret etmesine bir olay sebep olmuştur"

yine benim hafızamda insanları sevmemem için yaşadığım bir olayın anısı yok. tamamen kişisel bir tercih.

daha fazla pgibiyatr değerlendirmelerinden örnekler vermeyeceğim zira bana göre hepsi saçma ve klişe edilmiş değerlendirmeler, yorumlar.

konunun özüne dönüp, hikayemi kişiselleştireceğim. Ben insanları sevmiyorum. Bir insan öldüğü zaman üzülmüyorum ama sevinmiyorum da. kısacası benim için hiç bir anlam ifade etmiyor. afrikada'ki bir aç, suriye'den kaçmış bir mültecinin durumu, yaşadığı sıkıntılar bende en ufak bir üzüntü yaratmıyor. milliyetçilik, dincilik, mezhepçilik gibi kavramların benim dünyamda dolu bir karşılığı bulunmuyor.

bazen berberde, herhangi bir cafede tanımadığım birisinin, şehit haberi geldiğinde veyahut bir kazada ölen insanların haberi verildiğinde üzüldüğünü görüyorum. merak edip soruyorum, ölen kişiyi, kişileri tanıyor muydun diye. bu zamana kadar aldığım çoğu cevap "yo tanımıyorum ölmüşler işte üzülmek gerekmez mi" şeklinde oluyor. bazıları benim ifadesiz yüzüme bakıp "sen ne kadar kalpsizmişsin, sen ne acayip birisin, sen insan değil misin" gibi yanıtlar ve sorular aldığım da oluyor.

daha fazla detaylara gireceğim. 6 sene önce muğla-kale-denizli yolunda, beni çok süratli bir hızla solayıp, ilerde virajı alamadığı için yoldan çıkıp, takla atan bir araba oldu. ben yanına gelene kadar araba 3-4 takla atmıştı bile. yanından geçerken yavaşlayıp baktım. ön cam kırılmış her yer kan izleri ile kaplanmıştı. hiç unutmuyorum araba metalik yeşil bir doğal slx'ti kısa bir an bakıp gaza bastım. sonuçta sürücüsü aptallığı yüzünden yaralanmış, belki de ölmüştü. acıdım mı? hayır. üzüldün mü? şüphesiz hayır. sevindim mi? elbette yine hayır.

başkaları olsa belki üzülür kendini paralardı ama ben tanımadığım, sevmediğim birine neden üzüleyim ki. çok mantıksız. benim başıma bir şey geldiğinde de insanların bana üzülmesini istemem.

insanların çoğunun benim gibi düşündüğünü hissediyorum. sadece dürüst değiller. herkes tanımadığı birisi öldüğünde, başına bir iş geldiğinde yalandan üzülmüş gibi yapıyor. Benim diğerlerinden tek farkım üzülmediğimi, insanları sevmediğimi dürüstçe ifade etmek.

toparlıyorum;

bana göre bu dünyanın sahibi insanlar değiller. bir kedi, bir köpek, bir kirpi ne kadar dünyanın sahibi ise insanda o kadar sahibidir. hatta insan dünyayı daha az sahiplenmelidir. gezegeni bozan, kirleten baş unsur insandır. ben dahil bütün insanlar yok edilip, dünya diğer canlılara bırakılmalıdır.

Artık unutmuşsundur buraları gazi asteğmen. Geçmişi hatırladıkça hayatının kötüye gittiğini yazmışsın. Seni çok iyi anlıyorum. Anılarını buraya yazarak oralarda neler olduğu hakkında bilgi verdin. Gazilerin neler yaşadığını, şehitlerin nasıl şehit olduğunu yazdın. Her şey için sana teşekkürler. Atamız Bumin kağanın ordularından Mustafa Kemal Atatürk'ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti silahlı kuvvetlerine kadar, gelmiş geçmiş nice Türk yiğidinin ruhları şad, mekanları uçmağ olsun.

kangallara 1 gün yemek vermeyip, bu cibilliyetsizi ortalarına atacaksın.

bal porsuğu bunları kulağından tutar sker atar.

adamın kare köküdür, hammaddesidir.