Önceki güne nazaran 1 sigara daha az içmiş olsam, ’’sağlıklı yaşıyorum artık lan’’ triplerine girecek kadar basit bir adamdım. Şimdi ise Harry Potter’in merdiven altı odasından bozma bir odada portakallı olips şekerle kendini şımartan basit bir adamım. Karışmış uyku düzenimin hediyesi olarak 1 haftadır güneşi göremiyorum. içimdeki Mahsun Kırmızıgül bile beni terketti. Gecelerim, komikli kedi videolarını ağzımdan sular akıtarak izlemekle geçiyor.

Paralel evrende bir gece bekçisi olduğuma, ve onun etkilerinin hayatıma yansıdığına dair derin düşüncelerdeyken, kıçımda hissettiğim küçük titreşimlerle kendime geldim. Birisi arıyordu ve rehberimde kayıtlı değildi. Bu tam gecelerin hükümdarına göre bir işti. Arayan kişi birazdan hiç aramamış olmak için dua edecekti. Hemen süper gözlerimle telefon sinyallerini izleyecek, arayanı bulup ona bir ders verecektim. Ama kendimi telefona boş boş bakarken bulunca bundan vazgeçip telefonu cevapladım. Ucuz yırtmıştı düdük. Bir kaç hohlamadan sonra ‘’Alo?’’ diyen gizemli sese içten içe bir kin beslemiştim. ‘’Alo’’dan sonraki kullandığı kelime ‘’abi’’ oldu, ve bu benim karanlık düşmanımın önümde eğildiğinin bariz bir işaretiydi. Hele ki sokakta yürürken 2-3 saniyeliğine ciddi gözlerle birbirimize baktığımız adamlar benden önce kafasını çevirirse ‘’adama böyle koyarlar’’ hissiyatına kapılan benim için çok büyük bir zaferdi. Artık kozlar benim elimdeydi ve ‘’buyur’’ dedim bütün özgüvenimle. ‘’Abi siparişi getirdim de evi bulamadım’’ dedi. Bütün o korkutucu mental savaş yerini ağzını annesinin getirdiği yiyeceğe açan bir yavru kuş masumluğuna bırakmıştı.
Yarım saat önce sipariş verirken gördüğüm ‘’Süpersonik Ayvalık Tostu Menü’’ sonunda gelmişti. Saatlerin verdiği açlık ve isminden dolayı kafamda oluşan transformers benzeri figür beklentimi çok yükseltmişti. Belki de o kadar süpersonikti ki, tostu getiren kurye değil, tost bizzat kendisi gelmişti. Evi bulamamasını da buna yormuştum. ’’19 numara olması lazım, hangi sokaktasınız siz?’’ diye cevapladım tostu. Bir kaç yön tarifinden sonra apartman kapısının gıcırtısını duydum. Heyecanım giderek artıyordu, apartmandaki ses dairemin kapısına yaklaştıkça birazdan onu yiyeceğim aklıma geliyordu, ve bu acımasızlık ancak gecelerin hükümdarına yakışacak bir adilikteydi.
Bir taraftan ‘’babana gel bebeğim’’ diye haykırıyor, bir taraftan da kahkahalar atıyordum. Ses iyice yaklaştı ve Erol Taş kahkahamı kapımın önüne gelen kurye yarıda kesti. Gördüğüm manzara kesinlikle beklediğim şey değildi. ibrahim Tatlıses’in beyninden vurulması, benimkine kıyasla ufak bir sıyrıktı. iğrenç ve günahkar elleriyle tutuyordu süpersoniğimi, ve inanın o ellere, norveçli balıkçıların bir numaralı tercihi nütricina bile 1 metreden daha fazla yaklaşamazdı. Tavırla uzattığım paranın 50 kuruş üstünü de vermeden toz olan kurye, son darbeyi de vurup gitmişti. Artık devrik bir kraldım..

Bkm mutfakta yavuz diye bi çocuk gösterisiyle stand up dünyasına yararak giriş yapan, kendi tabiriyle ergenliğini adanada yapmış genç komedyen. Şakalarında dinî, siyasî değerlerin anasını giber, gösteri sonlarındaki Sadri Alışık selamıyla hanım evladı gibi göz doldurtur. Ayrıca kendisini meyhanedeyiz.biz reklamında da görmek mümkündür. Kendi ismiyle olan youtube kanalında da paylaşımlar yapmaktadır.

aşkım ayrılmıcaz zaten

it's
time
for
PUNISHMENT!

@2 oğlancı

updullah

en günde devri alem kitabını okuduk beraber. gayet keyifliydi

i love you phillip morris iyidir panpa

nutellanı al ve çek git bebeğim

@2 pazardaki şaşmayan kantar

mahmut tuncer

şuraya kıvrılayım.

yolla panpa

dıbına kodumun böyle çözülcek işte, ygsye hazırlanıyorum bende, çok karşılaştım böyle soru ile

evet eminim