baya zaman geçti kardeşlerim, ilk bölümden başlayarak whatpadd'den yazmaya devam ediyorum.

http://my.w.tt/UiNb/2sc1jxphfC

tadilatta ufaktan ufaktan başlamıştı, öğlene doğru can aradı. acil görüşmemiz lazım dedi. apar topar geçtim kafeye, markalaşmaya ve bayilik vermeye karar vermiş. onunla ilgili konuşmak için çağırmış pekekent, elim ayağıma dolandı amk. nerden çıktı bu dedim, başladı anlatmaya,

sen askerdeyken biri geldi başkan, kafenin dizaynını ve ismini çok beğendiğini söyledi. tescilinin olup olmadığını sordu, marka tescil belgesini gösterdim. bayilik verip vermediğimi sordu, düşünmüyorum dedim. iki hafta sonra gelip bir daha sordu, aradan 1 ay geçti bir daha sordu. en son dün de gelince gece oturdum, düşündüm. biraz araştırmadan sonra karar verdim.

biraz daha anlattı, avukatı çağırdık. güzel bir bayilik sözleşmesi hazırlamasını vs söyledik. yapılması gerekenleri falan araştırıp en geç şubat ayında bayilikleri dağıtmaya karar verdik.

3 veya 4 ocak olması lazım tarihte atmamışım deftere. büyük patron arayıp benimle görüşmek istediğini söyledi. istemeyerekte olsa kabul etmek zorunda kaldım. istanbulda bi yerde yemek yedikten sonra her zamanki gibi kahveler eşliğinde o tatsız konuyu açtı. bundan sonra ne yapacaksın dedi. biraz toparlanmak istediğimi,zor bir askerlik geçirdiğimi geçici olarak yerime dayının bakmasını istediğimi söyledim. hiç bu kadar sert görmemiştim büyük patronu, gayet sert bir şekilde bu ne lan diye bağırdı. her yıl adam değiştirirsek kim gibine takar bizi derken aayağa kalktı. bundan sonra bahane istemiyorum hakan, kütahya senin, sen de benimsin dedi.

huur çocuğunun, leventin yani dirisi de sıkıntıydı benim için ölüsü de. mecbur bişey diyemeden çıktım büyük patronun yanından, sahil kenarında bi yere oturdum. avcılardı yanlış hatırlamıyorsam. ufak samimi bir yerdi, sabaha kadar içtim. sabah arabada kestirdim biraz ardından döndüm kütahyaya.

ertesi sabah erkenden kalkıp ofise geçtim, burakı çağırıp hesap dökümlerini istedim. o gün komple odamda tek tek hesapları inceledim bi gariplik yoktu. gece kahve-sigara yaparken ofisi tadilata sokmaya karar verdim. benim odamdan başlayıp ardından komple bütün ofisi yeniden dizayn edecektim. eve gidip ufak tefek çizimler falan yapıp yattım.

ertesi sabah bi kaç tanıdık aracılığıyla iç mimarlarla görüşmeye başladım. yeni yıla kadar aynı rutinde devam ettik diyebilirim. herhangi bir olay vs olmadı.

geçen yılların aksine bu yıl evdeydim. mangalımı yaktım, rakımı içtim. hatta ertesi sabah ofisi ben açtım. 1 ocakta çalışan sayılı esnaflardan biriydim.

12 Aralık 2013 saat gece yarısına yaklaşırken kütahyaya indim. Ağır bir askerlik yaşadığım için herkese farklı gözle bakıyordum. Kendimi eve atmak istedim ama anahtarım arabada, arabada izmirde olduğu için şimdilik bu mümkün görünmüyordu. Kütahyaya ilk geldiğimde kaldığım otele gittim hemen, sigara stoğumu yaptıktan sonra sadece yemek ihtiyacımı gidermek amacıyla dışarı çıktım 4-5 gün kadar.

Gece saatlerinde izmire doğru yola çıktım, sabah iner inmez hemen güzel bi kahvaltı yapıp arabayı almaya gittim. Annemin yanına uğradım, peder beyin gözleri dolu dolu bana bakıyordu. açıkça söylemek gerekirse gibime bile takmadım.

Atladım arabaya doğru kütahyaya geldim. Önce can, ben ve ustura bişeyler yedik. Ardından ofise geçtim. Burakla bi kahve içtikten sonra, yeni elemanlarla tanıştım. Bundan sonra bir yol haritası çizmem lazımdı, askerden geldikten sonra pgibolojimin iyi olmasının sebebini daha sonra anlatıcam, şimdi yazarsam spoiler vermiş olurum.

Kardeşlerim uzun bi ara vermek zorunda kaldım, diğer başlığı silip ordaki entryleri buraya kopyala-yapıştır yapıcam.

Dediğim gibi hikaye yarım kalmayacak olduğu gibi anlatıp bitiricem, şuan tekrar yazmaya başladım. Burada olanlar kendilerini belli etsinler bakalım.

Kardeşlerim yarın gece Ankara'ya geçiyorum, sizi çok boşladım farkındayım yarın geceden itibaren devam edeceğiz. Haydi bakalım yarın geceye kadar dikkat edin kendinize..

Kardeşlerim bi iş dolayısıyla ankaraya taşınmam gerekiyordu, son dakika bi iş çıktı önce 6 ay kadar bursada kalmam lazım. Onun ayarlamalarını yapıyorum. Bu geceye kadar halletmem lazım, gece tekrar yazmaya başlıcam. Haydi bakalım dikkat edin kendinize..

Geri kalan günler aynı şekilde geçti gitti. annemleydim hergün, yılların hasretini gideriyordum.

11 aralık Akşamı peder beyin elini öptüm ne olursa olsun atamdır, gidip dönmemek var diyerek. Annemle de vedalaştım eve geçtim, eşyaları topladım.

Sabah valizi bagaja atıp, ev sahibine anahtarı verdim. Tanıdık birine arabayı bıraktım, atladım taksiye doğru tugaya gidip teslim oldum.

12 Aralık 2012'de girdim tugaya, 12 Aralık 2013'te çıktım.

12 Aralık 2013'ten itibaren gece devam edeceğim kardeşlerim, haydi bakalım dikkat edin kendinize.

Nerden bilebilirdim ki ertesi sabah kalktığımda herşeyin bu kadar ağır olacağını.. 1 hafta 10 gün kadar çıkmadım evden, sabah akşam içtim. Unutmaya çalıştım ama olmadı, unutamadım. Ne olursa olsun unutamadım.. ne zeynepimi ne vahiti ne de leventi unutamadım. Onlarla geçirdiğim vakitleri unutamadım.

Zaman geçerken artık içimdeki ses dayanamadı, kalk toparlan annen seni bekliyor hakan dedi. Duşumu aldım, traşımı oldum. Yüzümün rengi kendine gelsin diye 2-3 gün güzelce yemeğimi yedim, sağda solda takıldım.

Zamanı gelince tekrar annemle görüşmeye başladım, gel zaman git zaman derken askerlik yerim belli oldu.

"izmir Foça 7.Jandarma Komando Eğitim Alayı"

Suyun altında tüm günahlarımdan arındığımı hissediyordum. Dünya daha yaşanılabilir bi yer haline gelmişti artık benim için, duştan çıkıp kahvemi yaptım. Büyük patronu arayıp teşekkür ettim, 12 aralıkta teslim olacağımı söyledim. Bizi unutma kardeşim, arada ara sor bişeyede ihtiyacın olursa çekinme dedi.

Ardından müslümü, usturayı, canı ve burakı aradım. Helallik aldım hepsinden, o an ölsem gözüm açık gitmezdim. Uzun süredir vahite ulaşmaya çalışıyordum o geldi aklıma, zeynepi arayıp leventin artık dünyada olmadığını söyledim kahkaha atarak. Bundan sonra karşıma çıkarsa aynı şeyin onunda başına gelebileceğini defalarca söyleyip kapattım telefonu.

Bugün keyif günüydü benim için, etimi, rakımı alıp güzel bi sofra kurdum. Akşamüstü içmeye başladım ve sabaha kadar içtim. Bi insan rakı içerken hareketli müzik dinler mi amk? Ben yaptım yeri geldi kalktım oynadım, yeri geldi oturdum ağladım.

Kasım ortasına kadar hep annemleydim, sabahları gidiyordum eve akşam peder gelmeden çıkıyordum. Yeri geliyor dışarı çıkıyorduk yeri geliyor evde vakit geçiriyordum. O süre zarfında sigarayı azalttım, alkolü bırakma noktasına geldim. Yüzüme renk geldi, gözlerime renk geldi. Eski hakan olmaya başladım, dünyayı yakardım annem için.

Kasım ortasında öğlen gelen telefon bir anda değiştirdi beni. Annem nolduğunu anlamaya çalışıyordu. Sorduğu soruların ardı arkası gelmiyordu. Şantiyede sorun olduğunu gitmem gerektiğini ama aralık başında yine geleceğimi söyledim. Apar topar çıktım evden.

Arayan tahmin ettiğiniz üzere müslümdü, uygun zamanı kollayıp levent olayını çözmüştü. Yine aynı şey oluyor bütün kanım vucudumdan çekiliyordu. O anki refleksle bi sigara yaktım, dünya gözüme daha temiz gelmeye başlamıştı. Eve gidip bi duş alıp benimde temizlenmem gerektiğine karar verdim.

izmire vardığım gibi önce düzenimi kurdum, eşyalı bi ev bulup güzelce temizlettim. Annemin karşısına bu suratla çıkamazdım ondan 2 gün evde güzelce dinlendim, biraz kendime geldim. Sabah erkenden evden çıkıp güzelce kahvaltımı yaptım. Yeni eve gidip sitenin güvenliğine sordum, böyle böyle anneme geldim sürpriz yapıcam peder beyde evde mi dedim. Biraz önce çıktı o dedi, yalandan ah be kaçırdık dedim. Arayıp haber vermem lazım dedi, gel eşlik et bana bi sıkıntı olmaz dedim. Sağolsun anlayışla karşıladı.

Dairenin önüne gelip zili çaldım, kim o dedi annem. Kargonuz var dedim. O an anladı kardeşlerim, benim olduğumu anladı. Öyle bir oğlum diyip kapıyı açışı vardı ki hala dün gibi hatırlarım o anı. Belki 10 dakika sarıldı bana kapının önünde, içeri almıcak mısın beni valide hanım dedim gülerek.

içeri geçtik 2 saat kadar bazı olaylarda çok detay vermeden anlattım herşeyi, askere gideceğimi söylediğim an bir daha başladı ağlamaya. Annem ağladıkça içim parçalandı, annem ağladıkça beni bu duruma getirenlere sövdüm.

Evet kardeşlerim şöyle bir karar aldım, bu hikaye bittikten sonra 12 aylık askerlik anımı anlatmak için ayrı bir başlık açacağım. Eğer o bittikten sonra talep gelirse girdiğim mafya düzeniyle ilgili bir başlık daha açabilirim ama onu askerlik anılarımı anlattıktan sonra tekrar kararlaştırırız.

Şimdi bir iki tane mesaj aldım, düşünme kapasitesi olmayan insanlardan. Ondan dolayı açıklama yapma gereği duydum. Kardeşlerim burada anlattığım olaylar tamamen gerçektir, prim yapma amacında olsam yaşadığım cinsel ilişkileri anlatır trendin, şukunun ve yorumun dıbına koyardım. Belki 10 gün trendde bir numaradan düşmezdim. Ben sadece isimleri değiştirerek yaşadıklarımı anlatıyorum.

inanıp inanmamak size kalmış ama şu hikayeyi yazmaya başladığımdan beri çok rahatladım. Kimseye anlatamadıklarımı burda sizlere anlatıyorum. Tabii ki ifşa olma korkum var, ciddi ciddi tam bir günahkarım. Çok çeşitli olaylara karıştım. Şuan çok şükür hayatım tamamen monoton, bakın çok şükür diyorum. Çünkü sıkıldım o hayattan, o düzenden.

Neyse fazla uzatmayalım, boşluğum varken 4-5 part daha yazıp askere gidicem, en azından bu boşlukta o 4-5 partı atıyım.

Kardeşlerim askerlik anısıyla ilgili daha önce söylediğim şeyi düşünüp bu entry altına yazarsanız memnun olurum. Ona karar vermeden şuan devam etmem mümkün değil. 3-5 part sonra askere gidicem çünkü, benimde ona göre kafamda toparlamam lazım.

Onun için bu gecelik burada bırakıyorum, kararınıza göre yarın devam edicem. Haydi bakalım dikkat edin kendinize..