Okumuyorum, şu anda çocuğum da yok. Umarım olduğunda bunları düşünmek zorunda olduğum bir ülkede yaşıyor olmak yerine ne kadar iyi, güzel bir ülkede refah içinde yaşıyorum, neleri iyileştirebilirim diye düşünüyor olurum. Sadece biraz gözlem yapmak yetiyor şu anda ülkede dertlenmek için...

Kırtasiye gezdim az önce de ondan direk sıcağı sıcağına yazdım

Çocuğu okula giden aileler ne tak yiyecek? Her şey çok pahalı, neye hevesle elimizi uzatsak aynı hızda geri çekiyoruz. Sonra neden ülkeden okumuş adam çıkmıyor diyorlar... Adam okuyamıyor da ondan. Kimi okula yerleşememiş, kimi defter kalem alamamış... Bu nasıl bir sistem?
Bir iki kırtasiye dolaşsa insan çıldıracak gibi oluyor fiyatlarını görünce. Anlıyor ülkenin halini
2-3 çocuğu aynı anda nasıl okula gönderecek asgari ücretle çalışan bir baba? Sürekli aynı şeyi öne sürüyorsunuz diyeceksiniz de doğru o yüzden sürekli aynı şeyi söylüyoruz. Kendi vatandaşımıza asgari ücret yetmezken kaç milyon Suriyeli geldi, para yardımı yapıldı. Böyle bir kayırma olamaz. Kim anlayacak bu halkın, 3 çocuğu okula giden babanın halinden?

Bütün vücudum onu sayıklıyor gibi oluyor. Böyle her adımımı onu görmek için atıyor, her baktığım yere onu görmek için bakıyorum, her nefes alışımda onun kokusunu duyma umuduyla nefes alıyorum ve hani heyecanla 1 hafta 1 ay değil senelerce sürüyor bu. Ona belli etmesem de tek yaptığım şey bakmak olsa da öyle fazla öyle yoğun şeyler hissediyorum ki mutlaka ona da geçiyordur o his. Öyle taşıyor içimden, yüzüme yansıyor. Hiçbir şey söylemedim ona şu ana kadar ve söyleyemediklerim içimde öyle büyüdü ki şiirlerime, yazılarıma taştı. Bilmiyorum bunun sonu nereye varacak ama cidden tek başıma yaşayarak heba ediyorum sanki bu hisleri. Öyle düşünmeye başladım. Oda bilsin isterdim...

Ah be ta ne zamanlar dinlerdik hüzünlendim

Bu insanlar neden mutsuz sence?

Progrdıbını telefona yükleyince yukarıda sürekli Korunuyorsunuz yazıyor. Rahatsız edici biraz.

Benim bir kedim bile yok anlıyor musun?

AŞXŞWLCITLWiXPBWŞCiSŞGÖEiCPXKTOSKQiX

Bu da benim şiirim. Kalsın burada.
Bana bir şiir oku
Gölgen seni hızla yaklaştırırken bana
Geceleğin ay ışığına kafa tutan titrek mumun alevinde
Bana bir şiir oku
En tanınmış şairlerden olsun istersen
Cemal SÜREYA ya da Özdemir ASAF mesela
Severiz ya biz
istersen hiç bilinmedik bir şairden olsun
Hiç fark etmez
Gözlerimin içine bakıp
Buram buram sonbahar kokarken sayfalarda
Bana bir şiir oku
Aydınlat penceremi
Aydınlat gökyüzümü
Bana bir şiir oku ki
Kulaklarımdan silinmesin
Bir yıl değil ömür boyu
Bana bir şiir oku
Hem seni anlatsın, huzur bulayım
Hem beni anlatsın hüzünleneyim
Öyle bir şiir oku ki yapraklar dökülürken yollara
Zaman geçmek bilmesin
Her saniye sonsuzluğa eşdeğer olsun
O saniyeler ki
Düşmek bilmesin yaprak
Sönmek bilmesin kırmızı mum
Bitmek bilmesin okuduğun şiir
Hayatın boyunca
Hayatım boyunca
Bana şiirler oku
Bencilliğim karşısında boynum kıldan ince
Bencilliğim senin içinse

Çay hep var

O da var bi de böyle şimşek çakınca falan heyecanlanıyorum tuhaf

Rüzgar esince yaprakların hışırdaması :')

Çünkü hayatını ironik bir insan olmaya adamış.

Olan var mı? Üşüyünce nedensiz bi huzur doluyor benim içime.