yav anana mi sövelim illa huur cocugu napiyor o zaman orda aciklasana amina kodumun beyinsizi ne dolap dönüyor orda anlatsana

görüldüğü üzere facebookta evrensel gif saylarında paylaşılan giflerde şu sıralar türk mizahı ve özellikle inci sözlük adı kullanılıyor.

gif : https://media . giphy.com/media/HK7EetCoT6jeg/giphy.gif

gammazladım moruk.bi'şey olursa öğrenmiş olursun.

bekle 2 dakika

üst edit yasaktı.ona göre. zaten saçma bi'şey

ebesinin amı dıbına koyim

elimden geleni ardıma koymadım.
ne annemin ne pederin sözünden çıkmadım yine yaranamadım.
ama gün geçtikçe anlıyorum ki dünyada bi algı problemi var ki o da herkesin mutlu olması gerektiğini söylemeleridir.
katılmıyorum.
insanlar mutlu olacağını düşünerek karakterlerinden,günlük yaşantılarından ve sayamayacağım bir sürü şeyden vazgeçmeye hazırlar.
varsın kalalım odamızda,varsın olmasın arkadaşımız.--yokta zaten--
olmuyor abi.uğraşılmaz bu kadar.
mutluluğa yakınsanız 2 adım yürüyün tabi.ama benim gibi 10km koşacaksanız çekin bi' sandalye oturalım.
unutuldum,rutin yaşama terkedildim,taşı sıksam suyunu çıkaracağım yaşlarda evden dışarıya yine kafeye oyun oynamaya giderim.
fazlası yok.temin ederim yok.
1 ay kadar bu durumdan şikayetçiydim,moralimi bozardı bu durum.alıştım problemim yok şimdi.
benim durumumda olan illa ki vardır,belki önceki durumumda olanlar da vardır.benden bi' tavsiye bekleyen olursa şudur ki bi süre moraliniz bozulsun,ölmüyoruz sonuçta.yarın öbür gün geçer sen de ruhunu nereye fırlattığını bilmeyen sözde insan olarak oturursun odanda o kadar takma kafana.
saldık,saldım.

edit: https://www.youtube.com/watch?v=tZ7cH3qnrCA

ciddiyet*

yemezler

çünkü beyin savunma mekanızması olarak başına gelmiş kötü olayları hatırlar.

şu güne kadar kendime 1 tane bile düşman edinmedim ama dostta edinememişim.kimsenin arkasından kötü bi'şey demedim hep hayırlısı olsun dedik.

siz istediğiniz kadar iyi niyetli olun.arkadaşlarınıza hep iyi davranın.ama göreceksiniz ki onlar bi süre sonra dönüp size bakmayacaklar bile.
iyi insanlar akılda kalmıyor.
tarih hep öldürenleri yazar.
bi' kızı ele alalım.ona istediği kadar güzel sözler söyleyin ama o sizin profiliniz yerine gidicek ona huur dediği çocuğun profiline bakıcak.çünkü siz akılda kalmayacaksınız.
siz arkadaşlarınıza hal hatır sormayı bıraktığınızda onların neredeyse umrunda bile olmayacak.
iyi insanlar hep yalnız.

edit: https://www.youtube.com/watch?v=tZ7cH3qnrCA

yaz ulan

lisedeki vaziyetimden hiç memnun olmadığım zamanlarda bi' arkadaşım -gerçi tek arkadaşım var ama-;asıl sıkıntı lise bitince başlıyor demişti.
sınıfımda pek rolüm yoktu. genelde tek oturmayı severdim, sınıftakilerle günlük konuşmanın dışında fazla bi'şey olmazdı.
lise bitti, ağzımı artık sadece yemek yemek için açıyorum diyebilirim.
lise dönemi her günüm aynıydı.son 3 aydır da daha enteresan bir şekilde aynı.
yani sabah kalk, dolapta ne bulursan ye,bilgisayara geç, akşam 7ye kadar başında dur,7de dışarı çık internet kafeye git 10da oradan doğruca eve gel.
telefon kullanmıyorum, kullandığım bi' müddet olmuştu. arayan bi' pederdi.
benim arkadaşımı hep okulundaki kızlar gizli numaradan arardı, çoğu zaman içten içe kıskanırdım.
bi' kaç defa sevgilisi de olmuştu, güzel bi' lise dönemi geçirmişti. imreniyor sayılmazdım ama arada sırada onun yerinde olmak istediğim olmuştur.
o arkadaşımı neredeyse yaşadığım yerde herkes tanır.en azından adını duymuştur.
beni kimse tanımıyor. durumdan müzdarip miyim bilmiyorum ama herhalde sıradan bir insanın durumu benden çok daha iyidir.ve bu durumu iyi olan insanlar sürekli daha fazlasını beklediklerinden kendilerini kötü hissediyorlar. neyse.
bazen, yürürken güzel kızlar görüyorum. yani güzel terimine uyabilecek kızlar.
hani düşünüyorum, nasıl olcak bu işler?
çoğu duygudan soyutlandım, yakın zamanda beni insan hissettirecek bi' duygu yaşamadım.
insan tanımak veya kendini tanıtmak gerçekten zor bi'şey. hele hele bi' insan kendini nasıl tanıtabilir ki?ben zekiyim diyen birisi ne kadar zekidir o hesap...
durum kötü gibi gözüküyor. bulunduğum duruma artık alıştım gibi. zorluk çekmiyorum o kadar.
güzel yerler gezmek, güzel şeyler yaşamak zorunda değilim diyorum kendime.

hayata geldim diye illa insan gibi yaşayacak değilim ya...

yanlış mı düşünüyorum bilmiyorum ki.
galiba yalnızlık ve duygusuzluk beni bu tür düşüncelere itiyor ve hayattan soyutlaşıyorum.
bugün üniversiteye kayıt yaptırdım bi' aksilik olmazsa da yurtdışına geçiş yapacağım. üniversiteyi orada okuyacağım.
orada da durum çok farklı değil. yine çıkar ilişkileri ve sonuçta avrupa.kim vurduya çok gider, duymuşsunuzdur.
bu gidişle böyle gider galiba.

ne yaşadım da ne yaşayacağım...
derler ya illa çıkar birileri karşına deme öyle cart curt.
abi çıkmasına çıkıyor da öyle kolay mı ya...
lan kolay mı kolay mı ? çıksın birisi söylesin.
yok yani uğraşamayacağım. bulunduğum durum beni gibti attı afedersiniz.
hiçbir şeye kulak asmaz, gerekmedikçe ciddiye almaz oldum.eve giderken ne olaylar gördüm dönüp kafamı çevirmedim.ne giydiğime veya karşımdakinin ne giydiğine aldırış etmiyorum. iştahım kesildi,1 ayda 5 kilo verdim pederle de kavga ettik onun için ayrıca.
keyif filan yoktu şimdi hayalini de kuramıyoruz.

ne bileyim anasını satim, saldık işte.

arkadaşı çıkarın

kapalı huur diyince kalktı kardeşim

fotoğrafa kısa bi süre bakın. muhabbeti uzatmak için yapılmış saçma salak bi shop çalışması.
Ben bu as bayrakları olayından cidden bunalmaya başladım. gibicem başlatacağınız akımı.Bi olay 10 yaşındaki bi çocuğun kulağına gidemez abi. Uzatmasanıza bu kadar.
Sözlükte çıkan akım sözlükte kalır dediler yalan söylediler.

Bu tür terimleri sosyal medya da değil de dışarıda duyunca sinirim bozuluyor. Zaten popüler olan her türlü şeyden nefret ediyorum.

Bu akımı bitirmek isteyen panpalarımız mevcut mudur?