pazartesi
bir makale, bir kahve
biraz müzik, kapanış.

salı
bir makale, bir kahve
bir mesaj, bir cevap
biraz müzik, dağılış.

çarşamba
bir makale, bir kahve
bir umut, bir hayal
biraz da müzik, parçalanış.

perşembe
bir makale, bir kahve
iki bilet, üç umut
dört hayal, beş inanç
biraz mesaj, biraz müzik
toparlanış.

cuma
bir yolculuk, beş kahve
bir bakış, bir jest
bir gülüş, biraz huzur
bir çift söz
düşünürken uyuyakalış.

cumartesi
biraz telaş, bir umut
biraz mutluluk, bir hayal
bir koku, bir ses
bir sarhoşluk, bir gülüş
bir sarılma, upuzun
dönüş.

pazar
biraz alkol, umutsuz
gözyaşı, sınırsız
inanç, yok olmuşçasına
pes ediş ve kapanış.

biz üç kişiydik
ben, sana olan sevgim ve sen.
dört olduk bir sıralar
ben, sevgim, sen ve bana olan hislerin.

sana olan özlemim ve bana olan özlemin katıldı sonra
altı kişi oluverdik. bir ara hayallerimiz geldi.
umutlarımız ve bakışlarımızdı onlar
gelecekten bir sahneydi, söyleyemesek de
istek üzerine çalan bir şarkıydı, duyamasak da
gözlerinde görmeye çalıştığım şeydi belki de.

sekiz kişiydik, bakışlarımız ayrıldı önce
sen buralardan gidince.
umutlarımız görünmez oldu sonra,
gerçekleri gözden geçirince.
hayallerimizi kayıp listesinde gördüm.

beş kişi, bir cephede savaştık
bana olan özlemin yere yığılıverdi.
sarstım onu, ama sesini duyamıyordum artık.
bana olan hislerine, onu iyileştirmesi için
buradan ayrılması gerektiğini söyledim.

biz üç kişiyiz
ben, sevgim ve sana olan özlemim
karanlık, sonu belli olmayan bir savaşta
geri kalan beşi için savaşıyor şimdi.

her geçen gün varlığına daha çok sığındığım sen,
beni hayata bağlayan masum bakışlarımız,
savaşma gücümün kaynağı, bana olan özlemin
uğrunda ölünesi umutlarımız ve
bana iyi haberler getirecek diye
her gün dua ettiğim
bana olan hislerin için.

kalakaldı öylece, gidişini izleyerek
döndü arkasını, o da gitmeliydi artık
bir daha baktı, ağır ağır giden trene
seni bir daha geri getirecek mi bana?

koşmaya başladı, geçmişe doğru
bir neden daha ekledi kalması için
şimdiye döndüğünde; yavaşlamıştı tren.
arkasından koşsa yetişebilir miydi bu sefer?

cesaretlendi, yine koştu geçmişe
bir neden daha ekledi kalması için
bir tane daha, bir tane daha derken
söylenebilecek en güzel sözleri de ekledi.

şimdiye döndü; istasyon bomboştu bu sefer.
oturdu yere, düşünmeye başladı
nerede yanlış yapmıştı?

başka geriye dönüş hakkı kalmamıştı
artık sonsuz belirsizlikteydi hayat
nefes nefese kaldı, bayıldı
ve uyandırıldı bir bekçi tarafından.

buradan bir tren geçti mi? diye sordu
camları kırık istasyona,
paslı, çürümüş, otlanmış raylara,
buruşmuş yüzüyle bakarken.

aslında hiç gelmemişti o tren...

günler geçti, haftalara dönüşerek
aylara dönüşecek, belki de yıllara
yaşanmamış anılarla birlikte
çölde susuz kalmış umutlar

AZIS - Ti za men si samo sex

http://www.youtube.com/watch?v=RII4HYdc8-o

EMANUELA - Trii me

http://www.youtube.com/watch?v=fyFW8iWOOEs

dedi ve, 9 yumurtayı hunharca kırdı kasenin içine. bu esnada tavaya biraz tereyağı koymuştu. ateşledi altını.

ayaklarım ileriye giderken, aklım yerinde sayıyordu
kendisini kandırmaya çalışan, vasat bir akıl
hayallerimizdi, ona bunu yaptıran
bir cümle daha söylemeni bekledi
duyamayacağını bile bile
kaldı öylece

bir sabun misali
düştüğün yerden almamı istemedin
üzerimize yağan yağmur
seni eritmeye başlamıştı bu sefer de
bitmesini istedin sadece
zor olan direnmekti -istemedin
hayalleri silmek kolay nasıl olsa.

sıplintır usta

rengini kaybetti her şey
gri bir pencerenin
beyaz perdesini aralayarak
siyah gökyüzüne bakıyorum
yıldızlar yok
onlar da kararmış sen gidince
senin oralar nasıl acaba
sıcaklığın rengi var mı
huzurun kokusu
dokunmanın hissi
heyecanın hafifliği?

arada @1 gibi arkadaşlar geliyor yazıyor, sonra okumadım vs ekolü geliyor, derken başlık sol taşşağın derinliklerine gidiyor, ardından ferrecilar devam ediyor. döngü

ar-ge bölümlerimiz bunun gelişimi için faaliyet göstermektedir

kalbim buz gibi
ellerimi süzgeç gibi hissediyorum

hakan fidan iran ajanı falan değildir, hakan fidan ajan da değildir. binanelalyh, hakan, fidan da değildir!