lütfen haddinizi biliniz sayın otuzbiroğulları

hayatta her zaman savunduğum bir görüş var sevgili otuzbirciler. o da geri zekalı ve bir baltaya sap olamamış insanların son çare olarak güvenlik görevlisi olmasıdır. onu da olamazlarsa evde oturup incide admin oluyorlar aq.

neyse, başıma gelen şey izmirliler izbanı bilirler, işte o izbanın çıkışında gerçekleşti.

toplu taşımayı severim, karı kız keser güzel kızların bana bakışlarından tatmin olurum. yine öyle bir günde, izban çıkış turnikelerinden geçmek üzereyken soldaki mini kapının açık olduğunu gördüm.

genellikle engellilerin ve huur çocuğu güvenlikçilerin kullandığı o kapıyı açık görünce hemen oraya yöneldim. bir avantajı yoktu, sadece geçiş anında kalabalık olmuyordu. çıkış turnikesi olduğundan diğer yerden de geçsem ücretsizdi dıbına kodumun kapısı.

fakat işgüzar yarak yiyen güvenlik görevlisi, kendisine silah bile verilmemiş, dedektörü milletin kıçına başına tutmaktan başka bir gibime yaramayan o varoş bin kurusu bana arkamdan seslendi ve;

"bakar mısın... kapıyı kapatır mısın... oradan geçmek yasak, sen gördüğün her açık kapıya atlıyor musun... " diye çıkıştı.

şu zütüne damarlı dildo soktuğumun çocuğuna bakar mısınız?

hemen yanda turnikelerden geçen kızlardan cesaret alıp kurduğu cümleyle beynimden vurulmuşa döndüm. turnike sesleri kesilmiş, herkes durup benim geçtiğim kapıya bakmıştı. huur çocuğunun bilmece tarzında yaptığı uyarıdan bir hayli etkilenmişlerdi.

neyse ki kendimi çabuk topladım ve o ölümcül hayat dersini verdim:

"zamanında senin baban da annenin açık kapısına atlamasaydı, şu an buradan huzun içinde ayrılıyor olabilirdik sayın huur çocuğu."

sessizlik yerini kutlama çığlıklarına bırakmıştı. teyzeler ördüklerini bir bir boynuma geçiriyor, genç kızlar kalçalarını bacaklarıma sürtüyor, delikanlılar feyz almak için yaptığım gibişi ezberlerine alıyorlardı.

güvenlik görevlisiyse copunu dili yardımıyla ıslatmış, üstüne oturmaya çalışıyordu.

bu da böyle bir anımdır.

bütün gugılı toplamışın dıbına kodumun müptezeli

2009 zamanlarından beri erken kalktığım her iş gününde olduğu gibi yine buraya bakıp biraz eğlenmek istedim evden çıkmadan önce.

fakat eğlenmek bir kenara, bu güzel yürekli insanın başlığını görünce sadece ağlamak istedim.

7 yıldır liseli huur çocuklarına müzik öğretmenliği yapıyorum. onların gavat çocuğu oldukları gerçeğini kimse bu kadar yüzüme vurmamıştı.

tebrik ediyorum meslektaşımı. cevabımı ancak verebildim, malum tüm gün müzik kulağını bırak insan kulağına bile sahip olmayan annesiz veletlerin ergen seslerini eğitmeye çalışmakla meşguldüm.

gerçekten ibret dolu. resmen erkek zütü gibmiş...

niyet ettim allah rızası için gusül abdesti almaya...

ben de izmirliyim ve parası neyse veriyorum benim yerime tutuyolar arkadaşım. abartmayın bu işi...

gibişmesin mi hayvanlar

kimin öpüleceğini sizden öğrenecek değiliz.

pardon sevgilimize atıcaktık demi

ağzına versem yer misin

hayat bi zulümse koyim zütüne gülümse

sizin yaptığınız gider bizim hoşumuza gider

bir ülkenin özgürlük mücadelesi...

yedi ceddi yattığı yerden kalkıp askerden kaçanların zütünü gibsin. ben de yardımcı olup bikaç züt gibebilirim @1 de yardım eder heralde?