o kadar kalabalığım ki paralı tuvaletlerde sıra beklerken altıma yapıyorum, başkasının pantolonunu alıp giyiyorum farkedilmiyo bile.

o kadar kalabalığım ki dolmuşta bikaç kişinin parasını birden ödüyorum

o kadar kalabalığım ki bakkalda bile sıraya girmek zorunda kalıyorum

lan abd'deki yahudi lobisi sizin zütünüzü kurtarmak için her gün mücadele veriyo siz israili gibertmeyi düşünüyonuz dıbına kodumun nankör muallakleri.
o herifler olmasa soykırımı zütümüzü gibe gibe kabul ettirirlerdi.
israil dost ülkedir beyler, nilden fırata martavallarına kanmayın. öyle şeylerden çoktan vazgeçmişler. onlar da artık huzur istiyo emin olun.

bu başlığı her gün bi kere uplıcam.

bi de niye yaşadığınızı bulmaya çalışın. böylesi çok zor oluyo, kendimden biliyorum.

ilk ve son up. serbestsiniz, gibişe devam.

ölüm de yalnızlık da ensemizin dibinde. arkamızı döndüğümüzde onları göremeyiz ama, onları görmek istemediğimizde kendilerini gösterirler. eğlenmek gülmek mutlu olmak eyvallah da, bunu da unutmamak lazım. hatırlatmak istedim.

öldüğümde beni hatırlıcak birilerinin olmasını çok isterdim. olmıcak.
al şukunu

vay anasına lan...

(bkz: yalnız kalınca öğrenilenler)

@2 tamam herkes dostunu yazmaya devam etsin

sert gibebilirim de mucuk mucuk öpebilirim de. belli olmaz

an şarkıcı.
hızla arabasına binip gözlerden kaybolan sanatçının yakın dostuyum.

hepsi amerikan oyunu