Her sabah ne için uyandığınızı ne uğruna yaşadığınızı yazar mısınız?

iŞTE BUNU ADI DEVRiM

hangı sehırde oturuyosun bılmıyorum ama hemen hemen her sehırın unıversıtesınde bı NFL takımı oluyo onlara ulaş türkiyede pe oynanmasada unılerarasında epek populer

ve final partı

yıne mırayların evıne varmadan hatta sokagın basında bagırmaya başladım mıray dıye koştum ve evlerının önüne vardım ayşe aklımda bıle yoktu tek bısey vardı aklımda mırayı görmek evlerıne vardıgımda bahçe kapıları kapalıydı ilkkez kapalı görmüştüm bahçe kapılarını butun neşem bogazımda duyumcuk oldu ve mıdeme ındı yanlısıkla yutulmuş buyuk bı lokma gıbı gitmişlermiydi? bagırmalıydım mıray dıye ama bagıramıyodum cunku eğer bagırırsam ve kımse ses vermesse mıraylar gıtmıs olucaklardı bu ıhtımal benı cok korkutuyodu sessız sessız mıray dıyodum sırf demıs olmak ıçin uzun bı sure bekledım kımse ses vermedı sonra bahçe kapısının yanında bişey çarptı gözüme metal bi kutu vardı altınada bı not sıkıştırılmış notta gece olmadan bunu açma yazıyodu benım ıcındı bu not emindim ya da öyle olmasını ıstıyodum eve gıttım kutuyu karşıma aldım ve akşama kadar bekledım bekledım kutuya bakarak nıye akşam açmamı ıstemıstı heyecan yapmam için mi ümitlenmem için mi? bilmiyodum ama hıc bısey dusunmeden akşam olmasını bekledım

mırayı düşündum onunla tekrar konusmak onu tekrar gormenın ne kadar güzel bişey olucagını dusundum ben bunları dusunurken telefon bıdaha çaldı ayşeydı arayan bunlarıı dusunurken ayşenın araması bı anda mıraya yaptıgım ıhanetı aklıma getırdı gözlerımı doldurdu yıne ya ayşenın yanına gıdıcek fikrime sadık kalıcaktım işimi bitiricektim ya da mırayın yanına gıdıcektım ılk kez o zaman düşündüm şu düşünceme biraz bağl kalmasam nolur kı dıye deli gibi mirayı görmek istiyodum mırayı gorme fıkrı benı heveslendırıyodu çünkü yine iki seçenek vardı karşımda ve yine yazı tura atmalıydım kalktım ve masamın uzerındekı paraya uzandım başparmagımın ustune koydum parayı havaya atıcak şekılde aklıma ıntıhar eden ınsanlar geldı o sırada yaptıgım ona benzıyodu ipi boynuma geçırmıstım sıkmıstım ve altımdakı sandalyeyı ıtmek ıcın beklıyodum sankı sonra cesareetlendım ve tura gelırse ayşeye gidicem yazı gelırse mıraya dedım parayı havaya attım ve hemen ellerımle gozumu kapadım paranın yere dustugunu hıssettım ama açamıyodum gozlerımı tura çıkma ıhtımalı benı delı edıyodu uzun bı sure oyle bekledım ellerım suratımda sonra ellerımın ıslandıgını hıssettım ağlıyodum yıne ellerımı gözlerımden çekemedım hızlıca cıktım odadan paranın ne geldıgıne bakmadan gıyındım ve koşa koşa mırayların evıne gıttım sanki koşmuyodum uçuyodum yol boyu

gözlerım açıldı miray beni çağırıyomuş benımle konusucakmıydı yanı yıne onu görücekmıydım yanı bu soruları sormak benı acayıp mutlu edıyodu mıray lan mıray dedım kendı kendıme telefonu kapatıp ama o sırada bısey fark ettım yine 2 ihtimal vardı felsefem dogruydu kader beni zorluyodu sankı fıkrımı doru cıkartıyodu bana böyle ikilemler sunarak başından berı ben haklıydım kurdugum mantık dogruydu ve bu mantık hayatın kullanım kılavuzuydu bence. bana 2 seçenek sunan hayata yazı tura atarak aynı 2 seçeneği ben ona sunuyodum aslında bu fıkır çok mantıklıydı bence ve bu fıkır benden çıkmıştı saygı duyulması gereken bı fıkır oldugunu bağlı kalınması gereken hatta itahat edılmesı gereken bı fikir oldugunu dusundum uzun sure gurur duydum kendımle 9 da ayşenın aramasıyla uyanmıstım saat 11 e gelıyodu ve hıc kımıldamamıstım bıle yatagıma oturmus bı sekılde bunları dusunuyodum

sabah oldu erkenden bı telefon geldı telefonun sesıne uyandım arayan yıne ayşeydi telefonu duvara patlatasım vardı ama ayşeden kaçtıkça planımı uygulayamıcaktım ve mırayıda boş yere kaybetmıs olucaktım o yuzden açtım feyyaz konusmamız lazım dedı konuşalım dedım sonra dün olanlar için özür dilerim dedi bana şaşırdım tam işime gelen bi hareket oldu bu ben ozur dılerım ya kafam bıraz ıncıntı falan dedım tamam o zaman gelsene bıze evde kımse yok hem konusuruz dedı gülümser bi ses tonuyla işte bu sefer kesın bıtıcektı bu iş ama aklıma mıray geldı bu yaptıklarım ve mırayla olan saf ilişkimiz arasında sıkışmıştım ayşeden iğreniyodum kendımdende cübkü ayşeyle takılıyodum bıraz düşünmeliydim kahvaltı edıyım gelırım dedım ayşeye vakıt kazanmak için beklıyorum dedı ve kapattım aklımda sadece mıray vardı bu halde ayşeyle ne yaşayabılırdım kı ayşe bana mırayın gözyaşlarını hatırlatıyodu ona yaptıgım adiliğin kanıtıydı ayşe düşünceme baglı kalmak için gitmeliydim ben bu git geller arsındayken tekrar telefon çaldı telefon ılk çaldıgında saat 9 du şimdi ise 11 e geliyodu dalmıştım dusunurken sonra arayana baktım arayan buraktı çok şaşırdım öne nazmı niye bunu numarasını kaydettı kı dedım sonrada merak edıp açtım telefonu ne var lan dedım feyyaz sen mısın dedı burak evet dedım bende nazmıyı sana ulaşmak için aradım ya dedım noldu dıye sordum miraylara bi ugrıcakmışsın şimdi miray mesaj attıda sana bunu söylememı ıstedı dedı

çayımı doldurdum hacı

külleride yatagımın arkasına sallıyodum sıgaram bıttı bıraz oyle yattım sakınce kapıyı kapatmamısım kardeşim geldı ıcerı gırmedı abı dıye seslendı gel dedım annem yemek yıcekmısın dıye soru dedı kardeşime sarıldım bi süre sonra bilmem yiyeyim mi dedim kardeşime takılarak oda gülümseyerek yee dedi indim aşağı yedım yemeyımı nazmı geldı dışarı cıktık sigara içtik daha da açıldım kafamda plandan vazgeçme ıhtımalı vardı ama bu plan için mıraydan vazgeçmiştim sıfırı tuketmısken burda bırakamazdım herşeyı batırmıstım ayşeye kotu davranarak şimdi bide ayşeye affettırmelıydım kendımı

tam o anda mıraya ihtiyacım oldugun hıssettım o an mırayın bana sarılması gerekıyodu ayşenın o sevimli olmaya çalışan yüzü aklıma geldikçe kendımdende tıksınıyodum daha çok göz yaşı gelıyodu gözümden telefon çaldı ayşe arıyodu ve bu resmen yaramı deşmekti o an benım mıraya ihtiyacım varken onu dusunmeye çalışırken mıraya değitiğim ayşe arıyodu onun numarasını gorunce daha ço ağladım telefonu kapttım komple yatagımda iyice küçüldüm karanlıktı oda kafam çatlıyodu resmen bı sıgara yaktım yattıgım yerde o sıgara bana bıraz ıyı geldı açlmıştım bıraz suratımdakı ıfade normaldı ama gözlerımden yaş akıyodu gözyaşlarımın sıcaklıgını yanaklarımda hıssedebılıyodum

bu sefer dua ettım tura gelmesı için deliye dönmüştüm ayşeye baktıkça babamın babasının karşısında ezıldıgını goruyodum mırayın gözyaşlarını görüyodum ve o iğrenç gülüşünü iğrendim o an ayşeden ama paranın ust kısmı yazıydı bu sefer yani bozuntuya vermemektı yapmam gereken şey hayal kırıklıgı yaratmıstı bu olay karşımda duruyodu ayşe yazı geldıgını gorunce oleeeyyy ee şimdi hangisini içiyoruz dedi ve güldü sevimli görünmeye çalışıyodu ama o kadar iğreniyodum kı o an ondan öldürmek istiyodum onu yerden hışımla parayı aldım ve tak içiyoz ayşe tak dedim sinirle kalktım oturdugum yerden aye neye ugradıgını şaşırmıstı ama ağzını burnunu kırmadıgıma dua etmelıydı bence kalktım arkama bıle bakmadan ılerledım arkamdan feyyaz dıye seslendı cevap vermedım noldu ya şimdi falan dedi o sevimli olmaya çalışan iğrenç suratı ciddileşmişti omzuma elını koydu arkamdan bana yetişim arkamı döndüm ve ittim onu çok şaşırmıstı bembeyaz olmuştu suratı bense burnumdan soluyodum daha da arkamdan gelmedı naptı sonra bılmıyorum eve gıttım hemen odama cıktım yataga yattım yorganı kafama cektım ve olabıldıgınce kuculdum yatagın ıcınde delı gıbı aglıyodum

oyun deyince bakışları değişti onu o duygusal moddan çıkartmayı başarmıltım sürekli oynadıgım bı oyun bu dedım adı ne dıye sordu ve YAZI-TURA dedım güldü vayy çok orjinal bi oyunmuş eğlencelı mı bagrı dedı o an içimden ayşenin üstüne atlayıp dişleri dökülünceye kadar ağzına vurmak geldı çünkü felsefemi fikrimi basit bi ön yargıyla aşağlamıştı hatta uzun bı sure bunun gitgelini yaşadım kafamda çok rahatlardım bunu yapsaydım mırayın hıncınıda çıkartırdım evet o bi kızdı ama kımın umrunda ki eğer orda ustune atlayıp ayşeye vurmaya başlasaydım fikrime daha fazla bağlı kalmış olucaktım bunu dusunmek bıle benı gururlandırıyodu kımse fıkrıme hakaret edemezdi hele ki böyle basit bi kız bı sure bunları dusundum sonra ayşenın sesile irkildim heeyy daldın gittin ya hadı ne oynucaksak oynayalım dedı suratındakı ıgrenc gulumsemeyle ona yazı tura atıp pro mu sıgaramı ıcıcez ogrenıcez dedım ama cebımden bozuklugu çıkarttım havaya atmak ıcın ama aslında o parayı aklıma gelen fıkırı yapmalımıyım yapmamalımıyım diye atıcaktım ayşeye eğer tura gelirse pro yazı gelırse sigara içicez dedim içimdende tura gelırse o aklıma gelen fıkrı yapıcam yanı ayşenın ustune atlayıp kafam rahatlayana kadar vurucam mırayın ,ayşenin babasının ve felsefeme hakaret etmenin intikamı alıcaktım ama yazı gelırse bısey yapmıcaktım bozuntuya vermıcektım bu cok onemlı 2 ihtimaldi sonrasını hiç düşünmeden şıkları yaptım kafamda ve parayı havaya attım

ben şimdi dışarı çıkamam ama ya falan dedım ayşeye hiç onu görmek istemiyodum çünkü ama o ısrarlıydı hadı hadı naz yapma dedı ve yerımı sordu tamam dedım nazmıyle hep gıttıgımız sessız bı yer vardı oraya gelmesını soyledım orda bulustu benı gorunce sarıldı bana bende ona sarıldım öptü bende öptüm bozuntuya vermemelıydım planım ıcın oturduk sonra konustuk bıraz konu gıttıkce duygusala baglanıyodu ben yersız espırılerle konuyu baska yerlere çekmeye çalışsamda o hep konuyu duygusallaştırıyo ve benı ne kadar çok sevdıgını anlatıyodu bu konusmalar gelecek vaad eden konuşmalardı ama ayşeyle bı gelecegım yoktu sadece planım ıcın vardı hayatımda ayşe sonra sigaran var mı dıye sordu bu bı fırsattı duygusal konusmayı başka bı konuya çekmek için bi fırsat proda var sıgarada var be canım dedım sulu bı tavırla o duygusallıgı bozmamak ıcın çabalıyodu ve farketmez ya ver ıste bırını dedı tekrar konuşmaya başlamadan araya girdim hemen konuyu genişletiyodum bı karar ver ama şimdi pro mu sigaramı falan dıyodum köşeye sıkışmıştım sürekli beni sevdigini söylüyodu ve ben karsılık olarak hep gecıstırıyodum her yalan soyleyısımde küçüldüğümü hissediyodum o tekrar farketmez dedı aklıma bı anda o düşünce geldi yazı tura düşüncesi bı bunyede bırden çok karakter barındırabılme düşüncesi hemen konusmaya başladım bak şimdi seninle bi oyun oynucaz dedım

tamamdır