*uzun uzun yazıcam gençler biryere ayrılmayın)" >*~

1) Hikaye Fazla Uzun Rez Alıp Şukulayın Atıcam Part Part

Hayatım boyunca zombi filmleri izledim, oyunlarını oynadım ve hikayelerini okudum. Hayal ettim hep olsa nasıl olurdu diye... neyse başlıyorum
Fazla televizyon izleyen birisi değilim genelde bilgisayarda telefonda takılırım, haberlere de pek bakmam ara sıra nadiren bakarım bir gün internette bu videoyu gördüm ( http://www.youtube.com/watch?v=8B_vyPMNJDI bunu amatör çekip ajanslara yollamış binler nasıl olduysa ), dedim hıyarın teki delirmiştir arkadaşını yiyordur ne virüsü hıamıına diye düşündüm, fakat içten içe ''acaba?'' dedim ve ardından haftalardır açmadığım televizyonu açtım haberlere bakmaya başladım. Çoğu kanalda biraz önce gördüğüm florida da ki zombi saldırısı vardı ama endişelenmedim ve kendi kendime '' gibseler gelmez, ayrı kıtadalar amk okyanus var nereye geliyor'' dedim. O gün ama kıllanmaya başladım yinede. Günler gayet normal geçiyordu ama düşünmüyor değildim nasıl çıktı bu olay diye '' gibtiğimin dengesiz amerikalıları rahat durmamıştır yine'' dedim, ve haberleri açtım bakmak için...

Açtığımda şok oldum diyemiyorum çünkü amerikalı mallar her işi tak ettikleri gibi bir gibi beceremeyip salgını engelleyememişlerdi. Bildiğiniz yannanı yemişti amerika kıta olarak birde amk kuzey güney ikiside, dedim zaten mekgiba, arjantin, brezilya da mal bunlar kendi kendilerini giber durur dedim. Kurtulanlar ise uçağa gemiye atlayıp avrupaya ve ya avusturalya' ya gitmeye çalışıyorlarmış ama çok geçmeden uçak seferleri durdurulmuş ( bizde yedik amk yannan kafalılar yüzünden bize de sıçrayacak ipneler ). Neyse amk gayet normalmiş gibi hayatıma devam ettim, aileme komşulara arkadaşlara falan anlattım bu olayları mallar yok el kaidedir yok efendim rusya binlik yapmıştır falan filan, alayı yannanı yiyecek haberleri yok diyorum bende, sadece bir iki hayalperest asosyal inek bin bana inanmıştı ama onlarda mal olduğu için ellerinden bir şey gelmiyordu kimse giblemiyordu onları.

quote/+15&-newnickname/quantumm/confirm.cls

lan noluyo dedik adamlar arkalarına bakıyorlar sonra bi ses duymuş gibi

neyse sona doğru bişey geliyo 1974 diye siyah beyaz o adamların cenazesi

neyse benim içimde bi korku hissi doğdu bu alev teyzeyi görünce ne zaman dışarda birini görsem sanki beni izliyorlarmış gibi geliyodu

ben o cd ye bidaha bakmaya karrar verdim vermez olaydım

cd kasetten çekilmiş

yine izledim bişey farkettim arkada inşaat gibi bişeydi

sonra biraz araştırıyım bakalım şunu dedim yazıları araştırdım ne olduğunu bulamadım cahiliz ya amk ozamanlar

tamam dedim ölen 3 adam yazdım yine bişey yok

cd de bişey vardı bişey bişey bişey yazıyodu türkçe onu yazdım web sayfalarının sonuda bi site de biHABER yazıyodu

KiM ÖLDÜRDÜ!

bu 3 adamı kimin ve neyin öldürdüğü hala belirlenemedi

gece yarısı saat 12 civarında bulunan cesetlerin otopsisinde bişey çıkmadı

olay batıkentte küçük sitede olduuuu!!! sıctık dedim sıctık

panpalar bu önceki hikayem o olaydan tam 4 sene sonra şimdi lunaparkta çalışırken başıma gelenleri anlatcam

Lunaparkta başlayan Cin li hikayem

Herşey kuzenimgilin bize gelmesiyle başladı...

Tarih 10 ağustos 2009 kuzenler bize geldi tatil için kendileri istanbulludur.

bunlar bizde yatıyo eğleniyoz falan ondan hergün dışarı çıkıp geziyoz dondurma yiyoz birlikte anlayacağınızHAYAT boş pompala çoş u yaşıyoz

14 agustos 2009 tarihine kadar kuzenler bizde kaldı gitcekleri gün gece gidecekler.

öğlen saat 13:00 civarı kardeşimle birlikte dışarı çıktılar ekmek almaya

bunlar geldiler bir gariplik var bunlarda ne oldu felan diyoz bişey yok diyolar

sadece bir şey bulduk o ne diyoz cd dediler üstünde değişik yazılar vardı

şimdi kuzen var benim bir tane bana aşıkmış gitmeden evvel söyledi bana

bende ne yapıyım içeste karşıyım

anlattım olayı böyle böyle diye de neyse hikayeye devam edelim

cd ye baktık açsakmı açmasakmı lan dedik ya ferre felan çıkarsa da

neyse ben bi cesaretle açtım bu cd yi

ilk başta 1973 yazıyo siyah beyaz bi ekran var sonra bi kaç adam görünüyo adamlar

değişik bir dille konuşuyo konusurken arkalarından değişik bişey geçiyo görmelisiniz

siyah saclı uzun sacı orta boylu ayakları görünmüyo gecerken

Rez alıp şukulayın devamı var daha hikayenin 50/1 i bile değil gerçekten korkmayanlar devam etsin

Hemen bi yoklama alalim

Nick6 Onerin bu arada

1) Liseliler Gelince Trendde Bunu Gorsunler Amk
2) Nede sukulayip rez alalim gececi tayfa belli olsun

kızla beraber aldık 6'lı biramızı açıldık denize.

ben sırtımı ufuk tarafına vermiş ahenkle kürek çekerken o da karşımda birasını içiyor, kajusunu yiyor, bir yandan da türlü şebeklikler yapıp beni güldürmeye çalışıyor.

arkadan güzel bir müzik de çalıyor falan derken baya ilerlemişiz. baktım geri dönerken sıkıntı olacak bıraktım kürekleri geçtim kızın yanına.

biralar da bitmek üzere kafalar hafif çakırkeyf, daldım boynuna oynaşmaya başladık. tam işi ciddiye bindireceğim engelliyor tabi. oramı tutma, buramı elleme, kulağımı yalama gibi kezbanlıklarla ömrümden ömür yiyor.

kaç saat böyle güreştik bilmiyorum, bir baktım hava kararmış, güneş batıyor. neyse ki akıntı bizi kıyıya doğru yanaştırmış biraz biraz, içim rahatladı. tam geçtim küreklere bir adam sesi duydum.

'yiğeeeennn huuooppp' diye bağırıyor biri. biraz ötede bi balıkçı takası. üstünde 4-5 tane adam, bize bakıyorlar. kız var bi de yanımda hayırdır dayı!? diye sert bir tonda bağırdım ben de.

'biz burada gümüş balığıyla, istavritle uğraşalım, adam köpek balığını zütürmüş baksanıza ya ahahahah' diye anıra anıra güldü bana bağıran. sonra yanındakine döndü yine bağırıyor tabi biz de duyalım diye, 'ısırır mı bu hikmet?' diye sordu. hikmet 'ısırmaz mı kaptan, koparır şerefisizim' diye cevap verdi.

benim kafa attı tabi. kız da sindi sandala kaldı. 'adam gibi konuşun lan huur çocukları' diye bir bağırdım ama inlettim ortalığı. bir baktım takada kimse kalmamış. saniyesinde pata pata pata diye çalıştırdılar motoru bize doğru geliyorlar.

yapıştım kürekleri kıyıya doğru çekmeye başladım ama imkansız yani. ağzımla pata pata pata dedim yine olmadı. adamlar motor gücü kullanıyor, çağ olarak ilerdeler.

kıza 'ben elimden geldiğince seni korumaya çalışacağım çisem, ama ikimizin arasında bir tercih yapmak zorunda kalırlarsa, seni gibeceklerdir... ' dedim dürüstçe. başladı ağlamaya dıbına koyim.

taka geldi zütümüzün dibine kadar. adamlar baktı kız ağlıyor. 'naptın lan kıza?' diye bağırdı bana kaptan olan. 'abi sizden korktu, babası da yok bunun, öyle duygusal zaten hep ağlar. şehitmiş babası' dedim. 'yapma ya' dedi hikmet abi.

'şaka yaptık biz kızım' dedi kaptan. 'hadi bakın keyfinize' dedi hikmet abi, uzaklaştılar.

ben hep altıma falan işemişim zaten. dedim atlayayım şurada, gibtirip gideyim bu hayattan. baktım çisem ağlayınca bi tatlı olmuş. çıkardım pantolonu.

adana'dan istanbul'a giden kamil koç turizmin yolcusuyuz ikimiz de.

saçlarını topuz yapmış, tweety desenli gri bir pijama ve yine gri kapşonlu bi sweat giymiş. o kadar tatlı ki, gidip hiçbir şey demeden sarılası, bırakmaması geliyor insanın. gayet masumane duygular besliyorum yani. o sırada muavinle göz göze geldik.

bana baktı, benim bakışlarımdan kızı yakaladı ona baktı. bana baktı, gülümsedi. ona baktım, kıza baktım, ona baktım gülümsedim. kızın yanındaki kıza baktı, gülümsedi, bana baktı gülümsedi. anladım, benim kıza baktım gülümsedim. ona baktım gülümsedim. anladı.

yanıma geldi.

şimdi şöyle yapıyoruz diye başladım söze. sen beni göstererek, bu kahveler beyefendiden geldi diyorsun ve kahvelerini ikram ediyorsun. komik bir şey, hoşlarına gidecektir. sonra onlar bana bakınca ben başımla selamlıyorum ve tadında bir kuullukla önüme dönüyorum.

sonra ne olacak abi dedi meraklı bakışlarla muavin.

sonra ilk molada bitecem zütlerinin dibinde. ben benim kızı ayarlayınca, diğerini de sana yönlendiririm. yattı mı aklına dedim.

elinde tuttuğu kaynar su dolu termosa baktı. yattı dedi.

servis arabasını alıp kahveleri koydu ve adeta bir 5 yıldızlı otel komisi edasıyla kurbanların yanına vardı. kahveleri uzattı. beni gösterdi. kızlar önce şaşkın bir ifadeyle, sonra da birden hoşnut bir ifadeyle bana baktılar ve hiç beklemediğim bir şekilde el salladılar. içimden muavinin yedi sülalesine yasin, bakara gibi en statülü duaları gönderirken gülümseyerek karşılık verdim bu hareketlerine.

muavin yanıma geldi. oldu mu lan dedim. olmaz mı abi, yandı kızlar dedi. beni heyecan bastı. terlemeye başladım. ilk molada işi bitirecektim resmen. çok kolay olmuştu.

bilmem ne oğlu tesislerinde durduk. önce kızlar indi, arkalarından cüneyt arkın gibi atladım indim ben de. sigarasını yakmaya çalışıyordu benimki, müsaadenizle dedim, yaktım sigarasını. teşekkür ederim tatlım dedi. tatlım? bir sigara yakmaya tatlım? gidip cips mips alsam arka koltukta grup yaparız herhalde diye düşündüm.

sonra bu tatlımlar, hayatımlar çoğaldı. ve kilitlendiğim kızın 'sen hangi şehirden üyesin lgbti'ye?' sorusunu duyduğumda anladım olayı. üzerine de diğer kız benim kıza 'ben lavaboya gidiyorum aşkım' deyince beynimden vurulmuşa döndüm.

muavin olacak huur çocuğu biliyormuş bu karıların lezbiyen olduğunu. beni de gay diye tanıtmış, kahve ikrdıbını da buna yormuş. kükreyerek girdim otobüse. yoktu muavin. geçtim oturdum yerime. başka muavin geldi. işi bırakacaktı da gider ayak beni mi gibti bin? o gaydi de, kıskandı da mı yaptı? o kızlar akrabası mıydı? gibi yüzlerce soru var kafamda. ama ne olursa olsun gördüğüm yerde önce güzel bi zütünü gibecem muallaknin

adana'dan istanbul'a giden kamil koç turizmin yolcusuyuz ikimiz de.

saçlarını topuz yapmış, tweety desenli gri bir pijama ve yine gri kapşonlu bi sweat giymiş. o kadar tatlı ki, gidip hiçbir şey demeden sarılası, bırakmaması geliyor insanın. gayet masumane duygular besliyorum yani. o sırada muavinle göz göze geldik.

bana baktı, benim bakışlarımdan kızı yakaladı ona baktı. bana baktı, gülümsedi. ona baktım, kıza baktım, ona baktım gülümsedim. kızın yanındaki kıza baktı, gülümsedi, bana baktı gülümsedi. anladım, benim kıza baktım gülümsedim. ona baktım gülümsedim. anladı.

yanıma geldi.

şimdi şöyle yapıyoruz diye başladım söze. sen beni göstererek, bu kahveler beyefendiden geldi diyorsun ve kahvelerini ikram ediyorsun. komik bir şey, hoşlarına gidecektir. sonra onlar bana bakınca ben başımla selamlıyorum ve tadında bir kuullukla önüme dönüyorum.

sonra ne olacak abi dedi meraklı bakışlarla muavin.

sonra ilk molada bitecem zütlerinin dibinde. ben benim kızı ayarlayınca, diğerini de sana yönlendiririm. yattı mı aklına dedim.

elinde tuttuğu kaynar su dolu termosa baktı. yattı dedi.

servis arabasını alıp kahveleri koydu ve adeta bir 5 yıldızlı otel komisi edasıyla kurbanların yanına vardı. kahveleri uzattı. beni gösterdi. kızlar önce şaşkın bir ifadeyle, sonra da birden hoşnut bir ifadeyle bana baktılar ve hiç beklemediğim bir şekilde el salladılar. içimden muavinin yedi sülalesine yasin, bakara gibi en statülü duaları gönderirken gülümseyerek karşılık verdim bu hareketlerine.

muavin yanıma geldi. oldu mu lan dedim. olmaz mı abi, yandı kızlar dedi. beni heyecan bastı. terlemeye başladım. ilk molada işi bitirecektim resmen. çok kolay olmuştu.

bilmem ne oğlu tesislerinde durduk. önce kızlar indi, arkalarından cüneyt arkın gibi atladım indim ben de. sigarasını yakmaya çalışıyordu benimki, müsaadenizle dedim, yaktım sigarasını. teşekkür ederim tatlım dedi. tatlım? bir sigara yakmaya tatlım? gidip cips mips alsam arka koltukta grup yaparız herhalde diye düşündüm.

sonra bu tatlımlar, hayatımlar çoğaldı. ve kilitlendiğim kızın 'sen hangi şehirden üyesin lgbti'ye?' sorusunu duyduğumda anladım olayı. üzerine de diğer kız benim kıza 'ben lavaboya gidiyorum aşkım' deyince beynimden vurulmuşa döndüm.

muavin olacak huur çocuğu biliyormuş bu karıların lezbiyen olduğunu. beni de gay diye tanıtmış, kahve ikrdıbını da buna yormuş. kükreyerek girdim otobüse. yoktu muavin. geçtim oturdum yerime. başka muavin geldi. işi bırakacaktı da gider ayak beni mi gibti bin? o gaydi de, kıskandı da mı yaptı? o kızlar akrabası mıydı? gibi yüzlerce soru var kafamda. ama ne olursa olsun gördüğüm yerde önce güzel bi zütünü gibecem muallaknin

Arkama Gres Yağı Bastım Beyler Pişmanım

Malum vizeler falan var beyler kütüphanede sabahlıyorum bir kaç gündür.E haliyle öğrenci adamız yiyecek ihtiyacımıda tost, döner, sandviç gibi şeylerle karşılıyorum mideme 3 gündür sulu yemek girmedi. Dedim bir eve gideyim de duş falan alıp biraz yatakta uyuyım masada uyumaktan telef oldum amk. Neyse gittim eve güzelce duşumu aldım koydum kafayı uyucam ama o üç gündür yediğim tostlar, dönerler falan anüste baskı uyguluyor sıçmam gerek.
Gittim tuvalete aldım pozisyonu başladım ıkınmaya ananı gibeyim bir tak geldi züt deliğimden çıkmıyor ucunda kaldı. 5 cm çapında devasa bir şey amk. Azcık daha ıkınıyım çıkar dedim 2-3 cm çıktı ama öyle bir acı yok beyler. Gözümden nasıl yaş akıyor görmeniz lazım zütüm yırtılcak o derece. Ulan felç inmiş gibi kaldım hareket bile edemiyorum dedim böyle olmucak dışarıdaki taku koparıp attım geri kalanıda parmakla derinlere doğru itip çektim donu çıktım tuvaletten.

Düşünüyorum acaba bunu nasıl çıkarıcam diye biliyorum biraz sonra tekrar çıkmaya çalışacak çünkü.O an aklıma bir fikir geldi indim bizim depoya aldım gres yağını çıktım eve. Onun bir tane makinası var bilenler bilir arkadan itersin ucundan yağ çıkar. Soktum ucunu züte başladım yağı basmaya baya bastım yeter artık bu kadar heralde dedim. Tuttum zütün yanaklarından sallaya sallaya onu yedirdim bide. Başladım beklemeye bakalım ise yarıcak mı diye. Ulan bi basınç hissettim karnımda dedim geliyor tuvalete gidiyim artık.Tam kapının önündeyim bir hapşurdum donum yırtılıyordu amk zütümden adeta tüfek gibi ateş ettim. Baktım donda kocaman yağlı tak kütlesi duruyor. Neyse rahatladık dedim ama sorun bundan sonra başladı gülmeye gelmiyor amk direk altıma sıçıyorum.O kadar pis bir yağ ki yıkadım yine fayda yok geçmiyor amk siz siz olun böyle şeyler denemeyin beyler bu yaştan sonra bez bağlamaya başladım ev ahalisinin maskarası oldum :((

Oncelikle selanun aleykum bende her incici panpaniz gibi 1.80 boy 80 kiloyum neyse olay ateist ogretmenim ve benim aramda gecior hemen baslayayim

Bizim okulumuzda ateist bi fen ogretmeni var bize sinifa girdi ve aynen soyle dedi

Ogretmen : O
Ben : B

O : Evet gencler allah bizim yani
hepimizin cennete girmesini istiyorsa neden bizi sinva aliyor

B : hocam sizde bizim dersi gecip takdir almamizi istiyorsunuz nesen sinav yapiyorsunuz

sonra hoca tenefuste imana gelsi aq neyse adet yerini bulsun buda boyle bi animdir

Varsa sorun hemen yanitlarim

1) Cok fazla istek geldi sorularla ilgilu sorusu olan sorabilir

Konu buöamıyoruz donduk napak yardımm

Bizden başka kalan öğretmen ya da öğretmen yakını da yoktu... Aslında içerisi biraz terk edilmiş gibiydi.

Sabah olmuştu , kahvaltı yapmak için kafeteryaya indik.

O sırada orta yaşlı bir esnaf vardı... Macun , kağıt helva gibi şeyler satıyordu.

"Hoşgeldiniz Şanlıurfa'ya" dedi.

"Hoşbulduk" dedim.

"Maşallah , çok gençsiniz... Talebe misiniz muallim mi ?" dedi.

"Öğretmenim bey amca." dedim.

Hangi okulda çalışacağımı sordu.

"Karakeçi köyü N***C***A*** Orta okulu" dedim.

Yüzü düşmüştü.

"O köye daha önce gittin mi ?" diye sordu.

"Hayır bu ilk gidişim olacak" dedim...

"O köye gidişin olursa dönüşün olmaz evladım... O köyün bütün yolları yine o köye çıkar.O köyün halkı kafirdir kafir... Gitme o köye , gerekirse bırak mesleğini ama gitme o köye" dedi.

Eşim huzursuz olmuştu... Onu da alıp odaya çıktım.

Biraz endişeli gözüküyordu , ona nedenini sordum... Sinirliydi ayağa kalkıp

"Bak işte duyduğumuz kaçıncı kötü söz... Belli değil mi yeterince ? Ben bu köyde yaşamak , çocuğumu orda dünyaya getirmek istemiyorum." dedi.

( şukularınızı atın trende girelim herkez okusun)

Aşağıdaki hikaye Öğretmen Fuat Erdağ ve eşi Füsun Erdağ'ın başından geçen olayları konu alacaktır.
Kişilerin izni sonucu buraya ve belli sosyal ortamlarda yazıya geçilmesi için izin alınmıştır.

"De ki ; Düğümlere üfleyen büyücülerin şerrinden Allah'a sığınırım."
(Felak 4)

• Hikaye Fuat Erdağ'ın ağzından yazılmaktadır*
__

1950'li Yılların başıydı... Genç bir öğretmendim. Eşimle de çalıştığım okulda tanışmıştım. Kendisi daha sonradan sağlık problemleri nedeni ile işi bırakmıştı.

Çocuğumuz olmuyordu , o dönemin şartlarıyla bir çok tedavi yöntemi uygulasak da Allah bize bir evlat sahibi olmayı bağışlamamıştı.

Hayatımı eşimin mutluluğuna adamıştım , birlikte güzel bir yaşantımız vardı.

Füsun'un bir ailesi yoktu... Çocukluğundan beri yalnızdı , zaten 10 yaşından beri yetimhanede yetişmişti.

Birbirimize hem aile hem arkadaş hem de hayat arkadaşı olmuştuk.

Bir gün yine babamlarla birlikte otururken eve faks gelmişti... Faksın içeriğinde tayin olduğum şehir yazıyordu.

Aslında internette araştırırsanız yine göreceksinizdir.Şanlıurfa'nın Karakeçi köyündeki N*** C*** A*** Orta okuluna tayinim çıkmıştı.

Okulun adını okumamla evdekilerin suratı düşmüştü... O dönemler Karakeçi köyündeki hikayeler bütün ülkece yaygındı... Büyüye , cine inanan birisi değildim...

Bana yapılan uyarılara da gülüp geçiyordum... Eşimle 1-2 ay gibi bir sürede hazırlandık ve yarı yıl tatilinin gelmesiyle Şanlıurfa'ya yola çıktı.

Dönemin otobüsleri ağır ağır gidiyordu... Aslında yaşadığım şehir ile Şanlıurfa arasında çok fazla bir mesafe de yoktu (Yaşadıkları şehrin saklı tutulmasını istedikleri için burada detay vermiyorum.)

Beş-altı saatlik bir yolculuğun ardından Şanlıurfa'ya varmıştık... Sömestır dönemiydi ve ortalığı kar zütürüyordu.

Karakeçi köyüne varabilmemiz zor gözüküyordu ve o geceyi Şanlıurfa'daki öğretmen evinde geçirmemiz gerekecekti.

Merkezdeki öğretmen evine geçtik... Saat 2-3 sularıydı sabah erkenden yola çıkacağımız için uyumaya başlamıştık.