benimkiyle ne alakası var bunun pekekent ben pantlonu sıyırıp koşuyorum bunuda şimdi sen atınca okudum

türk kürt kardeşliği diyen huur çocukları gelmemiş hala

adamın beyin lobu bizden daha fazla heralde amk

serkan doğru söylüyomuş sitede amlılarda varmış

yarışmada bi gib beceremeyen sakatlık numarası yapıyo amk ben inanmıyorum bu binlere

kardeşim benim ben 23 yaşındayım kendimi geliştirdim farklı 31 çeşitlerine yönel. Mesela kolluk gibmeyi dene şişir önce kolluğu arasını sabunla git gel yap oraya amdan farkı yok

nerde bir kürt iki dürt bir sürt

açılsın beyler. istanbul un tüm martılarını buraya toplayıp ekmek atalım Berkin in kaşlarını pardon martıları sonsuza kadar yaşatalım

Berkin Elvan yalnızca kaşlarını beslemek için ekmek almaya giden masum bir çocuktu

beyler dönem beyblade dönemleri. Taso devrinden sonra dönemdi hatırlarsınız.Amk o zamanlar herkes bi beyblade alır mermerin üstünde falan mahallece kapıştırırdık. Neyse benim beyblade i hep giberlerdi bende eve gidip ağladım babam dayanamadı amk beni toysrus a zütürdü. Işıklı falan bi beyblade aldım kendime görseniz ama var ya yok böyle bişey amk. Geldim mahalleye dedim gibtim belanızı binler. Erkan diye bi huur çocugu vardı oda gitmiş ne alırsan 1 milyoncudan dışı demir beyblade almış ikisinide bi attık aynı anda benimki kırıldı paramparça oldu amk ağlayarak eve gittim

her gun markete gidip ucbes cips alip sadece tasolarini icinden alıp bütün gün oynuyoduk amk. tabii o aralar ''kökmek'' fiili kullaniliyor.
her zamanki gibi bi gun ciktim gima'ya aldim cipsi sirada bekliyorum. ve kasiyerin ismi gozume carpiyor.
ismi ''soner köken''.
ben butun o malligimla adama diyorum ki:
-abi sen köküyor musun hep?
-git lan baska kasaya.
-peki

Sizde taso anılarınızı anlatın lan

iki arkadaş haydarpaşa dan maltepeye gitmek için otobüse bindik. otobüste kalan son koltuklara ayrı ayrı oturduk arkadaşımla... ben önlerdeydim, o epey arkalarda yer buldu... orta yaş ve üzeri birçok kadın bindi otobüse, muhtemelen altın günleri vardı, yemişler, semirmişler, keyifleri yerindeydi... yol uzun tabi, zaman ilerledikçe ayakta olduklarından sinirleri bozuldu, özellikle beni de hedef alarak, gençlerin yer vermemesi, edep, terbiye allah ne verdiyse yol boyunca konuşup durdular.. neyse, bizim durağa geldiğimizde kalktım, ben orta kapıdan, arkadaşım arka kapıdan indik... başladım topallamaya ve otobüsteki kadınlara dönüp küçük emrah tarzı bir bakış (vicdansızlar, şimdi siz utanın gibisinden) atmayı da ihmal etmedim tabi... kadınların suratları bir anda alt üst oldu... otobüs gitti... arkadaşım şaşkın... izah ettim ona etmesine ama, topallama rolünü de bırakamıyorum bir anda, çünkü indiğim yerde bir gören olursa bu çocuk ne yapıyor böyle densin de istemiyorum, bir topallıyor, bir düzgün yürüyor diye... apartmandan içeri girene kadar topalladım amk.

bir gün babamla parka gittik. çok sevinçliydim çünkü bigiblet sürecektim ve babam olduğu için özgürce takılabilecektim. babam bir banka oturdu ve at yarışı bülteni incelemeye başladı. ben de -ben dolaşıyorum baba- diyerek dolaşmaya başladım. her pedal çevirişimde -ohuiyhuyiiyi- şeklinde anlamsız sesler çıkartarak gülüyordum. parkın diğer çıkışına geldiğimde babama baktım ve hala bültenle uğraştığını gördüm. fırsat bu fırsat diyerek aşağı saldım kendimi. artık tamamen özgürdüm. ilk gördüğüm sokağa saptım, sokağa saparken hayalimdeki hareketi yapmayı denedim; ön kaldırma. abilerden öğrendiğim kadarıyla çok basit bir şeydi. sokağa sapmamla beraber yaradana sığınarak gidona asıldım. gidon elimde kaldı ve bigiblet 5 metre kadar gittikten sonra beraber düştük. ayağım yara bere içindeydi. işte o an her halinden evsiz olduğu belli olan bir çocuk gülümseyerek yaklaştı. yanıma geldi ve -alık kızan öle mi kaldırılır- dedi. bana üç dört tokat attı ve bigibletimi alıp kaçtı. daha doğrusu hepsini alamadı, gidona ananın yavrusuna sarıldığı gibi sarıldığım için onu benden koparamadı.

2 sene önce yazsam bu entry i millet duygulanıp ağlardı vay amk

bir gün istanbul da belediye otobüsünde gidiyoruz arkadaşlarla. bizim arkadaş boş yer buldu ve oturdu. sonraki durakta da eli bastonlu yaşlı bir amca geldi. arkadaş da kıllığına adama yer vermedi. adam o arkadaşın oturduğu koltuğun yanına geldi ve ayakta arkadaşın yer vermesini bekliyor. fakat arkadaş yerini vermedi. neyse adamcağızın da yazık bastonu otobüs hareket ettikçe bir o tarafa bir bu tarafa kayıyor. arkadaş dayanamadı ve yaşlı amcaya 'amca bastonun ucuna lastik takarsan kaymaz' dedi. adam söyle baktı sonra 'o lastiği zamanında baban taksaydı simdi sen olmazdın, ben de orda oturuyor olurdum' deyince bütün otobüs koptu. arkadaş o gün bu gündür belediye otobüsüne binmez...