the netin taşşaklarını vakumlayarak emiyim.

onları izleyerek kap kaparanlık şehir dışında bir yere gelmiştik... sanki artık burası ankara değildi... Araçları kap karanlık bir tünele girdi. Bizde o tünele girsekmi diye düşünürken;

b: bunlar bize bir şey demeden bu kap karanlık tünele girdiler... acaba bunlara güvenmemeliydik diye düşündünmü hiç ?
k: bilmiyorum, sadece korkuyorum tamammı ? zaten hayatımda yalnız biriydim ve bunların olması tamamen çıldırmak gibi.
b: yalnız değilsin yanında ben varım sakin ol, oraya gireceğiz ve bir şey olursa bu silahı al beni düşünmeden sen geri kaç...

diyerek kızı tembihledim, aracı takip etmeye başladık ve ilerledik kap karanlık tünelin içerisindeydik... ne bir ışık vardı, nede bir ses... karanlığın tonları adeta bir biriyle kavga ediyor gibiydi !

arabanın farlarını açmak istedim fakat, açılmadı ? her zaman açılan farlar neden şimdi açılmamıştı ? herhalde bozulmuştur diyerek geçiştirdim... katie verdiğim silaha silaha sıkıca sarılmış korkarak etrafa bakıyordu...

tünelin sonunda ışık gördüğümüzü sandık biraz daha hızlandım fakat, bir anda büyük bir gök gürültüsü sesi gibi katie arabadan dışarı bir anda birinni çekip almasıyla çıkmıştı ! Bana;

'' yardım et ! '' '' yalvarırım yardım et ''diyerek bağırıyordu arabayı durdum, arabadan dışarı çıktım katienin sesinin dışında sanki bu dünyadan olmayan sesler vardı ve gülüyorlardı. Karanlıkta ne yapacağımı bilemeden elimde silahımda yoktu silahı katieye vermiştim... Şimdi ne yapıcaktım ben ? nereye gittiklerini tam olarak görmeden, katienin son çığlıklarını duydum;

'' bunlar insan değil, yardım et bana ! '' ses yankılanarak karanlıkta kayboluyordu ! Bir anda arabanın içinden nasıl çekip almışlardı ? '' bunlar insan değil '' demek ne demekti ?

bende korkuyordum hemen arabanın içerisine girdim.

beyler en azından okuyoruz diye yazarsanız daha iyi olur boşu boşuan yazmıyım. kimse zaten şuku atmıyor ama en azından okuyoruz yazın beyler.

hiç bir yerde bir ışık çıkmıyordu sadece ses vardı, araba bile titiriyordu, yerler titriyordu ne yapacağımızı şaşırdık, hemen arabaya binip hızlıca gitmeye başladık yolda giderken bile sakin ıssız bir çöl ormanında kaybolmuşçasına, arkamızdan bilmediğimiz şeyler kovalıyormuş gibi kaçıyorduk...

Arabayı son sürat hızla sürüyordum, neyden kaçtığımızı bile bilmeden kaçıyorduk... Ama ses her yerden geliyordu... Kız bana bakıp;

k: acaba dünyanın sonumu geldi ? korkuyorum, yalnız olmaktan... Yalnız başıma olmaktan korkuyorum ıssız yerde tek başımayken düşünemiyorum kendimi, söyle bana nereye gitti bu insanlar ? bu seste neyin nesi ?

kız ağlamaklı olmuştu, ses kesildi fakat, hala korkuyorduk... Havanın serin rüzgarı eserken kız camı açtı ve esen rüzgar saçlarını dağıttı... kız oldukça güzeldi... sarı saçları yüzüne dalga dalga vuruyordu. Kıza baktım ve;

b: merak etme, yalnız değilsin. Nereye gideceğimizi buldum, ankaraya gidiyoruz çünkü, devletin ana birimleri orda olmalı ve orada bir şeyler bulabiliriz.

Aslında bunu söylerken bile umutlu değilim, sadece kızın o halini görmeye dayanamıyordum.. istanbuldan çoktan çıkmıştık bile uzun yollar boyunca ankaraya doğru ilerledik, ıssızdı ortalık bütün gece sürdüm sürdüm sürdüm... sonunda sabah oluyordu ve kıza baktım kız uykudan yeni kalkmıştı...

Ankaraya geldik ve buradada kimseyi görmedik, şehrin girişi sanki hiç bir kargaşa olmamış gibi nasıl bulunduysa, öyle bırakılmış gibi duruyordu. Kız bana baktı ve gözlerinin kızarmış olduğunu gördüm;

k: sanırım bu bir lanet, dediğin gibi ankaraya geldik fakat burada bile kimse yok.
b: ama neden yok ? bu bir nükleer çatışmamı ? fakat, değil. öyle olsaydı bir yerlerde yangın olurdu fakat her şey gayet yerli yerinde anlamıyorum bunu.
k: dediğim gibi lanetlendik...

ankara sokaklarında arabayla dolaşırken birden askeri bir araç gördüm, hareket ediyordu.

k: işte orada !
b: evet, gördüm lütfen sakin ol.
k: tamam hadi ilerleyelim sonunda insan bulmuş olabiliriz !

askeri aracın yanına yaklaştık, askeri araçta gerçektende 2 kişi vardı, 1 erkek 1 kadın olmak üzere 2 kişi bir askeri aracı askeri üstten çıkarmış ve kullanıyorlardı. Yanlarına yaklaştığımızda,

b: hey, merhaba biz istanbuldan geldik birilerini bulma umuduyla, siz kimsiniz ?

kız olan k1: erkek olan: e1

k1: hey e1 baksana birileri var burada...
e1: hey, merhaba dostum. Sonunda bir kaç insan görmek rahatlatıcı, bizi izleyin size ne olduğunu açıklayalım

dediler ve biz onların araçlarını izlemeye başladık.

Kıza neden burada kimsenin olmadığını sordum,

k: kız b: ben

b: korkmana gerek yok adın ne bilmiyorum fakat bazı cevaplara ihtiyacım var, bütün bu insanlar nerede ?
k: ...
b: korkmana gerek yok bende senin gibi ne olduğunu bilmiyorum, sadece lütfen... bu insanlar nerede ?
k: b b ben bilmi bilmiyorum.

kız korkudan biraz kekelemişti, ne yapacağım diye düşünürken kıza;

b: madem sende bir şey bilmiyorsan o zaman istersen benimle gelebilirsin arabam şurada geliyorsan gel çünkü ben bu kahrolası insanların nereye gittiğini bulmak istiyorum.

diyerek hafif bir tonlamada bıraktım. Arabaya doğru ilerledim kız gelmiycek gibiydi sonra arabayı çalıştırıp tam giderken biraz bekledim arabanın aynasından kızın geldiğini hatta koşarak geldiğini gördüm. Kız geldi ve oda kendi çantasını arabanın arka koltuğuna bıraktı ve;

k: özür dilerim, orada donup kaldım. Fakat, tek başımada kalamazdım. insanların nereye gittiğini bilmiyorum, keşke bilebilsem. Dünyada sanırım artık 2'miz varız ve dünyadaki en ıssız yerler bile karanlık.
b: seni anlayabiliyorum fakat, hiçmi kimseyle karşılaşmadın ?
k: belki bana inanmayacaksın fakat, dün gece herkesin oradan birden yok olduğu gece... Karanlıktı... ve ben ormanda kamp yapıyordum, sadece bir ses duydum ve dışarı çıktım. Ve hayır anlatamam çünkü korkuyorum !

Kız korkmuştu adını bile soramamıştım;

b: kusura bakma bunca şeyden sonra akıl edemedim adın nedir ?
k: adım katie benim babam burada amerikan konsolosluğunda çalışıyordu.
b: anladım, katie, yapıcak bir şey yok ben bize bir şeyleri açıklayacak birilerinin olduğu yeri bulmayı amaçlıyorum. hadi yola koyulalım.

kızla yola çıkmaya başladık, istanbul dışından çıkmıştık ve geri klan her yer ormanlıktı gece vaktine kadar sadece sürdüm... Kız biraz uyumuştu ardından araba hafif sallandığında tekrar uyanmıştı...

Karanlıkta, 2'miz sadece ilerliyorduk, ne olduğunu anlamadan. Etrafımızdaki şeyleri anlamdıradan...

Sonunda bir kamp gibi yere gelmiştik, kamp yerinde birilerini bulma umuduyla durduk ve kız arabadan inerek tuvaletini yapacağını söyledi ve göl kenarında bir yere gitti, bende kamp yerindeki çadıra bakarken kimseye rastlamadım...

Tam o sırada çat diye bir ses duyuldu, ve arkamdan kız geldi

k: hey, sadece ilerleyin göreceksiniz.
b: nereye ilerleyelim ? Sen tuvaletini yapmaya gitmeyecekmiydin ?

derken arkamı döndüm tekrar arkamı döndüğümde kız yoktu, bir süre sonra kız tekrar geldi ve;

k: geldim, beklediğin için teşekkürler.
b: önemli değil fakat, az önce neden sadece ilerleyin dedin ?
k: ben bir şey demedim ben tuvaletimi yapmakla meşguldum.
b: ama az önce biri bana gelip sadece ilerlememizi söyledi ? Ve o sendin !
k: hayır ! o ben değildim ne kullanıyorsun sen uyuşturucumu ?

dedi ve ben anlamdıramamıştım olayı, buradaki bulduğumuz su ve yiyecekleri arabaya koyup arabaya bineceğimiz sırada tekrar gök yüzünde inanılmaz korku salıcak bir ses geldi,

bir bomba sesi gibi fakat öyle böyle değil en karanlık yerde yalnız başınıza olduğunuzu düşünün sonra tam yanınızda bir şey çıkıyor ve yüzünüze doğru bağırıyor o derece korkutucu bir ses duyuldu, kız hemen arabaya bindi.

beyler en azından okuyoruz diye belirtin boşu boşuna yazmayayım.

hareket eden arabanın oraya doğru yürümeye başladım ve araba birden durdu, aslında biraz korkmuştum. Dünyada tekim ve hiç bir insan yok, ama hareket eden bir şey var. Ama o insanmı ? Belkide birden önüme çıkacak olan karanlık bir ruhtu ? Kim bilir...

Arabaya yaklaşıyordum... yaklaştıkça arabadan gelen sesler azalıyordu, arabada ki her neyse sesini azalttı, silahımı arabanın kapısına doğru doğrultarak ilerliyordum ve tam o sırada gök yüzünden bir ses yankılandı öyle gür bir sestiki korkmuştum ve ne yapacağımı bilemez haldeydim.

Arabaya iyice yaklaştım ve yaklaştıkça korkuyordum... Kapıyı tam açtım içeride ben insan bile beklemezken, onunda korktuğu belli olan sarışın bir kız çıktı... Kız korkudan ağlıyacak gibi olmuştu.

dışarı çıktığımda hafif bir esinti rüzgar vuruyordu, evden uzaklaşarak yola doğru çıktım ve yürümeye başladım herkes gitmişti.

Acaba ne oldu diye düşünürken ileride sağ tarafta bir silahçı dükkanı gördüm oraya gittim fakat, içeride kimse yoktu, ne olmuştu burada ? hiç bir şey sanki yerinden oynamamış gibiydi

Bende belki bir şey olur diye 1 adet m 4 ve gerekli mermileri aldım ve mermileri çantama koydum, yola koyulmaya devam ettim. ileride sanki trafik varmışçasına arabalar sıkışmıştı fakat, içlerinde kimse yoktu artık bunu olağan karşılıyordum ve bu işin yürüyerek olmayacağını anladım ve bir arabayı çalıştırmaya başladım.

Araba sonunda çalışmıştı nereye gidebilirim diye düşünürken Ankara'ya gitsem devletin gizli yer altı üsleri vardır diye düşündüm fakat, benim gibi sıradan birini almazladı ki onlarda gerçekten varsa ? Çünkü, kimse yoktu. Yalnızım.

Dünyada ki herkes dünyayı terk etmişti ve ben bir sırt çantası ve bir silahla bir arabanın içerisinde ne yapacağımı düşünürken ileride bir arabanın hareket ettiğini fark ettim.

devdıbını isteyen arkadaşlar rez alırsa devam ederim, şuku felan istemiyorum siz isteyin yeter yazarım beyler.

ne olduğunu bilmiyordum bir sabah baktığımda herkesin yok olduğunu gördüm sadece şaşırmıştım ve ne yapacağımı tam olarak bilemiyordum

evler, restorantlar, alış veriş merkezleri hiç bir yerden ses ışık bile çıkmıyordu, arabalar şehrin ortasında durmuş yerlerde kağıtlar sürünüyordu. Ne yapabilirim diye düşündüm ve kendime bir çanta hazırlamaya başladım çantanın içerisine el feneri pil yiyecek içecek belki lazım olur diye ip koydum, çanta artık hazırlanmıştı tek kalan şey dışarı çıkıp neler olduğunu öğrenmem gerektiğiydi.

https://www.youtube.com/watch?v=MM9bi06JVV8

tamam kardeş.

istatistiksel olarak böyle bir şey mümkün gözükmüyor bro.

gibtir git beyinsiz amk.

fark etmez bro. amerikanın yanında rusyanında önemli uzay atılımları var bu konuda haklısın fakat amerikadan bahsediyoruz.

ekonomik açıdan bile rusyadan kat ve kat üstün türkiyenin askeri harcaması 18 milyar dolar amerikanın 500 milyar dolardan fazla. rusyanında 60 milyar dolar civarı olması lazım.

beyler aptallığa gerek yok, bizim iman gücümüz vara gerek yok.

amerikayı dize getirdiğimizi mi düşünüyorsunuz ? aptalsınız.

olum amerika bu ? hani marsa uzay aracı yollayan, güneş sisteminin dışına uzay aracı yollayan, askeri uydularında lazer silahı olup ankarayı 1 tek asker bile göndermeden vurabilecek olan ?

elinde nükleer deniz altısı bulunan ? bu nükleer deniz altılarad 15 bin kilo metreye kadar nükleer başlıklı füzeleri olan ? diplomasi açısından onun dediği olan ?

dünyanın en büyük şirketlerine ev sahipliği yapan, türkiyeye silah yapan şirketlerin amerikan şirketi olması ?

amerikan askeriyeyi bırak sadece amerikan şirketleri türkiyeden çekilse burda bir birinizi yersiniz amk.

amerika dize gelmedi sadece bizim bilmediğimiz ve belkide bilemeyeceğimiz başka planları var, akıllı düşünmek gerekiyor.