Nasıl anlatsam bilmiyorum, kelime dağarcığım yetmiyor. Bazen öyle bir duygusal oluyorum ki, öyle bir üzgün hissediyorum ki, yani yaşamak bu mu ya? Ölesim geliyor, hicbir şey yapasım gelmiyor. Zaten de genelde hicbir şey yapmıyorum, işe gidip geliyorum o kadar. Bazen de kitap okuyorum ama bir kitabı 4 5 ayda bitiriyorum çünkü onu bile yapmak istemiyorum. Yani kısaca hiçbir şey istemiyorum, yaşama amacım yok gibi birşey ki zaten olsa ne olabilir ki sonuç olarak ölüp gideceğiz. O kadar duygusal oluyorum ki böyle çeşmeden su akar gibi gözlerimden yaş gelsin istiyorum ama aglayamıyorum, sanki boğazımdan geliyor göz yaşı oracıkta bir yumru oluşuyor ve ben sadece yutkunmakla kalıyorum şuan yaptığım gibi. Sebebini de anlamıyorum ki, anlasam belli ki birşey yapmaya çalışırım çünkü bu durumdan memnun değilim.
Var mi aramızda böyle sahıslar

kaynak yazmadan bilgi yazmışsın sen böyle her okuduğuna inanırsan işin yaş söyleyeyim

yalnız Kur'an-ı Kerim'de kur an ı biz koruyacağız diyor fakat diğer semavi dinlerin kitabında öyle bir şey yazmıyor hatta tevratta sanki kendileri yazmış gibi tanrımızın diyor. güzel çarpıtmaya çalışmışsın fakat becerememişsin

ayı gördüm de ortadan çıkan şeyi anlamadım

rezerve

gülmedim gönder bakalım

hadi ordan çugu veriyorum

tahmin et benimkini

yazdığın kitaplar aşk, macera, dram vs. değilse okuyacağım kardeş eğer öyleyse okumam

Hadi bakalim

Hadi ordan

Rezerve

Up kardee

Yazsana bro

Ben de 2 senedir yapiyorum