Aklımdan geçen ilk şey alacağım poğaçaya paramın yetip yetmeyeceğiydi. Cebimi karıştırdım.Tek tarafı çalışmayan kulaklığımı çıkarıp taktım ve bu taktan şehre ilk geldiğim günü hatırladım. Babamın yurda bırakmasını, yurt odasını,ilk arkadaşlarımı, düştüğüm boşluğu düşündüm. Artık son senemdi. bütün bunlar bir sona kavuşacak. Ankara’ya dönecek,her zaman hayalini kurduğum hukuk ofisini açacaktım. Bütün bunlarla aklımı oyalarken staj yaptığım ofise varmıştım.Her zamanki sevimsiz tipler, ömrü boyunca hiçbir statü kazanmamış hep aşağılanmış ve eline geçmiş olan kendisinden aşağı birini aptal emirlerine boğma fırsatını ölümüne kullanan ucubelerin gözüne bakarak Yöneticinin odasına doğru yöneldim. Kapısını tıklattığım Ercan bey 24 yıllık avukattı.1.70 boylarında sürekli seyrek saçlarını sol tarafa doğru tarayan gözlüklü orta kilolu bir adamdı. Ofiste herkes tarafından sevilirdi ve ofiste bana tek düzgün davranan kişiydi. içerden o yumuşak ses tonuyla gir sesi geldi. Yavaşça kapıyı araladığımda gözlerini bilgisayara ayırmadan bakan Ercan bey’i gördüm. Yüzüme hiç bakmadan otur dedi.

Oda tamamiyle sessizdi sadece duvardaki saatin tık sesleri geliyordu.iki dakika kadar hiçbir şey demeden oturduk.En sonunda Ercan Bey’in Yazıcıdan bir kağıt çıkarığını gördüm staj dilekçesiydi. Ercan Bey eline alırken çok kısa bir süre gördüm. Sorumsuz davranışlar gibi şeyler yazıyordu. Herhalde stajımı iptal edeceklerdi. Eğer staj iptal olursa belkide burda kalacağı seneler uzayacaktım.Bir sene daha hayallerimi erteleyecek bir sene daha aynı taktan şeylere maruz kalacaktım. Bütün bunlar kafamdan geçerken birden Ercan Bey’in kısık sesiyle irkildim. “üç kez uyardık. Yine de devam ettin en fazla bu kadar tolerans gösterebilirim.bir daha gelmene gerek yok.”dedi. Sarsıldım “Ama Ercan Bey” derken odanın dışarısından gelen topuklu ayakkabı sesleri yaklaştı ve odanın kapısı çalındı. içeri Deniz hanım girdi. Deniz hanım 40’lı yaşlarda 1.70 boylarında sarı saçlı,ela gözlü bir kadındı. Kalem etek giyer ve Beyaz ofis gömleği her zaman sigara kokardı

. Hışımlı bir ses tonuyla çocuğu bırak dedi. Ercan Bey:”Bir daha bu namussuzu burda görmek istemiyorum gibtir olsun gitsin”dedi. Ercan bey’in küfrettiğini ilk kez duymuştum. Gerçekten de beyefendi bir adamdı. Yaptığım şeyin hakikatten pislik bir şey olduğunu anlamıştım. Deniz Hanım:”madem görmek istemiyorsun at staj defterine imzayı görme bir daha çocuğun başını yakma.Alt üstü kasadan üç beş kuruş tırtıklamış n’olmuş”dedi. Ercan Bey duraksadı. Gözlüğünü düzeltti ve tebessüm ederek”Aranızdaki ilişkiyi bilıyorum”dedi. Bugün Kesinlikle sıradan olmayacaktı.

yılın ilk kar’ı yağmıştı. Karanlık ve havasız odam kazan dairesinden gelen uğultu sesiyle dolmuş ,alarmın sinir bozucu sesiyle karışmıştı. Gözlerimi açtım.ilk önce tavana baktım sonra masamdaki eski bilgisayara en sonunda uykulu gözlerim, geceden açık unuttuğum tüplü televizyonun mavi ışığına takıldı. Kendimi toparladım. Telefona baktım alarm en az 10 defa ertelenmişti. Hızlıca kıyafetlerimi giydim. Odamın kapısını açtım ev sessizdi. Büyük ihtimalle ev arkadaşlarım çoktan işe gitmişti, sonuçta hiç kimse benim kadar uyuşuk bir adam değildi herkesin işi gücü vardı. Hardal rengi montumu ve dağcı ayakkabımı giydim. Bodrum kattaki dairemden hızlıca çıktım. Geç kaldığımı farketmemiştim bile, Apartman kapısındaki aynaya bakıp incin kahverengi saçlarını düzelttim. Hızlı adımlarla caddeye çıktım. ilk gördüğüm dolmuşa bindim. Cebimden dolmuş parasını çıkarmaya çalışırken içeriye kısa bir göz gezdirdim, boş koltuk yoktu. Birkaç yaşlı teyze, Sevgilisiyle telefonda tartışan bir kız ve kendi aralarında şakalaşan liseliler. Büyük ihtimalle öğle arasına çıkmışlardı. rahattılar, eve gidince oynayacakları oyunu, birazdan yemek yiyecekleri dürümcüyü, karışık ilişkilerini tartışıyorlardı.

denizliye kar yağmıyor cügü

alarm en fazla 5 defa erteleniyor cügü