ateist

17 yaşında oldum. 5 yıldır da öyleyim geri dönmeye hiç niyetim yok. insan beyninin bir sığınma mekanizması olarak oluşturduğu o ilahi güç kısmı bende yok. bi şeyi elde edebilmek için başka bir şeye yalvarmaya çalışarak elde edincede ona şükürler sunmaya hiç bir zaman anlam veremedim zaten. başka insanlara inançsızlığı ya da inancı ile onları alçak görüşünü zayıflık olarak görüyorum. bırakın herkes kendi hayatını yaşasın diyeceğim ama zaten kuran buna karşı çıkıyor. bir kitabın başlangıcında inanmayanlar için zulümden onlar için hiç bir şey yapılmayacağından bahsediliyor ve ya seve seve inanacaksın ya gibe gibe cezasını çekeceksin deniliyorsa. ben bunu red eden tarafta olmayı yeğlerim. inanç özgürlüğünün olmadığı bir ülkede yaşamın en zor kısmı ise diğerlerine ayak uydurmaya çalışmak. bir gün gibtir olup gidince bu topraklardan beni fark etmeyeceksiniz bile