babanızın baba olduğunu anladığınız anlar

Babanın kıymetini bil bin bazı şeylerin kıymetini kaybedince anlarsın sen onlardan olma

öleceğini biliyordu.. son 2 senesini hep benimle geçirdi hayatını feda etti..

duygulandım lan şukuladım nedense :(

benimki ben 10 yaşındayken öldü amk ben napim dertledndim şimdi amk

ne diycem lan ne diycem adam beni okutmak için yıllarca çalıştı lan emekli oldu 15 yıl daha çalıştı en az 55 yaşına kadar çalıştı adam bir kere of demedi

kıymetni bil demicem, sahip çık panpa.

bi keresinde büfeden poğaça aldı 2 tane, bana açmışın diye sordu, evet dedim. bi tanesinin ucundan kırdı. gerisini kendisi yedi

beni de ağlatıcaksınız binler :(

ölünüzü gibiyim ağlıcam şerefsizim

@14 senin baban adam olaymışta ananı huur etmeyeymiş

Gorusmuyorduk kustuk. Dukkan acmistim ve batmak uzereydim o gun 10 bin lira lazimdi. babamdan telefon geldi."oglum hesabina gectim parani, indallah kurtarir"

beyler 21 yaşındayım babam hala marangozluk yapıyor adam 50 küsür yaşında peki neden? sırf ben okuyayım diye. küçüktüm o zaman bi keresinde dükkana bi müşteri gelmişti ben de dükkanda babamla sohbet ediyordum. müşteri laf arasında bu kim oğlun mu diye sordu felan laf lafı açtı. müşteri neden yanında çalıştırmıyosun çocuğu diyince babam o okusun yeterki ben ondan başka bişey istemiyorum dedi. hala unutamam.

lisede devamsızlık sorunnum yüzünde müdür yardımcılarının zütünü yalamaktann 2 ay konuşamadı.

oha lan bi anda duygu fırtınası esti

bi keresinde oğlumla berbere gittik
dönüşde dönercinin önünden geçtik oğluma dedimki
açmısın
o da dediki açım içeri girdik oğlana bi çeyrek dedim
çıkdım dışarı param yokdu bende gittim kendime bi poğaça aldım
alakasız ama anlatim istedim...

ben babam'dan hiç bir zaman para istemedim, isteyemedim her zaman zor durumda kalacagını düşünürdüm. ev kirası, elektrik, su, emekli olması için prim yatırdıgı dedem v.b bir sürü durumlar vardı. o dönem beslenme cetvelinde hamur işi olan günler olurdu. ben listeden hamur işinin oldugu günleri keser yerine kafama göre şeyler yazardım. ama nasıl olduysa babalar hep böyledir anlarlar cocuklarının ekgib kaldıgı yerleri. hissederler. bir gün öglenci oldugum için işe gitmeden beni kaldırıp pastaneye zütürüp alman pastası, üzümlü kek ne varsa doldurmuştu.. ve o an ne kadar bazı şeyleri algılayamasam da gözlerimin içi sulanarak sarılmıştım babama. demiştim onca iş arasında beni nasıl unutmadın da hissedebildin yapamadıklarımı.

küçükken ankaralıyım kızılaydan eve otobüsle gidicekken otobüs tam kaçacakken babam beni sırtına attığı gibi koşmaya balar beklemeyen otobüsün açık kapısından içeri girrdik o zaman süper kahraman gibi görürdüm onu bu böyle 17 sne önce filandı

@1 duygulandım amk

duygulandım mk..

@7 şuku lan pic ahahahahahhaah